Λίστα Τροτσκιστών – Αρχειομαρξιστών που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ και το στρατό κατοχής

Παραθέτουμε λίστες με μερικά ονόματα τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών που δολοφονήθηκαν από το ΚΚΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) και από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Τα ονόματα αυτά είναι διασταυρωμένα από διάφορες πηγές. Διευκρινίζουμε ότι οι παρακάτω λίστες είναι ενδεικτικές και έχουν κάποιες ελλείψεις. Δεν είναι ολοκληρωμένες. Υπάρχουν σαφώς περισσότεροι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές (από αυτούς που θα δείτε παρακάτω) που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα και από το ΚΚΕ. Θεωρούμε ότι όλες αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν ένα σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής αριστεράς και του εμφυλίου πολέμου που διεξήχθη στο εσωτερικό της (σταλινικοί εναντίον τροτσκιστών). Θα ήταν καλό λοιπόν, οι ερευνητές να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα αυτό και να φωτίσουν τις διάφορες πτυχές του.

Τροτσκιστές που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα :

1) ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ  ΝΩΝΤΑΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

2) ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ (Θεσσαλονίκη)

3) ΚΟΒΑΝΗΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

4) ΚΟΚΚΙΝΟΣ  ΛΕΥΤΕΡΗΣ (Θεσσαλονίκη)

5) ΚΡΟΚΚΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

6) ΜΑΚΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

7) ΜΗΤΣΗΣ  ΗΡΑΚΛΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

8) ΝΤΕΛΗΜΠΑΛΤΑΣ  ΚΩΣΤΑΣ (Θεσσαλονίκη)

9) ΞΥΠΟΛΗΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

10) ΠΑΝΤΑΖΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

11) ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ  ΠΑΝΤΕΛΗΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

12) ΣΟΥΛΑΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

13) ΤΖΑΜΑΤΖΑΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

14) ΤΣΙΤΡΟΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Θεσσαλονίκη, 21-5-1944)

15) ΦΑΝΕΡΟΣ  ΞΕΝΟΦΩΝ (Νταχάου)

Τροτσκιστές που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ :

1) ΑΔΡΑΜΥΤΙΔΗΣ  ΘΥΜΙΟΣ (3-12-1944)

2) ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (μετά τα Δεκεμβριανά)

3) ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ  Γ.

4) ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ  Ν. (μετά τα Δεκεμβριανά)

5) ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ  ΝΙΚΟΣ (17-12-1944)

6) ΑΡΝΙΩΤΑΚΗΣ  ΓΙΩΡΓΗΣ (αρχές Δεκεμβρίου 1944)

7) ΑΧΑΡΝΙΩΤΗΣ  ΣΠΥΡΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

8) ΒΕΝΑΡΔΟΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

9) ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΣ  ΝΙΚΟΣ (Νοέμβριος 1944)

10) ΒΕΡΟΥΧΗΣ  ΣΤΑΥΡΟΣ (Μάιος 1944)

11) ΒΟΪΛΗΣ  ΣΤΕΛΙΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

12) ΒΟΥΡΣΟΥΚΗΣ  ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ (5-10-1944)

13) ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ  ΖΑΧΑΡΙΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

14) ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

15) ΓΡΙΒΑΣ  ΜΗΤΣΟΣ

16) ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ  ΘΕΟΦΙΛΟΣ (3-12-1944)

17) ΔΟΞΑΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ (Οκτώβριος – Νοέμβριος 1944)

18) ΕΥΘΥΜΙΟΥ  ΑΛΕΚΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

19) ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΙΚΟΣ (5-8-1944)

20) ΘΕΜΕΛΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Οκτώβριος 1944 – Ιανουάριος 1945)

21) ΘΕΜΕΛΗΣ  ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

22) ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ  Θ. (Δεκέμβριος 1944)

23) ΚΑΤΣΙΜΠΡΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

24) ΚΟΥΒΡΟΥΖΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

25) ΛΕΟΝΤΗΣ  Χ.

26) ΜΑΓΓΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Σεπτέμβριος 1944)

27) ΜΑΓΓΟΣ  ΚΩΣΤΑΣ (Σεπτέμβριος 1944)

28) ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ  ΜΑΝΩΛΗΣ

29) ΜΕΛΙΑΔΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (4-12-1944)

30) ΜΟΥΣΚΑΣ  ΝΙΚΟΣ (19-9-1944)

31) ΜΠΑΝΙΚΑΣ  ΠΑΝΟΣ (καλοκαίρι 1944)

32) ΜΠΕΛΙΑΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

33) ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ  ΘΑΝΑΣΗΣ

34) ΠΑΓΩΝΗΣ  ΝΙΚΟΣ (καλοκαίρι 1944)

35) ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (καλοκαίρι 1944)

36) ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

37) ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΑΚΟΣ (λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

38) ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ  ΣΤΕΛΙΟΣ (καλοκαίρι 1944)

39) ΠΗΛΙΤΣΗΣ  ΣΠΥΡΟΣ (20-3-1944)

40) ΡΑΠΤΗΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ (Αύγουστος 1944)

41) ΣΑΠΟΥΝΑΣ  ΣΠΥΡΟΣ

42) ΣΑΡΡΗΣ  ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ

43) ΣΠΑΝΕΑΣ  ΣΤΡΑΤΗΣ (Ιούνιος 1944)

44) ΣΤΑΗΣ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ («Καρβούνης») (Δεκέμβριος 1944)

45) ΣΤΑΤΙΣΤΙΝΟΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ

46) ΣΤΕΡΓΙΟΥ  ΣΤΕΡΓΙΟΣ (23-12-1944)

47) ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΣΠΥΡΟΣ (Δεκέμβριος 1944)

48) ΣΩΤΗΡΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (καλοκαίρι 1944)

49) ΤΑΤΣΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (5-5-1944)

50) ΤΕΡΙΤΖΗΣ  Γ. (Δεκέμβριος 1944)

51) ΤΣΙΓΚΕΛΗΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

52) ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ  ΚΩΣΤΑΣ

53) ΦΛΩΡΟΣ  Ν. (Νοέμβριος 1944)

54) ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ  ΚΟΣΜΑΣ (Δεκέμβριος 1944)

Αρχειομαρξιστές που εξοντώθηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα :

1) ΑΝΔΡΩΝΗΣ  ΠΕΤΡΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

2) ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΙΔΗΣ (Θεσσαλονίκη)

3) ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΡΕΑΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

4) ΚΑΛΑΤΖΗΣ (1943)

5) ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Κούρνοβο, 6-6-1943)

6) ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

7) ΠΑΡΑΣΧΟΣ (Τρίπολη)

8) ΠΕΡΑΧΙΑ  ΑΝΡΥ (Καισαριανή, 1-5-1944)

9) ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ (Καισαριανή, 1-5-1944)

Αρχειομαρξιστές που εξοντώθηκαν από το ΚΚΕ :

1) ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Αγρίνιο, Οκτώβριος – Νοέμβριος 1944)

2) ΒΑΜΒΑΚΑΣ (Κοζάνη)

3) ΒΕΡΓΗΣ (Πετράλωνα, Δεκέμβριος 1944)

4) ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (Φθιώτιδα, λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

5) ΔΑΜΑΛΑΣ (Λάρισα)

6) ΖΟΥΡΗΣ  ΓΙΩΡΓΗΣ (Δεκέμβριος 1944)

7) ΚΑΒΑΛΙΕΡΟΣ  ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (Δεκέμβριος 1944)

8) ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ  Κ. (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

9) ΚΑΛΟΥΔΗΣ  ΘΩΜΑΣ (Πωγωνιανή Ηπείρου)

10) ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

11) ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

12) ΚΟΚΚΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ (Καβάλα)

13) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

14) ΛΑΔΑΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (Αγρίνιο)

15) ΛΕΥΚΑΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

16) ΛΙΑΚΟΥΣΗΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

17) ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ (Φθιώτιδα)

18) ΜΑΓΕΙΡΑΣ  Γ. (Νοέμβριος 1944)

19) ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ  ΙΟΡΔΑΝΗΣ (Αγρίνιο)

20) ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Αγρίνιο, Νοέμβριος 1944)

21) ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ  ΘΩΜΑΣ (Βοστίνα Ηπείρου, Ιανουάριος 1944)

22) ΠΕΤΡΟΓΛΟΥ (Βύρωνας, Δεκέμβριος 1944)

23) ΠΕΤΣΕΤΗΣ (Βύρωνας, Δεκέμβριος 1944)

24) ΠΛΙΑΚΟΣ (Βοστίνα Ηπείρου, Ιανουάριος 1944)

25) ΠΟΛΜΟΣ (Φθιώτιδα)

26) ΠΟΝΗΡΟΣ  Γ. (Φθιώτιδα, λίγο πριν τον Οκτώβριο του 1944)

27) ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  ΝΙΚΟΣ (Βύρωνας)

28) ΣΥΚΟΝΤΑΡΑΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

29) ΤΖΗΚΑΣ  ΠΑΝΤΕΛΗΣ (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας)

30) ΤΣΟΥΝΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΗΣ (Πωγωνιανή Ηπείρου)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ :

Αξίζει να αναφέρουμε ότι διάφοροι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές συμμετείχαν ενεργά στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και συγκεκριμένα εντάχθηκαν στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, δηλαδή στη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση της κατεχόμενης Ελλάδας. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους εξής : Νίκος Παγώνης, Σπύρος Πηλίτσης, Γ. Παναγιωτίδης, Βασίλης Ράπτης, Γιάννης Σωτηράκης, Πάνος Μπανίκας, Νάκος Πανόπουλος, Δημήτρης Βογιατζής, Αλέκος Ευθυμίου, Γ. Πονηρός, Σπύρος Αχαρνιώτης, Κωνσταντίνος Λαδάς, Γ. Μάγειρας.

Ας μην ξεχνάμε και το τροτσκιστικό κόμμα που λεγόταν ΕΣΚΚΕ (Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Το ΕΣΚΚΕ συμμετείχε στο ΕΑΜ και είχε για Γραμματέα του το Θωμά Αποστολίδη. Ο Θωμάς Αποστολίδης (1892 - 1944) είχε διατελέσει Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ την περίοδο 1923 – 1924. Έπειτα διαγράφτηκε από το ΚΚΕ, έγινε γραμματέας εργατών τύπου, συνελήφθη από τη δικτατορία του Μεταξά και εξορίστηκε στον Άγιο Ευστράτιο. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 εκτελέστηκε από τα κατοχικά στρατεύματα για την αντιστασιακή του δράση.

Ας μην ξεχνάμε επίσης και άλλα περιστατικά παλαιότερων ετών. Εκτός από τους τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές που δολοφονήθηκαν στην κατοχή και τα Δεκεμβριανά, υπήρχαν και άλλοι που δολοφονήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Ενδεικτικό παράδειγμα ήταν ο Γεωργοπαπαδάτος που δολοφονήθηκε από το τότε ηγετικό στέλεχος της ΟΚΝΕ και μετέπειτα Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη. Γι’ αυτή τη δολοφονία ο Νίκος Ζαχαριάδης συνελήφθη και προφυλακίστηκε στις φυλακές της Παλιάς Στρατώνας.

6η Μαρξιστική Κατασκήνωση της ΟΕΝ (25-31 Ιουλίου 2011)

Την περίοδο 25 - 31 Ιουλίου 2011 θα πραγματοποιηθεί η 6η Μαρξιστική Κατασκήνωση στο Κάστρο Κυλλήνης (νομός Ηλείας).

Διοργανωτές : Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας (νεολαία του ΕΕΚ - Τροτσκιστές)

Για πληροφορίες - δηλώσεις συμμετοχής : τηλέφωνα 2105241070, 6938500330 ή 6972292998

Επίσης μπορείτε να στείλετε e-mail στο eek@ath.forthnet.gr ή στο konservokouti@yahoo.gr

Αποχαιρετισμός στον τροτσκιστή ποιητή Δημήτρη Κατσαγάνη

Έφυγε από τη ζωή ο τροτσκιστής ποιητής Δημήτρης Κατσαγάνης. Η κηδεία του έγινε στο χωριό του, όπως επιθυμούσε, στις 15 Φεβρουαρίου 2011. Εκατοντάδες συγχωριανοί, συγγενείς, φίλοι και σύντροφοί του πήγαν να τον αποχαιρετίσουν. Είχε προηγηθεί μια πολυήμερη και πολύ δύσκολη μάχη ενάντια σε οξύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο υπέστη στις 2 Φεβρουαρίου στο σπίτι του. Διεκομίσθη με ασθενοφόρο στο Αττικό Νοσοκομείο του Χαϊδαρίου και μετά στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας, όπου άφησε την τελευταία του πνοή.

Στο πλευρό του στάθηκαν από την πρώτη στιγμή οι γιοι του, η μάνα του, τα αδέλφια και ξαδέλφια του, οι στενοί του φίλοι και οι σύντροφοί του από το ΕΕΚ – Τροτσκιστές. Στην κηδεία του Δημήτρη Κατσαγάνη παρευρέθηκε αντιπροσωπεία του ΕΕΚ – Τροτσκιστές, αντιπροσωπεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, αντιπροσωπεία της ΔΑΣ (παράταξη του ΚΚΕ), της ΑΣΚΙ (παράταξη του Συνασπισμού), του Εργατικού Κέντρου Ναυπάκτου και του Συμποσίου Ποίησης.

Ο Δημήτρης Κατσαγάνης γεννήθηκε το 1950 στην Άνω Βασιλική Ναυπακτίας. Μετά την πτώση της χούντας πήγε στην Αθήνα. Από την αρχή της μεταπολίτευσης εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και στο ΚΚΕ. Το 1977 παντρεύτηκε την Αγλαΐα Κάππου. Το 1984 έγινε μέλος της τροτσκιστικής ΕΔΕ (Εργατική Διεθνιστική Ένωση), η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα – Τροτσκιστές. Υπήρξε για πάνω από μια δεκαετία μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΕΚ και παρέμεινε στέλεχός του μέχρι το τέλος της ζωής του. Παράλληλα ασχολήθηκε και με την ποίηση και εξέδωσε οκτώ ποιητικές συλλογές.

Μεγάλη πορεία στην Αθήνα για την επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου

Μεγάλη πορεία έχει προγραμματιστεί για σήμερα, 6 Δεκεμβρίου 2010, στην Αθήνα, στις 16.00 στα Προπύλαια. Η Αθήνα θα είναι για άλλη μια φορά αστυνομοκρατούμενη ζώνη και το κέντρο της πόλης θα είναι απροσπέλαστο. Η κυκλοφορία θα διακοπεί για πολλές ώρες και πολυάριθμοι πάνοπλοι αστυνομικοί και ροπαλοφόροι των ΜΑΤ θα κατακλύσουν τους δρόμους, θυμίζοντας εικόνες από την περίοδο της χούντας.

Η πορεία γίνεται για να τιμηθεί η μνήμη του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού το 2008. Η συμμετοχή αναμένεται ιδιαίτερα υψηλή. Πολλοί φοιτητές, μαθητές αλλά και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας αναμένεται να δώσουν το παρών στους δρόμους και να φωνάξουν συνθήματα κατά της αστυνομικής βίας. Διάφορες οργανώσεις και ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου έχουν απευθύνει κάλεσμα προς τους πολίτες για να διαδηλώσουν.

Μέσα στις συλλογικότητες που θα πάρουν μέρος στη διαδήλωση είναι και η εφημερίδα «Κόντρα», η οποία αναφέρει στην προκήρυξή της μεταξύ άλλων και τα εξής : «Δυο χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα και τη νεολαιίστικη εξέγερση που ακολούθησε, μια εξέγερση που δεν συγκλόνισε μόνο την Ελλάδα, αλλά ταρακούνησε την αστική Ευρώπη, που φοβήθηκε φαινόμενο ντόμινο, το μόνο που δεν μας χρειάζεται είναι η νοσταλγία. Αντίθετα, μας χρειάζεται νηφάλια σκέψη, σωστή αποτίμηση των γεγονότων και εξαγωγή συμπερασμάτων που θα εμποδίσουν τη μετατροπή του Δεκέμβρη 2008 σε μια ακόμη επέτειο. Ο Δεκέμβρης λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε από το σύνολο των δυνάμεων που στηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα. (…) Το πολιτικό σύστημα, όμως, συνεχίζει ακάθεκτο το δρόμο του και ήδη έχει «ξεχάσει» τον αρχικό «προβληματισμό» του.
Στάση απολύτως λογική από τη μεριά του. Γιατί το πολιτικό σύστημα, με την πολυχρωμία του, τις αντιθέσεις και τις συναινέσεις του, δεν είναι παρά ο συλλογικός διαχειριστής των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, της κεφαλαιοκρατίας.
Αυτή η τάξη απαιτεί σταθερότητα στην κορυφή, για να εξασφαλίζεται η εκμετάλλευση και καταπίεση της βάσης.

Η κατοχή από την τρόικα ΔΝΤ – ΕΕ - ΕΚΤ, σε συνεργασία με την κυβέρνηση είναι η απάντηση του καπιταλισμού στην κρίση του. Είναι η διαχείριση αυτής της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου. Η «εθνική ενότητα», την οποία διασαλπίζουν καθημερινά οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος και αναπαράγουν εκκωφαντικά τα ΜΜΕ της πλουτοκρατίας, είναι το όπιο για να κρατηθεί υπνωτισμένος ο λαός, για να μην υπάρξουν εργατικές και νεολαιίστικες αντιστάσεις, τέτοιες που να μπορούν να βάλουν τέλος στη βαρβαρότητα και ν’ ανοίξουν το δρόμο προς την κοινωνική ανατροπή.

Για μια φορά ακόμη αποδείχτηκε πως κάθε τι που σχετίζεται με την κάλπη δεν μπορεί να δώσει λύσεις στο κοινωνικό πρόβλημα. Η συμμετοχή υπέρ του ενός ή του άλλου συνδυασμού ενδυναμώνει το πολιτικό σύστημα της αστικής δημοκρατίας, ενισχύει τη σταθερότητα του συστήματος. Και η αποχή –η πιο θετική στάση σ’ αυτές τις συνθήκες– από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Η αποχή, ως καταδίκη του πολιτικού συστήματος, αποκτά ουσία μόνο όταν συνοδεύεται από συμμετοχή σε κοινωνικούς αγώνες. Αλλιώς εξατμίζεται όπως εξατμίζεται ο ατομικός θυμός. (…)

Όσο σκύβουμε το κεφάλι τόσο πιο πολύ θα μας χτυπούν. Όσο την όποια αγωνιστική μας διάθεση τη μετατρέπουμε σε πειθαρχία προς το αστικό πολιτικό σύστημα και την αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία τόσο θα καταγράφουμε ήττες, οι οποίες θα οδηγούν στην απογοήτευση, την ηττοπάθεια, την παραίτηση. (…) » .

Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, σε δελτίο τύπου που εξέδωσε αναφέρει τα εξής : « Σήμερα βιώνουμε με τον πιο έκδηλο τρόπο μια βίαιη αλλαγή των όρων συγκρότησης της ζωής. Οι κρατούντες έχουν πλέον κάνει σαφές ότι η σωτηρία του πολιτικού συστήματος περνά μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή της κοινωνίας. Γι αυτό το λόγο έχουν καταστήσει σε μια συνεχή και διευρυνόμενη κατάσταση εξαίρεσης όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Η οικονομική και πολιτική κρίση που βιώνει το καθεστώς έχουν οδηγήσει στη ριζική αυτοαναίρεση των ίδιων των κυρίαρχων θεσμών που αδυνατούν πλέον να τηρήσουν το κοινωνικό συμβόλαιο. Οι υποσχέσεις για ευημερία, πρόοδο, ανάπτυξη έχουν γίνει συντρίμμια μπροστά στο αδιέξοδο της κρατικής και καπιταλιστικής πρότασης.

Ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε μια θραύση στην κοινωνική κίνηση. Ανέδειξε τη δυνατότητα που έχουν οι από τα κάτω για τον επαναορισμό της ίδιας της ζωής απέναντι στην επιλογή της κυριαρχίας να ορίσει ποια ζωή είναι άξια να βιωθεί. Δύο χρόνια μετά το 2008, το μήνυμα παραμένει όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο. Απέναντι στη βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν χρειάζεται γενικευμένη κοινωνική δράση. Καταργώντας τους μηχανισμούς διαμεσολάβησης κρατικούς ή ιδιωτικούς, να δημιουργήσουμε με Συμμετοχή και Άμεση Δημοκρατία τις δικές μας λαϊκές συνελεύσεις παντού και τοπικές αυτοθεσμίσεις ώστε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Απέναντι στην παρακμή και τη σήψη να αντιτάξουμε την Αυτονομία και την Ελευθερία. Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας σε συνεννόηση με άλλες συλλογικότητες καλεί σε πορεία τη Δευτέρα 6 Δεκέμβρη ώρα 16:00 στα Προπύλαια . » .

Το ΕΕΚ – Τροτσκιστές ανέφερε τα εξής : « Τίποτα δεν είναι ίδιο μετά το Δεκέμβρη του 2008. Δύο χρόνια μετά, τόσο η καπιταλιστική χρεοκοπία που λίγο νωρίτερα είχε αρχίσει να ξεπροβάλλει και αποτέλεσε το υπόβαθρο της εξέγερσης, όσο και η κρίση πολιτικής εξουσίας που η ίδια η εξέγερση ανέδειξε όχι μόνο δεν υποχώρησαν, αλλά έχουν εισέλθει σ' ένα νέο, ανώτερο στάδιο.

Το δρόμο της Ελλάδας προς το χρεοστάσιο έχει λάβει πλέον και η Ιρλανδία και όλα δείχνουν πως μαζί της ακολουθούν η Πορτογαλία, η Ισπανία ακόμα και η Ιταλία. Ολόκληρη η ευρω-ζώνη ταλανίζεται από μια διαλυτική κρίση, την οποία επιχειρούν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν οι κυβερνήσεις με αλλεπάλληλα αντιλαϊκά μέτρα “ελληνικού τύπου”, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα γενικές απεργίες και νεολαιίστικες εκρήξεις. Η αποσύνθεση της Ε.Ε. είναι μέρος μόνο της παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας που έχει επίκεντρο τις ΗΠΑ αλλά συνεχίζει να απλώνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη καταστρέφοντας δισεκατομμύρια ανθρώπινες ζωές για χάρη μιας χούφτας παρασίτων του χρηματιστικού κεφαλαίου.

Την ίδια στιγμή, το “ελληνικό πείραμα” έχει αποτύχει παταγωδώς, με το Μνημόνιο να μετατρέπεται από “σωτήρα” σε νεκροθάφτη του χρεοκοπημένου ελληνικού καπιταλισμού. Έλλειμμα, χρέος και ύφεση είναι εκτός ελέγχου, οδηγώντας σε «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής του επαίσχυντου δανείου της τρόικας, με άλλα λόγια σε “ελεγχόμενη χρεοκοπία” της χώρας. Αυτό θα σημάνει επιδείνωση της βαρβαρότητας που ήδη έχει φέρει το αποτυχημένο Μνημόνιο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αλλά και η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζουν το διαρκώς ογκούμενο παλλαϊκό μίσος, όπως φάνηκε από το εκλογικό τους “μαύρισμα” και τη μαζική αποχή στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη, αλλά και από μια σειρά αποσπασματικούς αλλά μαχητικούς αγώνες. (…)

Τους αγώνες που σήμερα δίδονται και προπαντός αυτούς που θα δοθούν, πρέπει να συντονίσουμε, ενάντια σε κάθε συνδικαλιστική γραφειοκρατική ηγεμονία και αστική επιρροή και να τους εντάξουμε σε ένα γενικό σχέδιο για την οργάνωση μιας Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για να μην περάσουν τα μέτρα του Μνημονίου, να ανατραπεί η κυβέρνηση Παπανδρέου μαζί και η κηδεμονία της τρόικας και να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική εξουσία.

Μόνο η εργατική εξουσία, στα συντρίμμια του αστικού κράτους που μπορεί να διαγράψει μονομερώς ολόκληρο το εξωτερικό χρέος που πνίγει το λαό, να εθνικοποιήσει χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση τις τράπεζες και να δώσει μια σοσιαλιστική διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. (…) » .

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αποτελεί συμμαχία διαφόρων κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, τονίζει ότι : « Απέναντι στη βάρβαρη επίθεση και πολιτική τους χρειάζεται άμεσα κλιμάκωση των αγώνων, με απεργίες διαρκείας, καταλήψεις και διαδηλώσεις, με μια πραγματική εξέγερση, με συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα παντού. Στα εργοστάσια και τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές και τις σχολές, με από τα κάτω συντονισμό, να υψώσουμε τον δικό μας ‘‘ατίθασο πύργο’’. Να διαδηλώσουμε στις 6 Δεκέμβρη, 2 χρόνια από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ημέρα που έρχεται στην Ελλάδα ο Στρος Καν του ΔΝΤ για να συμφωνήσουν το νέο μόνιμο «πακέτο μέτρων». Όλοι στα Προπύλαια, στις 16.00 μ.μ. με τους συλλόγους και τα συνδικάτα! Όλοι στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις. » .

Κοντά στην πτώχευση τα Ατλάντικ. Στο πλευρό των εργαζομένων το ΕΕΚ – Τροτσκιστές

Ένα βήμα πριν την πτώχευση βρίσκεται η μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ Ατλάντικ. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1980 από τον Π. Αποστόλου και σήμερα διαθέτει πολυάριθμα καταστήματα και 3.700 εργαζόμενους. Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι. Ας μην ξεχνάμε ότι μια άλλη αλυσίδα σουπερμάρκετ, η γερμανική ALDI ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο στις δραστηριότητές της στην Ελλάδα.

Πέρα από το ξετίναγμα της ζωής χιλιάδων οικογενειών, οι πρόσφατες δυσμενείς εξελίξεις σε Aldi και Ατλάντικ, σηματοδοτούν και τη συγκέντρωση της αγοράς σουπερμάρκετ σε λιγότερες και μεγαλύτερες αλυσίδες. Βέβαια, ενδέχεται τα γεγονότα αυτά να σηματοδοτούν και το προανάκρουσμα γενικότερων εξελίξεων αναδιάρθρωσης του κλάδου των σουπερμάρκετ, σε ολιγοπωλιακή κατεύθυνση. Όλα αυτά πιθανόν να οδηγήσουν στη γενίκευση των εναρμονισμένων πρακτικών τύπου "καρτέλ" και στο ξέσπασμα συνεχών κυμάτων ανατιμήσεων σε είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης.

Το ΕΕΚ – Τροτσκιστές ζήτησε επαναπρόσληψη όσων απολύθηκαν από τα Ατλάντικ και να πληρωθούν οι εργαζόμενοι τα δεδουλευμένα από το Σεπτέμβριο. Παραθέτουμε ένα σχετικό δημοσίευμα από την εφημερίδα Νέα Προοπτική της 13ης Νοεμβρίου 2010.

Άρθρο για τη δολοφονία του Τρότσκι από πράκτορα του Στάλιν

Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο εφημερίδας, το οποίο αναφέρεται στη δολοφονία του Τρότσκι από έναν πράκτορα του Στάλιν. Ο Τρότσκι υπήρξε μια από τις σημαντικότερες ηγετικές φυσιογνωμίες του κομμουνιστικού κινήματος και κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΣΕ. Αυτός και ο Στάλιν υπήρξαν οι βασικοί διεκδικητές της θέσης του γενικού γραμματέα (γ.γ.) του ΚΚΣΕ, όταν ο Λένιν αποχώρησε από την ηγεσία του κόμματος. Ο Στάλιν τελικά επικράτησε χρησιμοποιώντας όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα που διέθετε και απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο της εξουσίας. Ο ηττημένος Τρότσκι και οι οπαδοί του υπέστησαν ποικίλες διώξεις από το σταλινικό καθεστώς της ΕΣΣΔ. Ο Τρότσκι δολοφονήθηκε με τσεκούρι από έναν Ισπανό πράκτορα του Στάλιν τον Αύγουστο του 1940.

Για να δείτε το άρθρο, κάντε αριστερό κλικ πάνω στην εικόνα.

Μανιφέστο του Έκτακτου Συνεδρίου του ΕΕΚ – Τροτσκιστές (15-16 Μαΐου 2010)

Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το μανιφέστο του έκτακτου συνεδρίου του ΕΕΚ – Τροτσκιστές (15-16 Μαΐου 2010):

« Εργάτες και εργάτριες, άνεργοι, νέοι και νέες, μετανάστες, στην Ελλάδα, την Ευρώπη, σ’ όλο τον κόσμο ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ! ΕΝΩΘΕΙΤΕ στους δρόμους, στις διαδηλώσεις, τις απεργίες, τις καταλήψεις, στην άμεση δράση, σε πόλεις και χωριά, πάνω από σύνορα και τεχνητές διαιρέσεις, στην κοινή πάλη ενάντια στον κοινό εχθρό, την τυραννία των καπιτα-ληστών που απαιτούν να πληρώσουμε εμείς και τα παιδιά μας, με το αίμα μας και τη ζωή μας τη δική τους κρίση. (…) Ο καπιταλισμός χρεοκόπησε, εμπρός για τον σοσιαλισμό, τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό χωρίς αφεντικά, χωρίς στρατοκράτες, χωρίς γραφειοκράτες !

1. Με την ακήρυχτη χρεοκοπία της Ελλάδας, μια νέα φάση της παγκόσμιας κρίσης άνοιξε. (…) Το 2010, ο παγκόσμιος καπιταλισμός χαροπαλεύει κάτω από το φάσμα κρατικών χρεοκοπιών. (…) Ζούμε σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας.

2. (…) μετά την αρχική εφήμερη ευφορία, το ευρώ κατρακύλησε και μαζί του κατρακύλησαν τα χρηματιστήρια σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική. Οι διαλυτικές τάσεις στην Ευρωζώνη και την ΕΕ εντείνονται. Και μαζί τους τα δρακόντεια μέτρα βάρβαρης λιτότητας που εξάγγειλαν στην αρχή για την Ελλάδα, επεκτείνονται τώρα σε Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία αλλά και στον ίδιο τον σκληρό πυρήνα της κλυδωνιζόμενης ΕΕ, την Γαλλία και την Γερμανία. Επιβεβαιώνεται έτσι η διαπίστωση που υποστήριξε και το ΕΕΚ [Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα] ότι τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για λογαριασμό της ΕΕ και του ΔΝΤ αντιμετωπίζουν τους Έλληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους σαν πειραματόζωα και παράδειγμα εκφοβισμού ολόκληρης της ευρωπαϊκής και διεθνούς εργατικής τάξης. Το πρόγραμμα ΕΕ / ΔΝΤ για την Ελλάδα, έτσι κι αλλιώς, είναι καταδικασμένο να αποτύχει με το φαύλο κύκλο ύφεσης και χρέους που τροφοδοτεί. (…) Αλλά γνωρίζουν καλά ότι δεν θα είναι τόσο εύκολο να μας υποδουλώσουν. Ακόμα τους τρομάζει ο Δεκέμβρης της εξέγερσης κι ο τρόμος τους ξαναφούντωσε με την πρωτοφανή κινητοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων οργισμένου λαού στη Γενική Απεργία της 5ης Μαΐου. (…) η αστυνομοκρατία του αρχιπραίτορα Χρυσοχοϊδη και τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ, ό,τι κι αν κάνουν, δεν μπορούν να αναχαιτίσουν τους λαϊκούς χείμαρρους που σχηματίζει η ίδια η κρίση (…)

3. Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 αποτελεί την μεγάλη καμπή, το σημείο της ιστορικής ρήξης. (…) Στα Δεκεμβριανά του 2008, από μια νέα γενιά εξεγερμένων, με πλατιά λαϊκή στήριξη, ήρθε βίαια στην επιφάνεια, σε όλη την επικράτεια, η αμφισβήτηση του αστικού κράτους και του κρατικού μονοπωλίου της βίας, μαζί κι όλου του φθαρμένου πολιτικού κόσμου σε όλο το φάσμα του. Από τότε, η κρίση της αστικής εξουσίας ΔΕΝ ξεπεράστηκε, παρά τις επίμονες προσπάθειες ανασυγκρότησης του κράτους με κατασταλτικά αλλά και κοινοβουλευτικά μέσα (…). Η νέα πασοκική διακυβέρνηση έχασε τη νομιμοποίησή της παίρνοντας τα αγριότερα αντιλαϊκά μέτρα από τον καιρό της Κατοχής και μετατρέποντας τη χώρα σε προτεκτοράτο της ΕΕ και του ΔΝΤ. Και τα δύο κόμματα αστικής εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, πέφτουν κατακόρυφα στις δημοσκοπήσει αλλά προπαντός στις συνειδήσεις. Η χρεοκοπία χρεώνεται σε όλο το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης.

4. (…) Τόσο η κοινοβουλευτική Αριστερά, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι οι διάφορες εξωκοινοβουλευτικές αριστερές ομάδες και συσπειρώσεις, αφού αρχικά καθυστέρησαν ή και αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την χειρότερη κρίση στην Ιστορία του καπιταλισμού, τώρα που δεν μπορούν να κλείσουν τα μάτια στο χάος, επιμένουν να μην βλέπουν ότι η παρούσα κρίση έχει επαναστατικές πολιτικές συνέπειες. Η κοινωνική – οικονομική κρίση έγινε πολιτική κρίση που οδηγεί σε κρίσιμες ταξικές αναμετρήσεις και σε επαναστατικές καταστάσεις, με άλυτο το ζήτημα της κρίσης εξουσίας. (…) Κόβοντας τον Γόρδιο δεσμό του χρέους, θα χρειαστεί ταυτόχρονα να εθνικοποιηθούν οι τράπεζες χωρίς αποζημίωση, για να μην κλείσουν από μόνες τους, κλέβοντας τις καταθέσεις των μικροκαταθετών (οι περισσότεροι μεγαλοκαταθέτες ήδη έχουν βγάλει έξω τα κεφάλαιά τους). Με έναν ενιαίο δημόσιο τραπεζιτικό φορέα θα μπορούν να σβηστούν τα χρέη των λαϊκών στρωμάτων και να χρηματοδοτηθούν τα μικρομάγαζα που τώρα βάζουν λουκέτο, οι βιοτεχνίες, οι φτωχοί αγρότες.

6. (…) Ο στόχος [είναι] ένας : να τσακίσουμε την βαρβαρότητα που θέλει να επιβάλλει το κεφάλαιο, η ΕΕ, το ΔΝΤ, η κυβέρνηση των λακέδων τους. (…) ».

130 χρόνια από τη γέννηση του Τρότσκι

Στο Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη) της Ρωσίας πραγματοποιήθηκε μια αξιόλογη έκθεση. Η έκθεση ήταν αφιερωμένη στα 130 χρόνια από τη γέννηση του Τρότσκι και άνοιξε στις 6 Νοεμβρίου στο Κρατικό Μουσείο Πολιτικής Ιστορίας στο Λένινγκραντ, δηλαδή στην πόλη που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Η έκθεση βοήθησε τους πολίτες να γνωρίσουν τον πραγματικό Τρότσκι. Για πολλές δεκαετίες, λόγω της έλλειψης στοιχείων για τον Τρότσκι και λόγω της παραποίησης των ιδεών του από το σταλινικό καθεστώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνώριζαν ποια ακριβώς ήταν η ιδεολογία και η δράση του Τρότσκι. Ο Τρότσκι (1879 – 1940) ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917. Καταδικάστηκε πολλές φορές από το τσαρικό καθεστώς και στάλθηκε εξορία στη Σιβηρία. Έγινε στενός συνεργάτης του Λένιν και Πρόεδρος των Σοβιέτ της Πετρούπολης. Δημιούργησε τους ερυθροφρουρούς (λαϊκή πολιτοφυλακή) και βοήθησε σημαντικά στην προετοιμασία της Οκτωβριανής Επανάστασης. Μετά το θάνατο του Λένιν το 1924, οι βασικοί διεκδικητές της θέσης του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης ήταν ο Στάλιν και ο Τρότσκι που είχε αποκτήσει μεγάλο κύρος ως αρχηγός του Κόκκινου Στρατού. Ο Στάλιν χρησιμοποιώντας διάφορα αθέμιτα μέσα, κατάφερε να ανέβει στην εξουσία και να στείλει τον Τρότσκι στην εξορία το 1929. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1940, έδωσε εντολή σε πράκτορες της KGB στο Μεξικό να τον βρουν και να τον δολοφονήσουν.

Άγις Στίνας (αφιέρωμα σε έναν αναρχικό αγωνιστή)

Αυτό το Νοέμβριο συμπληρώνονται 22 χρόνια από το θάνατο του Άγι Στίνα. Ο Άγις Στίνας ήταν αγωνιστής και θεωρητικός αρχικά του κομμουνισμού και στη συνέχεια του τροτσκισμού και του ντεφαιτισμού. Δραστηριοποιήθηκε από τη δεκαετία του '20 μέχρι τη δεκαετία του '80.

Γεννήθηκε στο χωριό Σπαρτύλας της Κέρκυρας το 1900. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μέση Εμπορική Σχολή, στην ηλικία των 14-15 ετών, ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες, συμμετέχοντας στη νεολαία της Σοσιαλιστικής Ομάδας της Κέρκυρας. Από 18 χρονών, όπως λέει ο ίδιος, αφιέρωσε τον εαυτό του στο κίνημα της εργατικής τάξης.

Το Μάιο του 1920, κλείνοντας τα 20, έχει το δικαίωμα να εγγραφεί επισήμως στο ΚΚΕ. Ωστόσο ήταν ήδη ενεργός αρκετά χρόνια νωρίτερα έχοντας ενεργό ρόλο στο ΣΕΚΕ, πρόδρομο του ΚΚΕ. Η ομάδα στην οποία συμμετείχε ήταν ένας από τους πυρήνες που έλαβαν μέρος στην ίδρυση του ΚΚΕ, το 1918. Ο ίδιος ήταν ένα από τα πιο δραστήρια στελέχη που κινήθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Έδρασε στο Μικρασιατικό Μέτωπο και κατά τα γεγονότα της Ανατολικής Θράκης. Τον Απρίλη του 1921 παραπέμφθηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας στο Στρατοδικείο Ανδριανούπολης με αφορμή την αντιπολεμική αρθρογραφία του στην εφημερίδα «Φωνή του Εργάτη» όπου ήταν διευθυντής. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922, συνέβαλε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη του «κινήματος των στρατιωτών». Για τη δράση του αυτή καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο, επί κυβέρνησης Πλαστήρα και υπέφερε μια σειρά από καταδίκες, φυλακίσεις και εξορίες.

Στη συνέχεια ανελίχθηκε στην ιεραρχία του ΚΚΕ ως ένα από τα πιο σημαντικά στελέχη του. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στο Νομό Κερκύρας στις εκλογές του 1926, γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και γραμματέας της περιφέρειας Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Το 1932 διαγράφεται από το ΚΚΕ. Αιτία της διαγραφής του ήταν το γεγονός ότι διαφώνησε με την απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κ.Δ.) να καθαιρέσει την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και να διορίσει νέα Κεντρική Επιτροπή με επικεφαλής το σταλινικό Νίκο Ζαχαριάδη.

Μετά τη διαγραφή του από το ΚΚΕ πέρασε στην τροτσκιστική αριστερά, πιστεύοντας ότι αυτή εκπροσωπούσε την επαναστατική πτέρυγα του κινήματος. Τυπικά παρέμεινε μέλος της (τροτσκιστικής) 4ης Διεθνούς μέχρι τα μέσα του 1947. Το 1935 ιδρύεται η Κομμουνιστική Διεθνιστική Ένωση Ελλάδας (ΚΔΕΕ), τμήμα της Διεθνούς Κομμουνιστικής Λίγκας, με γραμματέα της τον Άγι Στίνα. Από τον Απρίλη του 1937 ως τον Οκτώβρη του 1942 (όταν δραπέτευσε μαζί με 15 ακόμα τροτσκιστές) βρίσκεται στις φυλακές Αίγινας και Ακροναυπλίας. Μετά τη δραπέτευση, ανασυγκροτεί με άλλους αγωνιστές (όπως οι Δημοσθένης Βουρσούκης και Γιάννης Ταμτάκος) την Κ.Δ.Ε.Ε. και εκδίδουν την εφημερίδα «Εργατικό Μέτωπο». Το Μάρτιο του 1935, μετά από σειρά έντονων ιδεολογικών αγώνων προσχώρησε στην πολιτική ομάδα «Μπολσεβίκος», στην οποία ήταν επικεφαλής ο Γιώργος Βιτσώρης. Τις θέσεις και τη δράση της ομάδας «Μπολσεβίκος» συνέχισε να υποστηρίζει στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της κατοχής. Η ομάδα αυτή άσκησε έντονη κριτική στην Εθνική Αντίσταση, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου θεωρώντας ότι το ευρωπαϊκό προλεταριάτο πρέπει να ακολουθήσει το δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης και της διεθνιστικής αντίστασης ενάντια στον καπιταλισμό και όχι να είναι υποχείριο της σταλινικής πολιτικής. Τα πιο πολλά μέλη της Κ.Δ.Ε.Ε. έπεσαν θύματα δολοφονικών επιθέσεων από ένοπλες ακροδεξιές συμμορίες (όπως οι Χίτες του Γρίβα), από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής και από τα μέλη της Ο.Π.Λ.Α. (οργάνωση σταλινικών δολοφόνων του ΚΚΕ). Συνδέθηκε με το μεγάλο φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη.

Το 1946 συμμετείχε στην ίδρυση του ΚΔΚΕ (Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Το 1947 ήρθε σε οριστική ρήξη με τον τροτσκισμό και διέκοψε κάθε σχέση μαζί του. Αργότερα ασπάστηκε τον αναρχισμό. Πριν τη στρατιωτική δικτατορία του 1967 συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας «Νέο Ξεκίνημα». Μετά τη μεταπολίτευση του 1974 συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα».

Ο Άγις Στίνας έφυγε από τη ζωή στις 7 Νοεμβρίου 1987, μετά από αποτυχημένη χειρουργική επέμβαση στα μάτια. Παρότι οι γιατροί είχαν προειδοποιήσει για την κρισιμότητά της, λόγω του ότι έπασχε από σάκχαρο, ο ίδιος επέμενε στην πραγματοποίησή της, λέγοντας "τι να την κάνω τη ζωή, άμα δεν μπορώ να διαβάζω".
Έχει γράψει βιβλία, άρθρα, μελέτες, μπροσούρες και έχει εκδώσει μεταφράσεις πολιτικών συγγραμμάτων. Έχουν εκδοθεί δύο βιβλία του: «Αναμνήσεις» (Εκδόσεις Ύψιλον, 1977) και «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ» (Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1984). Στο βιβλίο «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΟΠΛΑ» ανέφερε συγκεκριμένα ονόματα αριστερών που δολοφονήθηκαν από την οργάνωση ΟΠΛΑ (οργάνωση σταλινικών δολοφόνων του ΚΚΕ) επειδή είχαν διαφωνήσει με τη σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ.
Μέχρι το 1926 υπέγραφε με το πραγματικό του ονοματεπώνυμο: Σπύρος Πρίφτης. Από το 1926 και μετά, υπέγραφε με το ψευδώνυμο Άγις Στίνας.