Λίστα Τροτσκιστών – Αρχειομαρξιστών που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ και το στρατό κατοχής

Παραθέτουμε λίστες με μερικά ονόματα τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών που δολοφονήθηκαν από το ΚΚΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) και από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Τα ονόματα αυτά είναι διασταυρωμένα από διάφορες πηγές. Διευκρινίζουμε ότι οι παρακάτω λίστες είναι ενδεικτικές και έχουν κάποιες ελλείψεις. Δεν είναι ολοκληρωμένες. Υπάρχουν σαφώς περισσότεροι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές (από αυτούς που θα δείτε παρακάτω) που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα και από το ΚΚΕ. Θεωρούμε ότι όλες αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν ένα σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής αριστεράς και του εμφυλίου πολέμου που διεξήχθη στο εσωτερικό της (σταλινικοί εναντίον τροτσκιστών). Θα ήταν καλό λοιπόν, οι ερευνητές να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα αυτό και να φωτίσουν τις διάφορες πτυχές του.

Τροτσκιστές που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα :

1) ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ  ΝΩΝΤΑΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

2) ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ (Θεσσαλονίκη)

3) ΚΟΒΑΝΗΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

4) ΚΟΚΚΙΝΟΣ  ΛΕΥΤΕΡΗΣ (Θεσσαλονίκη)

5) ΚΡΟΚΚΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

6) ΜΑΚΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

7) ΜΗΤΣΗΣ  ΗΡΑΚΛΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

8) ΝΤΕΛΗΜΠΑΛΤΑΣ  ΚΩΣΤΑΣ (Θεσσαλονίκη)

9) ΞΥΠΟΛΗΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

10) ΠΑΝΤΑΖΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

11) ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ  ΠΑΝΤΕΛΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

12) ΣΟΥΛΑΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

13) ΤΖΑΜΑΤΖΑΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

14) ΤΣΙΤΡΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Θεσσαλονίκη, 21-5-1944)

15) ΦΑΝΕΡΟΣ  ΞΕΝΟΦΩΝ (Νταχάου)

Τροτσκιστές που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ :

1) ΑΔΡΑΜΥΤΙΔΗΣ  ΘΥΜΙΟΣ (3-12-1944)

2) ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (μετά τα Δεκεμβριανά)

3) ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ  Γ.

4) ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ  Ν. (μετά τα Δεκεμβριανά)

5) ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ  ΝΙΚΟΣ (17-12-1944)

6) ΑΡΝΙΩΤΑΚΗΣ  ΓΙΩΡΓΗΣ (αρχές Δεκεμβρίου 1944)

7) ΑΧΑΡΝΙΩΤΗΣ  ΣΠΥΡΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

8) ΒΕΝΑΡΔΟΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

9) ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ  ΝΙΚΟΣ (Νοέμβριος 1944)

10) ΒΕΡΟΥΧΗΣ  ΣΤΑΥΡΟΣ (Μάιος 1944)

11) ΒΟΪΛΗΣ  ΣΤΕΛΙΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

12) ΒΟΥΡΣΟΥΚΗΣ  ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ (5-10-1944)

13) ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ  ΖΑΧΑΡΙΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

14) ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

15) ΓΡΙΒΑΣ  ΜΗΤΣΟΣ

16) ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ  ΘΕΟΦΙΛΟΣ (3-12-1944)

17) ΔΟΞΑΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Οκτώβριος – Νοέμβριος 1944)

18) ΕΥΘΥΜΙΟΥ  ΑΛΕΚΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

19) ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΙΚΟΣ (5-8-1944)

20) ΘΕΜΕΛΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Οκτώβριος 1944 – Ιανουάριος 1945)

21) ΘΕΜΕΛΗΣ  ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

22) ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ  Θ. (Δεκέμβριος 1944)

23) ΚΑΤΣΙΜΠΡΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

24) ΚΟΥΒΡΟΥΖΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

25) ΛΕΟΝΤΗΣ  Χ.

26) ΜΑΓΓΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Σεπτέμβριος 1944)

27) ΜΑΓΓΟΣ  ΚΩΣΤΑΣ (Σεπτέμβριος 1944)

28) ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ  ΜΑΝΩΛΗΣ

29) ΜΕΛΙΑΔΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (4-12-1944)

30) ΜΟΥΣΚΑΣ  ΝΙΚΟΣ (19-9-1944)

31) ΜΠΑΝΙΚΑΣ  ΠΑΝΟΣ (καλοκαίρι 1944)

32) ΜΠΕΛΙΑΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

33) ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ  ΘΑΝΑΣΗΣ

34) ΠΑΓΩΝΗΣ  ΝΙΚΟΣ (καλοκαίρι 1944)

35) ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (καλοκαίρι 1944)

36) ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

37) ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΑΚΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

38) ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ  ΣΤΕΛΙΟΣ (καλοκαίρι 1944)

39) ΠΗΛΙΤΣΗΣ  ΣΠΥΡΟΣ (20-3-1944)

40) ΡΑΠΤΗΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ (Αύγουστος 1944)

41) ΣΑΠΟΥΝΑΣ  ΣΠΥΡΟΣ

42) ΣΑΡΡΗΣ  ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ

43) ΣΠΑΝΕΑΣ  ΣΤΡΑΤΗΣ (Ιούνιος 1944)

44) ΣΤΑΗΣ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ («Καρβούνης») (Δεκέμβριος 1944)

45) ΣΤΑΤΙΣΤΙΝΟΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ

46) ΣΤΕΡΓΙΟΥ  ΣΤΕΡΓΙΟΣ (23-12-1944)

47) ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΣΠΥΡΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

48) ΣΩΤΗΡΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (καλοκαίρι 1944)

49) ΤΑΤΣΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (5-5-1944)

50) ΤΕΡΙΤΖΗΣ  Γ. (Δεκέμβριος 1944)

51) ΤΣΙΓΚΕΛΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

52) ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ  ΚΩΣΤΑΣ

53) ΦΛΩΡΟΣ  Ν. (Νοέμβριος 1944)

54) ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ  ΚΟΣΜΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

Αρχειομαρξιστές που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα :

1) ΑΝΔΡΩΝΗΣ  ΠΕΤΡΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

2) ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΙΔΗΣ (Θεσσαλονίκη)

3) ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΕΑΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

4) ΚΑΛΑΤΖΗΣ (1943)

5) ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

6) ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

7) ΠΑΡΑΣΧΟΣ (Τρίπολη)

8) ΠΕΡΑΧΙΑ  ΑΝΡΥ (Καισαριανή, 1-5-1944)

9) ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

Αρχειομαρξιστές που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ :

1) ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Αγρίνιο, Οκτώβριος – Νοέμβριος 1944)

2) ΒΑΜΒΑΚΑΣ (Κοζάνη)

3) ΒΕΡΓΗΣ (Πετράλωνα, Δεκέμβριος 1944)

4) ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (Φθιώτιδα, λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

5) ΔΑΜΑΛΑΣ (Λάρισα)

6) ΖΟΥΡΗΣ  ΓΙΩΡΓΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

7) ΚΑΒΑΛΙΕΡΟΣ  ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (Δεκέμβριος 1944)

8) ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ  Κ. (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

9) ΚΑΛΟΥΔΗΣ  ΘΩΜΑΣ (Πωγωνιανή Ηπείρου)

10) ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

11) ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

12) ΚΟΚΚΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ (Καβάλα)

13) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

14) ΛΑΔΑΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (Αγρίνιο)

15) ΛΕΥΚΑΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

16) ΛΙΑΚΟΥΣΗΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

17) ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ (Φθιώτιδα)

18) ΜΑΓΕΙΡΑΣ  Γ. (Νοέμβριος 1944)

19) ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ  ΙΟΡΔΑΝΗΣ (Αγρίνιο)

20) ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

21) ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ  ΘΩΜΑΣ (Βοστίνα Ηπείρου, Ιανουάριος 1944)

22) ΠΕΤΡΟΓΛΟΥ (Βύρωνας, Δεκέμβριος 1944)

23) ΠΕΤΣΕΤΗΣ (Βύρωνας, Δεκέμβριος 1944)

24) ΠΛΙΑΚΟΣ (Βοστίνα Ηπείρου, Ιανουάριος 1944)

25) ΠΟΛΜΟΣ (Φθιώτιδα)

26) ΠΟΝΗΡΟΣ  Γ. (Φθιώτιδα, λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

27) ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  ΝΙΚΟΣ (Βύρωνας)

28) ΣΥΚΟΝΤΑΡΑΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

29) ΤΖΗΚΑΣ  ΠΑΝΤΕΛΗΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

30) ΤΣΟΥΝΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Πωγωνιανή Ηπείρου)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ :

Αξίζει να αναφέρουμε ότι διάφοροι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές συμμετείχαν ενεργά στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και συγκεκριμένα εντάχθηκαν στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, δηλαδή στη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση της κατεχόμενης Ελλάδας. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους εξής : Νίκος Παγώνης, Σπύρος Πηλίτσης, Γ. Παναγιωτίδης, Βασίλης Ράπτης, Γιάννης Σωτηράκης, Πάνος Μπανίκας, Νάκος Πανόπουλος, Δημήτρης Βογιατζής, Αλέκος Ευθυμίου, Γ. Πονηρός, Σπύρος Αχαρνιώτης, Κωνσταντίνος Λαδάς, Γ. Μάγειρας.

Ας μην ξεχνάμε και το τροτσκιστικό κόμμα που λεγόταν ΕΣΚΚΕ (Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Το ΕΣΚΚΕ συμμετείχε στο ΕΑΜ και είχε για Γραμματέα του το Θωμά Αποστολίδη. Ο Θωμάς Αποστολίδης (1892 - 1944) είχε διατελέσει Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ την περίοδο 1923 – 1924. Έπειτα διαγράφτηκε από το ΚΚΕ, έγινε γραμματέας εργατών τύπου, συνελήφθη από τη δικτατορία του Μεταξά και εξορίστηκε στον Άγιο Ευστράτιο. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 εκτελέστηκε από τα κατοχικά στρατεύματα για την αντιστασιακή του δράση.

Ας μην ξεχνάμε επίσης και άλλα περιστατικά παλαιότερων ετών. Εκτός από τους τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές που δολοφονήθηκαν στην κατοχή και τα Δεκεμβριανά, υπήρχαν και άλλοι που δολοφονήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Ενδεικτικό παράδειγμα ήταν ο Γεωργοπαπαδάτος που δολοφονήθηκε από το τότε ηγετικό στέλεχος της ΟΚΝΕ και μετέπειτα Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη. Γι’ αυτή τη δολοφονία ο Νίκος Ζαχαριάδης συνελήφθη και προφυλακίστηκε στις φυλακές της Παλιάς Στρατώνας.

Το πολιτικό Βατερλό του ΚΚΕ

Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο με τίτλο "Το πολιτικό Βατερλό ενός αστικού κόμματος", το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κόντρα και αναφέρεται στην προκλητική απόφαση του ΚΚΕ και των ΚΝΑΤ (δηλαδή των ροπαλοφόρων και κρανοφόρων τραμπούκων του ΚΚΕ)να περιφρουρήσουν και να προστατεύσουν το (απαξιωμένο από το λαό) κοινοβούλιο για να μη δεχθεί τη δικαιολογημένη οργή των διαδηλωτών, τη στιγμή που μέσα στη βουλή οι θρασύτατοι και ακριβοπληρωμένοι υπηρέτες του συστήματος ψήφιζαν διατάξεις που τσαλαπατούσαν τα δικαιώματα των εργαζομένων και πετσόκοβαν τους μισθούς τους. Οι φωτογραφίες που δείχνουν την αρμονική συνεργασία των ΜΑΤ με τους ροπαλοφόρους του ΚΚΕ (με στόχο να εμποδίσουν τους εξοργισμένους πολίτες να μπουν μέσα στη βουλή) και τον ξυλοδαρμό αντιφρονούντων από τραμπούκους της ΚΝΕ, είναι αποκαλυπτικές.

Το πολιτικό Βατερλό ενός αστικού κόμματος

Σε πολιτικό Βατερλό του Περισσού εξελίχτηκε η 20ή Οκτώβρη 2011. Αλλιώς τα υπολόγιζαν και αλλιώς τους βγήκαν και τώρα τρέχουν και δεν προλαβαίνουν. Στιγματίστηκαν ανεξίτηλα, για μια ακόμη φορά, ως κόμμα αστικό-αντιδραστικό, που υπερασπίζεται τη σταθερότητα του καπιταλισμού και του αστικού συστήματος εξουσίας.

Ακόμη και έναν δικό τους άνθρωπο, ένα στέλεχός τους, που πέθανε από ανακοπή καρδιάς αφού προηγουμένως εισέπνευσε τα χημικά των ΜΑΤ, τον πέταξαν στα σκυλιά. Οχι μόνο δεν κατήγγειλαν την αστυνομία, αλλά αντίθετα προσπάθησαν και προσπαθούν να την απαλλάξουν από κάθε ευθύνη, φορτώνοντας το θάνατο του νεκρού στους «κουκουλοφόρους» και συμμαχώντας με το σύνολο των αντιδραστικών δυνάμεων. Στην ΑΔΕΔΥ «πλακώθηκαν» με τους Συριζαίους ακριβώς γι’ αυτό το θέμα. Δέχτηκαν να προστεθεί στο ψήφισμα που κατέθεσαν ότι χτύπησαν και τη διαδήλωση ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ (πράγμα που δεν υπήρχε περίπτωση να δεχτούν υπό άλλες συνθήκες), δεν δέχονταν με τίποτα, όμως, να βάλλουν στο ψήφισμα ότι για το θάνατο του διαδηλωτή ευθύνονται τα ΜΑΤ! Eίναι πραγματικά εκπληκτικό: να έχεις νεκρό από τις γραμμές σου και αρχικά να προσπαθείς να υποβαθμίσεις το θέμα και μετά να απαλλάξεις εντελώς την Αστυνομία, πριν ακόμη ολοκληρωθούν όχι οι τοξικολογικές εξετάσεις, αλλά ακόμη και η νεκροτομή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την Πέμπτη το βράδυ, από το βήμα της Βουλής, η Παπαρήγα έλεγε ότι μπορεί ο νεκρός να είχε μεγαλύτερη ευαισθησία από τον υπόλοιπο κόσμο, χωρίς να γνωρίζει τίποτα ούτε από το περιβάλλον του ούτε από ιατρικής πλευράς. Την Παρασκευή το μεσημέρι, μετά τη νεκροτομή, αποδείχτηκε ότι ο νεκρός δεν είχε καμιά προϋπάρχουσα βλάβη και πως το ισχαιμικό επεισόδιο ήταν το πρώτο που πάθαινε! Γιατί η Παπαρήγα είχε σπεύσει να μιλήσει για ενδεχόμενη ευαισθησία; Γιατί ήθελε να υποβαθμίσει το γεγονός ότι ο άνθρωπος έπαθε καρδιακό επεισόδιο επειδή ρούφηξε χημικά.

Από την Πέμπτη το βράδυ, σε κατάσταση πολιτικού πανικού, η ηγεσία του Περισσού προσπαθεί, με εμφανίσεις στα αστικά ΜΜΕ και στη συνέχεια με την αρθρογραφία του «Ριζοσπάστη», να αρθρώσει μια πολιτική άμυνα, στηριγμένη σε άπειρα ψεύδη. Με αρκετά απ’ αυτά τα ψεύδη θ’ ασχοληθούμε σε άλλο δημοσίευμα, για να φανεί καθαρά όχι μόνο ο προβοκατόρικος ρόλος του Περισσού, αλλά και ο πανικός που επικράτησε στις γραμμές του μετά το Βατερλό.

Εδώ θα σταθούμε συνοπτικά στην πολιτική ανάλυση της στάσης αυτού του αστικού κόμματος.

1. Ο Περισσός αποφάσισε να περιφρουρήσει το αστικό κοινοβούλιο, εκτιμώντας πως υπήρχε περίπτωση να επιχειρηθεί «ντου» από εργαζόμενους. Γιατί είχαν προηγηθεί άλλες μορφές διαμαρτυρίας (κυρίως την περίοδο των «αγανακτισμένων») και ο κόσμος είχε συνειδητοποιήσει ότι ο κυβερνητικός λόχος δεν καταλαβαίνει από φωνές, βρισιές και μούντζες. Υπήρχαν, βέβαια, τα ΜΑΤ, όμως ο κίνδυνος ένα κομμάτι διαδηλωτών να φτάσει έστω μέχρι το περιστύλιο της Βουλής ήταν υπαρκτός (φαντάζεστε τις σχετικές εικόνες να κάνουν το γύρο του κόσμου), ενώ από τη σύγκρουση με την Αστυνομία, η οποία θα υπερασπιζόταν σκληρά τη Βουλή, υπήρχε κίνδυνος να υπάρξει ακόμη και νεκρός. Μια προπαγάνδα ενάντια στο «ντου» από τη μια δεν θα έπιανε και από την άλλη θα εξέθετε ανεπανόρθωτα τον Περισσό στα μάτια ενός κόσμου τον οποίο θέλει να τραβήξει ως εκλογική του πελατεία. Με την περιφρούρηση της Βουλής από τον ίδιο τον Περισσό, χωρίς μεσολάβηση της Αστυνομίας, αυτοί οι κίνδυνοι εξαλείφονταν.

Φυσικά, η περιφρούρηση της Βουλής έπρεπε να βαφτιστεί «περικύκλωση» της Βουλής. Υπήρχε ένα πρόβλημα, όμως. Πρόσφατα, ο Περισσός λοιδορούσε τους Συριζαίους, Ανταρσυάδες και λοιπούς «αγανακτισμένους» για την περικύκλωση που πήγαν να κάνουν όταν ψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσμο. Επρεπε, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα πλήρες ιδεολογικό «πακέτο» για να μανιπουλάρει τους οπαδούς του. Επρεπε να τους πείσει ότι θα «περικυκλώσουν» το κοινοβούλιο και όχι ότι θα το περιφρουρήσουν έναντι ενδεχόμενου «ντου». Ετσι, η ηγεσία του Περισσού προσπάθησε να κάνει ένα δημοκοπικό άνοιγμα προς θέσεις τις οποίες εδώ και καιρό υποστηρίζει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Θέσεις τις οποίες μέχρι τώρα ο Περισσός κατήγγειλε ως αποπροσανατολιστικές-διαχειριστικές. Προσπάθησαν μ’ ένα σμπάρο να πετύχουν δυο τρυγώνια. Και τη Βουλή να περιφρουρήσουν και να υποβοηθήσουν την ψηφοθηρία προς τα δεξιά (προς κόσμο που σιχάθηκε το ΠΑΣΟΚ και αναζητά αντίδοτο, χωρίς όμως και ν’ αλλάξει επί της ουσίας προσανατολισμό).

Ετσι, ανακοίνωσαν περικύκλωση της Βουλής, χωρίς παρεμπόδιση της προσέλευσης των βουλευτών, με στόχο –όπως η ίδια η Παπαρήγα δήλωσε– να πιεστούν όσο γίνεται περισσότεροι βουλευτές και να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο! Μέχρι τώρα αυτό το στόχο, που είχε τεθεί από Συριζαίους, Ανταρσυάδες και λοιπούς «αγανακτισμένους» την περίοδο που ψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσμο, ο Περισσός τον κατήγγειλε ως αποπροσανατολιστικό, σημειώνοντας –σωστά– πως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται σαν «διαφωνούντες» παίζοντας θέατρο για προσωπικούς τους λόγους. Εριξαν, επίσης για πρώτη φορά, το σύνθημα «κάτω η κυβέρνηση», το οποίο μέχρι πρότινος κατήγγειλαν επίσης ως αποπροσανατολιστικό, με το επιχείρημα ότι με τους σημερινούς όρους και να πέσει η κυβέρνηση θα βγει κάποια άλλη που θα συνεχίσει την ίδια πολιτική. Τέλος, έκαναν άνοιγμα ακόμη και προς το σύνθημα «δεν αναγνωρίζουμε το χρέος», ενώ προηγουμένως αυτό το συνδύαζαν με τη «λαϊκή εξουσία», κατηγορώντας όλους τους οπαδούς της «στάσης πληρωμών» ότι κινούνται σε διαχειριστική λογική, εφόσον κάνουν προτάσεις στο πλαίσιο του καπιταλισμού ή και στο πλαίσιο της ΕΕ.

2. Ο στόχος της περιφρούρησης του αστικού κοινοβούλιου, περιτυλιγμένος ιδεολογικοπολιτικά με το δημοκοπικό άνοιγμα που προαναφέραμε, τυποποιήθηκε πολιτικά στην «περικύκλωση» της Βουλής στις 20 Οκτώβρη. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι την περιφρούρηση της Βουλής πάντοτε αναλαμβάνει η Αστυνομία με τα ΜΑΤ. Αυτή τη φορά η Αστυνομία συνεργάστηκε επιχειρησιακά με τον Περισσό, όπως επί πολλά χρόνια έκανε κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου (πάντοτε τις παραμονές της επετείου γινόταν σύσκεψη στη ΓΑΔΑ, στην οποία έπαιρναν μέρος εκπρόσωποι της Πρυτανείας του ΕΜΠ και εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων του Περισσού).

Η πρόβα τζενεράλε έγινε την Τετάρτη 19 Οκτώβρη. Εστησαν κρανοφόρους και ροπαλοφόρους με πλάτη στη Βουλή και μέτωπο στο δρόμο, πολύ πριν τη δική τους διαδήλωση, στη διάρκειά της και αφότου η διαδήλωσή τους είχε περάσει. Σε όλη τη διάρκεια που στην περίμετρο της Βουλής, μέχρι τον αστυνομικό φράχτη στη Βασ Σοφίας, φύλαγαν τα ΚΝΑΤ, τα ΜΑΤ είχαν αποσυρθεί στο εσωτερικό προαύλιο της Βουλής. Οταν οι κρανοφόροι-ροπαλοφόροι του Περισσού αποσύρθηκαν (επειδή τους έβριζε πολύς κόσμος και η Αμαλίας δεν ήταν κατειλημμένη από δικά τους μπλοκ), κατέβηκαν στη θέση τους (στην εξωτερική περίμετρο δηλαδή) τα ΜΑΤ και ξεκίνησαν συγκρούσεις με τους διαδηλωτές (όχι μόνο από το black block, αλλά και από άλλους χώρους).

Την Πέμπτη 20 Οκτώβρη έπιασαν το πόστο τους στην περίμετρο της Βουλής από τις 6 τα χαράματα. Κατά τις 9 τους επισκέφτηκε η Παπαρήγα. Μετά ήρθαν τα μπλοκ από προσυγκεντρώσεις και γέμισαν την Αμαλίας, οπότε πίστεψαν ότι ο χώρος τους ανήκει ολοκληρωτικά. Τα ΜΑΤ αποσύρθηκαν και πάλι στον εσωτερικό περίβολο της Βουλής, όπου παρέμεναν χαλαρά, όπως δείχνει και το σχετικό φωτογραφικό υλικό.

Αντίθετα, στην περίμετρο της συγκέντρωσης ή της πιθανής συγκέντρωσης άλλων διαδηλωτών, τα ΜΑΤ ήταν στημένα σε ενεργή ετοιμότητα, με πλήρη εξάρτυση. Αναφερόμαστε στις παρόδους της Φιλελλήνων (Μητροπόλεως, Ερμού, Καρ. Σερβίας), της Σταδίου (Αμερικής, Βουκουρεστίου, Κολοκοτρώνη κ.ά.), καθώς και στους κάθετους δρόμους μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας.

Το σχεδιάγραμμα δείχνει καθαρά πως ήταν η διάταξη όλων των δυνάμεων. Ο Περισσός περιφρουρούσε τη Βουλή, χωρίς καμιά παρουσία των ΜΑΤ, και τα ΜΑΤ περιφρουρούσαν τους πέραν του Περισσού διαδηλωτές, οι οποίοι βρίσκονταν σε έναν κλοιό : από το μέρος της Βουλής από τα ΚΝΑΤ και από την αντίθετη κατεύθυνση από τα ΜΑΤ.

3. Υπήρχε προσυνεννόηση με την κυβέρνηση; Η απάντηση είναι καταφατική. «Αφήστε σε μας την περιφρούρηση της Βουλής, για ν’ αποφύγουμε επεισόδια και η Βουλή να μπορέσει να λειτουργήσει χωρίς εξωτερική ένταση και χωρίς προπηλακισμούς βουλευτών, όπως είχε γίνει την περίοδο του Μεσοπρόθεσμου». Πληροφορίες από τα «παπαγαλάκια» του υπουργείου Προ-Πο μιλούσαν για σύσκεψη μεταξύ συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και της πολιτικής και υπηρεσιακής ηγεσίας της Αστυνομίας. Συμπλήρωναν μάλιστα τα «παπαγαλάκια», δασκαλεμένα κατάλληλα από τον Παπουτσή, ότι οι τελευταίες αλλαγές στην Αστυνομία, με αποστράτευση του Ραχωβίτσα και άλλων «σκληρών», σηματοδοτούν αλλαγή στη διαχείριση των διαδηλώσεων, η οποία για πρώτη φορά εφαρμόστηκε έμπρακτα στις 19 και 20 Οκτώβρη. Αυτά τα δημοσιεύματα δεν διαψεύστηκαν από κανένα από τα δύο μέρη.

Αλλά και να μην υπήρχαν αυτές οι πληροφορίες, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι υπήρχε προσυνεννόηση επιχειρησιακού τύπου. Αλλιώς δεν θα εξαφανίζονταν τα ΜΑΤ από τις συνήθεις θέσεις τους στην περίμετρο της Βουλής, ούτε θα ξαναεμφανίζονταν μετά την αποχώρηση του Περισσού, διώχνοντας με τη βία όλο τον υπόλοιπο κόσμο, και μέσα από την πλατεία Συντάγματος και από τη Φιλελλήνων και τη Σταδίου. Το ομολόγησαν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της Αστυνομίας, όχι μόνο μετά τα γεγονότα, αλλά και κατά τη διάρκειά τους, απαντώντας σε ερωτήσεις ρεπόρτερ ραδιοτηλεοπτικών και διαδικτυακών Μέσων.

Εχουμε, λοιπόν, περιφρούρηση της Βουλής κατόπιν πολιτικής συνεννόησης με το υπουργείο Προ-Πο και επιχειρησιακής συνεννόησης με την Αστυνομία. Και είναι πραγματικά απορίας άξιο πως οι διάφοροι της «εξωκοινοβουλευτικής», «ριζοσπαστικής» και κάθε άλλης «αριστεράς» παραβλέπουν αυτό το μείζον πολιτικό γεγονός και –πέραν της προβοκατορολογίας, στην οποία με πάθος επιδίδονται και πάλι, διανθίζοντάς την με μια φτηνιάρικη ηθικολογία– το μόνο που καταλογίζουν στον Περισσό είναι «ιδιοκτησιακή» και «αντιιενωτική» συμπεριφορά. Αφήνοντας στην άκρη την ίδια κι απαράλλαχτη συμπεριφορά που είχαν επιδείξει οι περισσότεροι απ’ αυτούς την περίοδο των «αγανακτισμένων», όταν σχεδίαζαν και αβαντάριζαν ακόμη και την απαγόρευση της πολιτικής ζύμωσης, αφήνοντας επίσης στην άκρη τα περί «αντιενωτισμού» που θεωρούν a priori ότι ο Περισσός είναι δύναμη ανατροπής ή τουλάχιστον δύναμη που εκφράζει σε κάποιο βαθμό τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα (γι’ αυτό και ήθελαν ενότητα μαζί του), ρωτάμε: είχε ή όχι πολιτικό περιεχόμενο η «ιδιοκτησιακή» συμπεριφορά που καταλογίζουν στον Περισσό και συγκεκριμένα την περιφρούρηση του αστικού κοινοβούλιο από μια εργατική και λαϊκή διαδήλωση; (Απορίας άξιο δεν είναι πως όλοι αυτοί με τον ηχηρό βερμπαλισμό κάνουν το κορόιδο και αποφεύγουν να μιλήσουν για την ουσία. Αισθάνονται συγγένεια προς τον Περισσό, τον οποίο θεωρούν πολιτική δύναμη «στους κόλπους του λαού». Για τις απόψεις όλων αυτών, όμως, θα μιλήσουμε μια άλλη φορά).

4. Τι ήταν αυτό που χάλασε το σχεδιασμό Περισσού-Αστυνομίας; Η σύγκρουση με μια μερίδα από τους υπόλοιπους διαδηλωτές, την οποία δεν την περίμεναν. Πίστευαν ότι ο όγκος τους, ο πολιτικός εκβιασμός που ασκούσαν στον υπόλοιπο κόσμο και η τραμπούκικη φήμη τους θα δρούσαν αποτρεπτικά. Οσο η αντίδραση παρέμενε σε επίπεδο φραστικών διαξιφισμών, οι κρανοφόροι-ροπαλοφόροι του Περισσού δεν είχαν ιδιαίτερο πρόβλημα. Οταν η σύγκρουση έγινε βίαιη, με την υποχώρηση των πρώτων που ζητούσαν ν’ ανοίξει η περιφρούρηση του Περισσού για να πορευτούν προς τη Βουλή και την εμφάνιση στην πρώτη γραμμή του black block, άρχισαν να έχουν πρόβλημα. Επιτέθηκαν και τσάκισαν στο ξύλο μερικούς διαμαρτυρόμενους οι οποίοι ούτε διάθεση για σύγκρουση είχαν ούτε ήταν επιχειρησιακά προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Με τους επιχειρησιακά προετοιμασμένους και πεπειραμένους στις οδομαχίες νεαρούς του black block, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Τα ΚΝΑΤ «πήραν» ένα-δυο «ντου», όμως οι νεαροί αντεπιτίθονταν και όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν πέτρες κέρδισαν το πλεονέκτημα. Η τελευταία απόπειρα των ΚΝΑΤ έγινε με κυκλωτική κίνηση από τη Βουκουρεστίου. Στο διάβα τους χτύπησαν όποιον τους αποδοκίμασε. Ανθρώπους που δεν έπαιρναν μέρος στη σύγκρουση, η οποία γινόταν αλλού, όπως καταθέτουν αυτόπτες μάρτυρες, αλλά και όπως φαίνεται από φωτογραφίες και βίντεο που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο.

Μιλάμε κυριολεκτικά για λιντσάρισμα ανθρώπων που δεν είχαν καμιά σχέση με τη σύγκρουση και δεν ήταν προετοιμασμένοι για άμυνα. Οταν τα κατάφεραν αυτοί οι διαδηλωτές να ανασυγκροτηθούν στη Σταδίου, πήραν στο κυνήγι την ορδή των ΚΝΑΤ, την οποία προστάτευσε διμοιρία των ΜΑΤ που έκανε φραγμό επί της Βουκουρεστίου.

Με την αποτυχία της κυκλωτικής κίνησης από τη Βουκουρεστίου τα ΚΝΑΤ έχασαν και πάλι έδαφος, ενώ το black block τους «πήρε» όλη τη Β. Γεωργίου (ο κάθετος στην Αμαλίας δρόμος μπροστά από τη Μ. Βρετανία). Τότε αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη συνδρομή της Αστυνομίας, από την οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή ζητούσαν να μην παρέμβει, όπως δήλωσαν ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, ο επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στο Σύνταγμα, αλλά και όπως –εμμέσως πλην σαφέστατα– δήλωσε η Παπαρήγα.

5. Τα ΜΑΤ χτύπησαν με χημικά και κρότου-λάμψης και ήταν αυτά που επιχειρησιακά κατάφεραν να κάμψουν τους μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές που μέχρι εκείνη τη στιγμή «κέρδιζαν» τα ΚΝΑΤ, καθαρίζοντας το χώρο. Τότε αισθάνθηκε αδιαθεσία ο μετέπειτα νεκρός, όπως κατήγγειλαν στα κανάλια άνθρωποι που ήταν μαζί του, διαψεύδοντας με τις δηλώσεις τους (επειδή δεν υπήρχε συνεννόηση εκείνες τις στιγμές) όσα στη συνέχεια κατασκεύασε η ηγεσία του Περισσού. Τέτοιες δηλώσεις έχουν καταγραφεί από την κάμερα του Mega και από τα ρεπορτάζ εφημερίδων. Αλήθεια, είχε κανένα λόγο το Mega να χρεώσει τον νεκρό στα χημικά των ΜΑΤ; Σ’ αυτό το απλό λογικό ερώτημα η ηγεσία του Περισσού δεν έδωσε απάντηση, ούτε πρόκειται να δώσει.

Ταυτόχρονα, τα ΜΑΤ μετακύλησαν τον κλοιό τους και τον έφεραν περιμετρικά στη συγκέντρωση του Περισσού: ΜΑΤ έξω από τη Μεγάλη Βρετανία, σε όλο το πλάτος της πλατείας Συντάγματος, ακριβώς κάτω από την Αμαλίας και στην Οθωνος μέχρι τη Φιλελλήνων. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλες οι διμοιρίες που δημιούργησαν αυτόν τον δεύτερο κλοιό βγήκαν από τον περίβολο της Βουλής, όπου προηγουμένως αναπαύονταν. Οπως καταγράφηκε στα βίντεο, η περιφρούρηση του Περισσού άνοιξε για να περάσουν οι διμοιρίες των ΜΑΤ και τις δέχτηκε με ανακούφιση. Κάποιοι ακούγονται να φωνάζουν «γαμήστε τους» και κάποιοι άλλοι «στην πλατεία εμείς». Βλέποντας ότι οι διμοιρίες των ΜΑΤ που χτύπησαν με χημικά και κρότου-λάμψης από την Καρ. Σερβίας είχαν απωθήσει το black block προς την πλατεία Συντάγματος, ήθελαν να κάνουν επίθεση εκεί, για να αποτελειώσουν τη «δουλειά». Αν αυτό δεν λέγεται επιχειρησιακή συνεργασία, τότε πώς λέγεται; Και για να μην ξεχνιόμαστε: επιχειρησιακή συνεργασία με πολιτικό στόχο την περιφρούρηση του αστικού κοινοβούλιου.

6. Το Βατερλό του Περισσού είχε συντελεστεί. Διότι η εικόνα πλέον ήταν: τα ΚΝΑΤ περιφρουρούσαν τη Βουλή και τα ΜΑΤ περιφρουρούσαν τις δυνάμεις του Περισσού, χωρίς μάλιστα να υπάρχει πλέον η απειλή του black block.

Tα ΜΑΤ στέκονταν πια ανάμεσα στον Περισσό και διαδηλωτές από μπλοκ σωματείων, οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων οργανώσεων. Ο συμβολισμός δεν ήταν απλά ονειδιστικός για τον Περισσό. Ηταν αποκαλυπτικός των προθέσεών του, που ήταν η περιφρούρηση της Βουλής. Γιατί όταν ανάμεσα στον Περισσό και τη Βουλή δεν υπάρχει ρουθούνι αστυνομικού, ενώ ανάμεσα στον Περισσό και τους υπόλοιπους διαδηλωτές στέκονται διμοιρίες των ΜΑΤ, οι πάντες καταλαβαίνουν «τι παίζει». Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει.

Γι’ αυτό και η ηγεσία του Περισσού αποφάσισε ν’ αποχωρήσουν πολύ πριν την προγραμματισμένη τους ώρα και πολύ πριν αρχίσει η –υποτίθεται κρίσιμη– ψηφοφορία στη Βουλή, κατά την οποία με την «περικύκλωσή» τους υποτίθεται ότι θα κατάφερναν να πιέσουν Πασόκους βουλευτές και να τους οδηγήσουν στην καταψήφιση του πολυνομοσχέδιου.

Οταν η κεφαλή της πορείας αποχώρησης έφτανε στα Οφθαλμιατρείο, από τους κάθετους δρόμους βγήκαν διμοιρίες των ΜΑΤ, που επιτέθηκαν με χημικά και δακρυγόνα ενάντια σε μερικές εκατοντάδες ανθρώπους που αποδοκίμαζαν την πορεία του Περισσού. Τους λιάνισαν στο ξύλο κυνηγώντας κόσμο και μέσα στους κάθετους δρόμους. Συνόδευσαν την πορεία μέχρι την Ομόνοια (όπου έκαναν σύντομη συγκέντρωση με ομιλητή τον Πέρρο, επικεφαλής του ΠΑΜΕ) και τους περιφρουρούσαν απ’ όλες τις πλευρές (Χαυτεία, Αθηνάς, Πειραιώς, 3ης Σεπτεμβρίου). Ταυτόχρονα, οι διμοιρίες που βρίσκονταν στο Σύνταγμα άρχισαν να κινούνται προς τα κάτω. Οσες βρίσκονταν στη Βουλή κατέβηκαν στον Αγνωστο Στρατιώτη και αντικατέστησαν τα ΚΝΑΤ, ενώ όσες ήταν μέσα στην πλατεία έκαναν κίνηση «σκούπα», έδιωξαν όλο τον κόσμο από την πλατεία και στη συνέχεια όσα μπλοκ είχαν απομείνει σε Φιλελλήνων και Σταδίου. Στην Αμαλίας δεν επετράπη ν’ ανέβει ρουθούνι διαδηλωτή, μετά την αποχώρηση των μπλοκ του Περισσού! Λες και το δικαίωμα της διαδήλωσης ίσχυε μόνο για τον Περισσό και για κανέναν άλλο!

7. Πλέον, η ηγεσία του Περισσού άρχισε να συνειδητοποιεί το πολιτικό Βατερλό. Γι’ αυτό και επιδόθηκε σ’ ένα ρεσιτάλ ψευδολογιών και γελοίων ισχυρισμών, προσπαθώντας να διαμορφώσει μια προπαγανδιστική γραμμή υπέρ της. Εφτασε στο σημείο η Παπαρήγα να βγει στη 1 μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης στην εκπομπή του Ζούγκλα (ο Ζούγκλας στην αρχή δεν πίστευε στ’ αυτιά του!), σε μια παραληρηματική εμφάνιση, κάθε πρόταση της οποίας ήταν κι ένα ψέμα, μερικές φορές τόσο προφανές που απορούσες πώς δεν το έβλεπε η ίδια. Τρεις φορές την κάρφωσε ο Ζούγκλας, κρύβοντας με δυσκολία τη «σαδιστική» διάθεσή του. Της είπε πως όλος ο κόσμος βλέπει ότι η Αστυνομία κυνηγάει τους «μπαχαλάκηδες» και όχι τα μέλη του Περισσού και απάντηση δεν πήρε και τις τρεις φορές.

Από το ίδιο κιόλας βράδυ κι ενώ από τα ρεπορτάζ των καναλιών και των ιστότοπων έβγαινε καθαρά η άποψη ότι ο νεκρός έπαθε έμφραγμα επειδή «ρούφηξε» χημικά (ο πρώτος νεκρός από χημικά στη χώρα μας), ο Περισσός άρχισε να πλασάρει τη γραμμή ότι πέθανε «από τη δολοφονική επίθεση των κουκουλοφόρων». Η ΚΕ του Περισσού σε ανακοίνωσή της έκανε λόγο για «χημικά αέρια, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και πέτρες» από τη μεριά του black block, που είχαν σαν αποτέλεσμα «και το θάνατο του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ»! Kαι ο «Ριζοσπάστης» είχε άρθρο με τίτλο «Καπνογόνο και πυροσβεστήρας έπνιξαν τον οικοδόμο»!

Ηταν ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση και την Αστυνομία, ότι αυτοί δεν πρόκειται ν’ αναζητήσουν ευθύνες και επομένως μπορούν να κλείσουν και την ΕΔΕ και τη δικαστική προκαταρκτική εξέταση. Ταυτίστηκαν πλήρως με την ανακοίνωση της Αστυνομίας.

ΥΓ1: Προσέξτε λίγο τη φωτογραφία αυτή.

Ομάδα των ΚΝΑΤ (δεξιά είναι ο πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά Σ. Πουλικόγιαννης, που σε άλλες φωτογραφίες διακρίνεται στη Βουκουρεστίου να κλοτσάει με λύσσα στο κεφάλι διαδηλωτή που δεν συμμετείχε στη σύγκρουση) μεταφέρει τραυματισμένο μέλος της. Ο ΚΝΑΤάς αριστερά είναι «πλήρως εξοπλισμένος με εξοπλισμό που μόνο η Αστυνομία διαθέτει, ο οποίος πουλιέται από ειδικά μαγαζιά, με ειδική άδεια» (!!!), όπως έλεγε και ξανάλεγε η Παπαρήγα. Ποιος είναι ο… ειδικός εξοπλισμός; Προφανώς η αντιασφυξιογόνα μάσκα, την οποία μπορεί να προμηθευτεί κανείς από «άπειρα» μαγαζιά, όπως άλλωστε την προμηθεύτηκε και ο προνοητικός ΚΝΑΤάς.

ΥΓ2: Τις επόμενες μέρες θα δώσουμε πολλά ακόμη αποκαλυπτικά στοιχεία για όσα συνέβησαν στις 20 Οκτώβρη και αυτά που ακολούθησαν. Παρακολουθήστε την ηλεκτρονική έκδοση της «Κόντρας» (www.eksegersi.gr), όπου θα τα δημοσιεύσουμε.

Η αστική τάξη ευγνωμονούσα

Νωρίτερα, πάντως, χθες το πρωί, στο περιστύλιο της Βουλής, αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος ρωτήθηκε αν η αστυνομία έχει έρθει σε κάποια είδους συνεννόηση με το ΠΑΜΕ. Εκείνος απάντησε ότι όσο λειτουργεί με αυτό τον τρόπο το ΠΑΜΕ, η αστυνομία... δεν χρειάζεται!
Εθνος (ηλεκτρονική έκδοση, 20.10.11)

Υπήρχε ένα όργανο με τον κ. Παπουτσή, ο οποίος είχε την κυρία ευθύνη, με τον κ. Καστανίδη και τον κ. Παπαϊωάννου, στο οποίο μετείχα και εγώ. Το ΠΑΜΕ εζήτησε και έφερε σε πέρας μέχρι μίαν ορισμένη στιγμή με πολύ μεγάλη επιτυχία, να έχει την περιφρούρηση της συγκέντρωσης. Της δικιάς του. Και το έκανε με πολύ μεγάλη επιτυχία. Δε χρειαζόταν η Αστυνομία. Και γιατί έπρεπε να είναι η Αστυνομία να πάει να παρενοχλήσει το ΠΑΜΕ, για να υπάρξουν επεισόδια με ανθρώπους που δεν θέλαν να κάνουν επεισόδια;
Θ. Πάγκαλος, Mega, Ανατροπή, 24.10.11

Τον ρόλο της Αστυνομίας υποκατέστησαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, οι οποίοι συγκρούστηκαν με κουκουλοφόρους, όταν οι τελευταίοι επιχείρησαν να κινηθούν προς το Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.
Τα Νέα, 21.10.11

Οι βουλευτές ανάβανε λαμπάδες στο μπόι σας και λέγανε καλά που είναι το ΠΑΜΕ έξω δε φοβόμαστε. Αν είναι η Αστυνομία έξω, φοβόμαστε. Το έλεγαν οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου.
Ν. Χατζηνικολάου, Alter, κεντρικό δελτίο, 20.10.11

Το ΚΚΕ συνέβαλε στη διαχείριση και τη διατήρηση της τάξης.
Ευ. Βενιζέλος στο υπουργικό συμβούλιο, Ριζοσπάστης, 21.10.11

Σήμερα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με εντυπωσίασε. Πρώτον διότι, συμπεριφέρθηκε απολύτως καθεστωτικά προστατεύοντας το κοινοβούλιο από τους κουκουλοφόρους. Όλοι μες τη βουλή λέγαμε: ευτυχώς που υπάρχει το ΠΑ.ΜΕ. γύρω γύρω και δεν ζήσαμε τα χθεσινά»
Αδωνις Γεωργιάδης, Alter, κεντρικό δελτίο, 20.10.11

Ηταν το ΠΑΜΕ εκεί και μπράβο και προς τιμήν του προστατέψαν αντικειμενικά τη διαδήλωση στη Βουλή, που εκπροσωπεί τη δημοκρατία σ' αυτό τον τόπο.
Ι. Πρετεντέρης, Mega, κεντρικό δελτίο, 20.10.11

Αυτή είναι μια μικρή σταχυολόγηση απ’ όσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν από παράγοντες και κέντρα του αστικού συστήματος εξουσίας το διήμερο 20-21 Οκτώβρη. Πανικόβλητος ο Περισσός από το ξεμπρόστιασμα στους οπαδούς του, επινόησε τη θεωρία της… προβοκάτσιας. Ότι –άκουσον, άκουσον!– συνωμότησε το αστικό σύμπαν για να εκθέσει το κόμμα και να το παρουσιάσει σαν πολιτική δύναμη του συστήματος! Για να το χάψει κανείς αυτό πρέπει να είναι η πολιτικά ηλίθιος ή «στημένος». Εμείς απλά το σημειώνουμε, θεωρώντας πως κάθε προσπάθεια αντιλόγου επί του οφθαλμοφανούς θα υποτιμούσε τη νοημοσύνη των αναγνωστών μας.

Βιβλία από ΟΜΛΕ (Χοντζέας, Ιορδανίδης) - Free download

Θεωρήσαμε καλό να φτιάξουμε ένα φάκελο που να περιέχει ορισμένα βιβλία και κείμενα της ΟΜΛΕ. Η ΟΜΛΕ (Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας), ήταν μια μαοϊκή οργάνωση που προήλθε από το ΚΚΕ το 1964 και πήρε θέση κατά της επέμβασης του ΚΚΣΕ το 1956 στα εσωτερικά του ΚΚΕ και κατά της καθαίρεσης του Νίκου Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα. Οι άνθρωποι της ΟΜΛΕ εξέδιδαν το περιοδικό «Αναγέννηση» και την εφημερίδα "Λαϊκός Δρόμος". Σημαντικές φυσιογνωμίες της οργάνωσης ήταν ο Γιάννης Χοντζέας, ο Ισαάκ Ιορδανίδης και ο Πολύδωρος Δανιηλίδης. Φοιτητική της παράταξη ήταν η ΠΠΣΠ, η οποία έπαιρνε αξιόλογα ποσοστά στις φοιτητικές εκλογές της μεταπολίτευσης. Το 1976 η ΟΜΛΕ διασπάστηκε σε ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.

Ο φάκελος που σας δίνουμε για ελεύθερο κατέβασμα (free download) περιέχει :

Ένα βιβλίο με τίτλο «Προτάσεις σχετικά με τη γενική γραμμή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος»
Ένα βιβλίο με τίτλο «Ο σοσιαλιμπεριαλισμός και η Ελλάδα»
Ένα βιβλίο με τίτλο «Ο χρουστσοφικός ψευδοκομμουνισμός και τα ιστορικά διδάγματα που δίνει στον κόσμο»
Ένα βιβλίο με τίτλο «Οι απολογητές του νεοαποικισμού»
Δύο κείμενα με πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Γιάννη Χοντζέα
Ένα κείμενο της ΟΜΛΕ για τα 15 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν και
Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προλεταριακή Σημαία».

Για να κατεβάσετε το φάκελο με τα βιβλία και τα διάφορα κείμενα, πάτε στη διεύθυνση :

http://hotfile.com/dl/127094455/b1a6175/Vivlia_apo_OMLE_(Xontzeas_Iordanidis).rar.html

6η Μαρξιστική Κατασκήνωση της ΟΕΝ (25-31 Ιουλίου 2011)

Την περίοδο 25 - 31 Ιουλίου 2011 θα πραγματοποιηθεί η 6η Μαρξιστική Κατασκήνωση στο Κάστρο Κυλλήνης (νομός Ηλείας).

Διοργανωτές : Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας (νεολαία του ΕΕΚ - Τροτσκιστές)

Για πληροφορίες - δηλώσεις συμμετοχής : τηλέφωνα 2105241070, 6938500330 ή 6972292998

Επίσης μπορείτε να στείλετε e-mail στο eek@ath.forthnet.gr ή στο konservokouti@yahoo.gr

Αποχαιρετισμός στον τροτσκιστή ποιητή Δημήτρη Κατσαγάνη

Έφυγε από τη ζωή ο τροτσκιστής ποιητής Δημήτρης Κατσαγάνης. Η κηδεία του έγινε στο χωριό του, όπως επιθυμούσε, στις 15 Φεβρουαρίου 2011. Εκατοντάδες συγχωριανοί, συγγενείς, φίλοι και σύντροφοί του πήγαν να τον αποχαιρετίσουν. Είχε προηγηθεί μια πολυήμερη και πολύ δύσκολη μάχη ενάντια σε οξύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο υπέστη στις 2 Φεβρουαρίου στο σπίτι του. Διεκομίσθη με ασθενοφόρο στο Αττικό Νοσοκομείο του Χαϊδαρίου και μετά στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας, όπου άφησε την τελευταία του πνοή.

Στο πλευρό του στάθηκαν από την πρώτη στιγμή οι γιοι του, η μάνα του, τα αδέλφια και ξαδέλφια του, οι στενοί του φίλοι και οι σύντροφοί του από το ΕΕΚ – Τροτσκιστές. Στην κηδεία του Δημήτρη Κατσαγάνη παρευρέθηκε αντιπροσωπεία του ΕΕΚ – Τροτσκιστές, αντιπροσωπεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, αντιπροσωπεία της ΔΑΣ (παράταξη του ΚΚΕ), της ΑΣΚΙ (παράταξη του Συνασπισμού), του Εργατικού Κέντρου Ναυπάκτου και του Συμποσίου Ποίησης.

Ο Δημήτρης Κατσαγάνης γεννήθηκε το 1950 στην Άνω Βασιλική Ναυπακτίας. Μετά την πτώση της χούντας πήγε στην Αθήνα. Από την αρχή της μεταπολίτευσης εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και στο ΚΚΕ. Το 1977 παντρεύτηκε την Αγλαΐα Κάππου. Το 1984 έγινε μέλος της τροτσκιστικής ΕΔΕ (Εργατική Διεθνιστική Ένωση), η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα – Τροτσκιστές. Υπήρξε για πάνω από μια δεκαετία μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΕΚ και παρέμεινε στέλεχός του μέχρι το τέλος της ζωής του. Παράλληλα ασχολήθηκε και με την ποίηση και εξέδωσε οκτώ ποιητικές συλλογές.

Μεγάλη πορεία στην Αθήνα για την επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου

Μεγάλη πορεία έχει προγραμματιστεί για σήμερα, 6 Δεκεμβρίου 2010, στην Αθήνα, στις 16.00 στα Προπύλαια. Η Αθήνα θα είναι για άλλη μια φορά αστυνομοκρατούμενη ζώνη και το κέντρο της πόλης θα είναι απροσπέλαστο. Η κυκλοφορία θα διακοπεί για πολλές ώρες και πολυάριθμοι πάνοπλοι αστυνομικοί και ροπαλοφόροι των ΜΑΤ θα κατακλύσουν τους δρόμους, θυμίζοντας εικόνες από την περίοδο της χούντας.

Η πορεία γίνεται για να τιμηθεί η μνήμη του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού το 2008. Η συμμετοχή αναμένεται ιδιαίτερα υψηλή. Πολλοί φοιτητές, μαθητές αλλά και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας αναμένεται να δώσουν το παρών στους δρόμους και να φωνάξουν συνθήματα κατά της αστυνομικής βίας. Διάφορες οργανώσεις και ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου έχουν απευθύνει κάλεσμα προς τους πολίτες για να διαδηλώσουν.

Μέσα στις συλλογικότητες που θα πάρουν μέρος στη διαδήλωση είναι και η εφημερίδα «Κόντρα», η οποία αναφέρει στην προκήρυξή της μεταξύ άλλων και τα εξής : «Δυο χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα και τη νεολαιίστικη εξέγερση που ακολούθησε, μια εξέγερση που δεν συγκλόνισε μόνο την Ελλάδα, αλλά ταρακούνησε την αστική Ευρώπη, που φοβήθηκε φαινόμενο ντόμινο, το μόνο που δεν μας χρειάζεται είναι η νοσταλγία. Αντίθετα, μας χρειάζεται νηφάλια σκέψη, σωστή αποτίμηση των γεγονότων και εξαγωγή συμπερασμάτων που θα εμποδίσουν τη μετατροπή του Δεκέμβρη 2008 σε μια ακόμη επέτειο. Ο Δεκέμβρης λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε από το σύνολο των δυνάμεων που στηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα. (…) Το πολιτικό σύστημα, όμως, συνεχίζει ακάθεκτο το δρόμο του και ήδη έχει «ξεχάσει» τον αρχικό «προβληματισμό» του.
Στάση απολύτως λογική από τη μεριά του. Γιατί το πολιτικό σύστημα, με την πολυχρωμία του, τις αντιθέσεις και τις συναινέσεις του, δεν είναι παρά ο συλλογικός διαχειριστής των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, της κεφαλαιοκρατίας.
Αυτή η τάξη απαιτεί σταθερότητα στην κορυφή, για να εξασφαλίζεται η εκμετάλλευση και καταπίεση της βάσης.

Η κατοχή από την τρόικα ΔΝΤ – ΕΕ - ΕΚΤ, σε συνεργασία με την κυβέρνηση είναι η απάντηση του καπιταλισμού στην κρίση του. Είναι η διαχείριση αυτής της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου. Η «εθνική ενότητα», την οποία διασαλπίζουν καθημερινά οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος και αναπαράγουν εκκωφαντικά τα ΜΜΕ της πλουτοκρατίας, είναι το όπιο για να κρατηθεί υπνωτισμένος ο λαός, για να μην υπάρξουν εργατικές και νεολαιίστικες αντιστάσεις, τέτοιες που να μπορούν να βάλουν τέλος στη βαρβαρότητα και ν’ ανοίξουν το δρόμο προς την κοινωνική ανατροπή.

Για μια φορά ακόμη αποδείχτηκε πως κάθε τι που σχετίζεται με την κάλπη δεν μπορεί να δώσει λύσεις στο κοινωνικό πρόβλημα. Η συμμετοχή υπέρ του ενός ή του άλλου συνδυασμού ενδυναμώνει το πολιτικό σύστημα της αστικής δημοκρατίας, ενισχύει τη σταθερότητα του συστήματος. Και η αποχή –η πιο θετική στάση σ’ αυτές τις συνθήκες– από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Η αποχή, ως καταδίκη του πολιτικού συστήματος, αποκτά ουσία μόνο όταν συνοδεύεται από συμμετοχή σε κοινωνικούς αγώνες. Αλλιώς εξατμίζεται όπως εξατμίζεται ο ατομικός θυμός. (…)

Όσο σκύβουμε το κεφάλι τόσο πιο πολύ θα μας χτυπούν. Όσο την όποια αγωνιστική μας διάθεση τη μετατρέπουμε σε πειθαρχία προς το αστικό πολιτικό σύστημα και την αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία τόσο θα καταγράφουμε ήττες, οι οποίες θα οδηγούν στην απογοήτευση, την ηττοπάθεια, την παραίτηση. (…) » .

Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, σε δελτίο τύπου που εξέδωσε αναφέρει τα εξής : « Σήμερα βιώνουμε με τον πιο έκδηλο τρόπο μια βίαιη αλλαγή των όρων συγκρότησης της ζωής. Οι κρατούντες έχουν πλέον κάνει σαφές ότι η σωτηρία του πολιτικού συστήματος περνά μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή της κοινωνίας. Γι αυτό το λόγο έχουν καταστήσει σε μια συνεχή και διευρυνόμενη κατάσταση εξαίρεσης όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Η οικονομική και πολιτική κρίση που βιώνει το καθεστώς έχουν οδηγήσει στη ριζική αυτοαναίρεση των ίδιων των κυρίαρχων θεσμών που αδυνατούν πλέον να τηρήσουν το κοινωνικό συμβόλαιο. Οι υποσχέσεις για ευημερία, πρόοδο, ανάπτυξη έχουν γίνει συντρίμμια μπροστά στο αδιέξοδο της κρατικής και καπιταλιστικής πρότασης.

Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε μια θραύση στην κοινωνική κίνηση. Ανέδειξε τη δυνατότητα που έχουν οι από τα κάτω για τον επαναορισμό της ίδιας της ζωής απέναντι στην επιλογή της κυριαρχίας να ορίσει ποια ζωή είναι άξια να βιωθεί. Δύο χρόνια μετά το 2008, το μήνυμα παραμένει όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο. Απέναντι στη βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν χρειάζεται γενικευμένη κοινωνική δράση. Καταργώντας τους μηχανισμούς διαμεσολάβησης κρατικούς ή ιδιωτικούς, να δημιουργήσουμε με Συμμετοχή και Άμεση Δημοκρατία τις δικές μας λαϊκές συνελεύσεις παντού και τοπικές αυτοθεσμίσεις ώστε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Απέναντι στην παρακμή και τη σήψη να αντιτάξουμε την Αυτονομία και την Ελευθερία. Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας σε συνεννόηση με άλλες συλλογικότητες καλεί σε πορεία τη Δευτέρα 6 Δεκέμβρη ώρα 16:00 στα Προπύλαια . » .

Το ΕΕΚ – Τροτσκιστές ανέφερε τα εξής : « Τίποτα δεν είναι ίδιο μετά το Δεκέμβρη του 2008. Δύο χρόνια μετά, τόσο η καπιταλιστική χρεοκοπία που λίγο νωρίτερα είχε αρχίσει να ξεπροβάλλει και αποτέλεσε το υπόβαθρο της εξέγερσης, όσο και η κρίση πολιτικής εξουσίας που η ίδια η εξέγερση ανέδειξε όχι μόνο δεν υποχώρησαν, αλλά έχουν εισέλθει σ' ένα νέο, ανώτερο στάδιο.

Το δρόμο της Ελλάδας προς το χρεοστάσιο έχει λάβει πλέον και η Ιρλανδία και όλα δείχνουν πως μαζί της ακολουθούν η Πορτογαλία, η Ισπανία ακόμα και η Ιταλία. Ολόκληρη η ευρω-ζώνη ταλανίζεται από μια διαλυτική κρίση, την οποία επιχειρούν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν οι κυβερνήσεις με αλλεπάλληλα αντιλαϊκά μέτρα “ελληνικού τύπου”, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα γενικές απεργίες και νεολαιίστικες εκρήξεις. Η αποσύνθεση της Ε.Ε. είναι μέρος μόνο της παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας που έχει επίκεντρο τις ΗΠΑ αλλά συνεχίζει να απλώνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη καταστρέφοντας δισεκατομμύρια ανθρώπινες ζωές για χάρη μιας χούφτας παρασίτων του χρηματιστικού κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή, το “ελληνικό πείραμα” έχει αποτύχει παταγωδώς, με το Μνημόνιο να μετατρέπεται από “σωτήρα” σε νεκροθάφτη του χρεοκοπημένου ελληνικού καπιταλισμού. Έλλειμμα, χρέος και ύφεση είναι εκτός ελέγχου, οδηγώντας σε «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής του επαίσχυντου δανείου της τρόικας, με άλλα λόγια σε “ελεγχόμενη χρεοκοπία” της χώρας. Αυτό θα σημάνει επιδείνωση της βαρβαρότητας που ήδη έχει φέρει το αποτυχημένο Μνημόνιο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αλλά και η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζουν το διαρκώς ογκούμενο παλλαϊκό μίσος, όπως φάνηκε από το εκλογικό τους “μαύρισμα” και τη μαζική αποχή στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη, αλλά και από μια σειρά αποσπασματικούς αλλά μαχητικούς αγώνες. (…)

Τους αγώνες που σήμερα δίδονται και προπαντός αυτούς που θα δοθούν, πρέπει να συντονίσουμε, ενάντια σε κάθε συνδικαλιστική γραφειοκρατική ηγεμονία και αστική επιρροή και να τους εντάξουμε σε ένα γενικό σχέδιο για την οργάνωση μιας Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για να μην περάσουν τα μέτρα του Μνημονίου, να ανατραπεί η κυβέρνηση Παπανδρέου μαζί και η κηδεμονία της τρόικας και να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία.

Μόνο η εργατική εξουσία, στα συντρίμμια του αστικού κράτους που μπορεί να διαγράψει μονομερώς ολόκληρο το εξωτερικό χρέος που πνίγει το λαό, να εθνικοποιήσει χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση τις τράπεζες και να δώσει μια σοσιαλιστική διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. (…) » .

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αποτελεί συμμαχία διαφόρων κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, τονίζει ότι : « Απέναντι στη βάρβαρη επίθεση και πολιτική τους χρειάζεται άμεσα κλιμάκωση των αγώνων, με απεργίες διαρκείας, καταλήψεις και διαδηλώσεις, με μια πραγματική εξέγερση, με συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα παντού. Στα εργοστάσια και τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές και τις σχολές, με από τα κάτω συντονισμό, να υψώσουμε τον δικό μας ‘‘ατίθασο πύργο’’. Να διαδηλώσουμε στις 6 Δεκέμβρη, 2 χρόνια από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ημέρα που έρχεται στην Ελλάδα ο Στρος Καν του ΔΝΤ για να συμφωνήσουν το νέο μόνιμο «πακέτο μέτρων». Όλοι στα Προπύλαια, στις 16.00 μ.μ. με τους συλλόγους και τα συνδικάτα! Όλοι στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις. » .