Δολοφονίες κι άλλα εγκλήματα της Ακροδεξιάς (1990-2018)

Παραθέτουμε εν συντομία μια λίστα με δολοφονίες που διέπραξε η ακροδεξιά στην Ελλάδα την περίοδο 1990-2018, καθώς και μια λίστα με διάφορα άλλα εγκλήματα που διέπραξε την ίδια περίοδο. Είναι ευνόητο ότι οι λίστες δεν είναι πλήρεις, αλλά είναι ενδεικτικές. Κάναμε μια καταγραφή γεγονότων (καθώς και μερικών καταδικαστικών αποφάσεων) και όχι ανάλυση σε βάθος της σχέσης που διατηρεί το ακροδεξιό – φασιστικό – ναζιστικό – φιλοχουντικό – ρατσιστικό παρακράτος με τμήματα (αστυνομία, στρατός, μυστικές υπηρεσίες, δικαστικό σώμα) του κράτους στην Ελλάδα.

Σύντομη Λίστα Δολοφονιών (1990-2018)

1) 8 Ιανουαρίου 1991 : Ο καθηγητής Μαθηματικών και μέλος της αριστερής οργάνωσης ΕΑΜ Νίκος Τεμπονέρας δολοφονήθηκε στην Πάτρα, με λοστό στο κεφάλι. Δράστης της δολοφονίας ήταν ο Γιάννης Καλαμπόκας, δημοτικός σύμβουλος της Νέας Δημοκρατίας στην Πάτρα και πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ. Ο Καλαμπόκας δικάστηκε στο Βόλο έχοντας ως συνηγόρους υπεράσπισής του 3 δικηγόρους, όλους προερχόμενους πολιτικά από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας (Απόστολο Ανδρεουλάκο, Κώστα Κωνσταντινίδη και Επαμεινώνδα Ζαφειρόπουλο). Καταδικάστηκε πρωτόδικα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως σε ισόβια κάθειρξη (απόφαση 22-24/93 ΜΟΔ Βόλου) ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε σε 17 χρόνια και 3 μήνες (απόφαση 59/94 ΜΟΕ Λάρισας) και, τελικά, ύστερα από αναίρεση της απόφασης από τον Άρειο Πάγο, σε 16 χρόνια και 9 μήνες. Αποφυλακίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1998, έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής που του επιβλήθηκε. Στη συνέχεια έγινε προϊστάμενος υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στο Βόλο. Το Μάιο του 2012 ο Καλαμπόκας εθεάθη σε ένα τσιπουράδικο του Βόλου.

2) 10 Απριλίου 1994 : Μια ομάδα ένοπλων κουκουλοφόρων, προερχόμενων από το ελληνικό έδαφος, πραγματοποίησε επιδρομή σε αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλέκτων δίπλα στο βορειοηπειρωτικό χωριό Επισκοπή, σκότωσε εν ψυχρώ έναν Αλβανό στρατιώτη κι έναν αξιωματικό, τραυμάτισε βαριά άλλους τρεις, πήρε έναν όμηρο ως τα ελληνικά σύνορα κι άρπαξε μια δεκαπενταριά όπλα. Το ίδιο βράδυ, η ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση «Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου» (ΜΑΒΗ) ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης, στέλνοντας σχετική προκήρυξη στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία». Στις 6 Οκτωβρίου 1994, το ΜΑΒΗ έστειλε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» μια αναλυτική προκήρυξη με την περιγραφή της επιχείρησης και μια φωτογραφία με το λάβαρο της οργάνωσης και τα όπλα που άρπαξε από την Επισκοπή.

Στις 19 Μαρτίου 1995 σε νυχτερινό μπλόκο της ΕΛ.ΑΣ. σε δυο οχήματα, ένα ΙΧ κι ένα φορτηγό, που κινούνταν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, βρέθηκε ολόκληρο οπλοστάσιο: 6 καλάσνικοφ με 878 σφαίρες, 2 πιστόλια "τοκάρεφ" με 42 σφαίρες, 1 φορητό ασύρματο, 1 ξιφολόγχη, δίκοπο μαχαίρι, κιάλια, στρατιωτικές στολές και μάλλινες κουκούλες. Οι 7 επιβάτες των δύο οχημάτων (ανάμεσά τους ο έφεδρος αξιωματικός Γ. Αναστασούλης κι ο πρώην αστυνομικός Απ. Καρβελάς) συνελήφθησαν. Τις επόμενες μέρες ακολούθησαν νέες αποκαλύψεις. Βρέθηκαν άλλα 7 καλάσνικοφ. Το σημαντικότερο ήταν, ωστόσο, ότι η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ. «ταυτοποίησε» 8 από τα κατασχεθέντα καλάσνικοφ και τοκάρεφ με συγκεκριμένα όπλα της φωτογραφίας που το ΜΑΒΗ είχε στείλει στην εφημερίδα.

3) Τον Οκτώβριο του 1999 ο Παντελής Καζάκος, υπάλληλος Ασφαλείας στην ΕΡΤ και γιος αστυνομικού, πυροβόλησε με πιστόλι διάφορους αλλοδαπούς πολίτες στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα ήταν να βρουν το θάνατο δύο από αυτούς (ένας Γεωργιανός με το όνομα Ουντεσιάνι Τζορτζ και ένας Κούρδος με το όνομα Χοσεβί) και να τραυματιστούν σοβαρά άλλοι εφτά.

4) 4 Σεπτεμβρίου 2004 : Ο 24χρονος Παναγιώτης Κλάδης – Ξιφίτας δολοφόνησε με μαχαίρι στη Ζάκυνθο (μετά τη λήξη του ποδοσφαιρικού αγώνα ανάμεσα στην Εθνική Ελλάδος και την Εθνική Αλβανίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ) τον 20χρονο Αλβανό Γκράμος Παλούσι (Gramoz Palushi‎). Πέρα από τη συγκεκριμένη ανθρωποκτονία, υπήρξε και απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος δύο ακόμα Αλβανών υπηκόων. Το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Πατρών τον έκρινε ένοχο και τον καταδίκασε σε 22 χρόνια κάθειρξη.

5) 10-5-2011 : Δολοφονία του Αλίμ Αμπντούλ Μανάν, του εικοσιενάχρονου μετανάστη από το Μπαγκλαντές μετά από καταδίωξή του με μηχανάκι από φασιστική συμμορία στα Κάτω Πατήσια.

6) 12-8-2012 : Δολοφονία νεαρού Μαροκινού στην Ομόνοια, στην οδό Αναξαγόρα, από ναζιστικό τάγμα εφόδου και καταγγελίες για ρατσιστικές επιθέσεις από μηχανοκίνητη ομάδα στους γύρω δρόμους.

7) 17 Ιανουαρίου 2013 : Ρατσιστική δολοφονία του 27χρονου μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν (Shehzad Luqman) στα Πετράλωνα από δύο χρυσαυγίτες με 7 μαχαιριές. Κατά τη σύλληψή τους οι δράστες είχαν πάνω τους στιλέτα.

8) 18 Σεπτεμβρίου 2013 : Δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από το χρυσαυγίτη Γεώργιο Ρουπακιά με 3 μαχαιριές.

9) Απρίλιος 2014 : Δολοφονία της 23χρονης Φαίης Μπλάχα στη Νέα Μάκρη από χτυπήματα που δέχτηκε από το νεαρό Βαγγέλη Στεφανάκη. Ο άγριος ξυλοδαρμός είχε σαν αποτέλεσμα «η 23χρονη να πέσει σε βαθύ κώμα» και μετά από λίγες μέρες να ξεψυχήσει. Οι ποινές που ανακοινώθηκαν πρωτόδικα από το Δικαστήριο τον Ιούνιο του 2014 ήταν ισόβια στο Βαγγέλη Στεφανάκη, 5 χρόνια φυλάκιση στην αδελφή της Φαίης Μαριαλένα και ένα χρόνο φυλακή στο φίλο του δράση Βικ Σαρέλ. Οι δικαστές έδωσαν ανασταλτικό χαρακτήρα στις ποινές της Μαριαλένας και του Βικ Σαρέλ.

Το Σεπτέμβριο του 2017 το Μικτό Ορκωτό Εφετείο επέβαλε κάθειρξη 20 ετών στο Βαγγέλη Στεφανάκη. Οι εφέτες καταδίκασαν επίσης την αδελφή του θύματος, Μαριαλένα Μπλάχα σε ποινή φυλάκισης δυόμισι ετών με τριετή αναστολή για την κατηγορία της υπόθαλψης εγκληματία. Το δικαστήριο αναγνώρισε στη μεγαλύτερη αδελφή του θύματος το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Στεφανάκης ήταν γνωστή φιγούρα στα Αστυνομικά Τμήματα του Γέρακα και της Αγίας Παρασκευής, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που χρειάστηκε να τα επισκεφθεί. Η ιδεολογία του Βαγγέλη Στεφανάκη έτεινε προς την ακροδεξιά και συγκεκριμένα προς τη Χρυσή Αυγή. Πολλοί υποστηρίζουν πως είχε διασυνδέσεις με την ακροδεξιά και γνωριμίες από το χώρο της νύχτας. Τον Ιούνιο του 2012 μαζί με ένα φίλο του και έναν εκπαιδευμένο σκύλο ράτσας πιτ μπουλ είχαν επιτεθεί σε προεκλογικό περίπτερο του ΚΚΕ που βρισκόταν στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής. Φωνάζοντας «θα πεθάνετε κομμούνια» και «θα δείτε ποιος είναι ο Ηλίας» (σ.σ.: Κασιδιάρης), είχαν επιτεθεί και τραυματίσει το δημοτικό σύμβουλο Γιώργο Τσιμπουκάκη. Το θύμα αναγνώρισε το Στεφανάκη στις φωτογραφίες που του έδειξαν στο αστυνομικό τμήμα, η επίθεση ταυτοποιήθηκε επίσημα από την ΕΛ.ΑΣ. και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Παρ' όλα αυτά, ο Στεφανάκης δεν συνελήφθη, ούτε δόθηκε στη δημοσιότητα το όνομα και η φωτογραφία του. Μετά την παρέλευση του αυτοφώρου, πληροφορίες λένε ότι ο πατέρας του επικοινώνησε με την αστυνομία, ενημερώνοντας πως ο ίδιος δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο γιος του.

10) Ιούνιος 2018 : Δολοφονία 13χρονης Τσιγγάνας από το νεαρό κρεοπώλη Παρασκευά Κοντογιώργο, κάτοικο Βίνιανης, ο οποίος αρχικά εξαφανίστηκε για να μην συλληφθεί με τη διαδικασία του αυτοφώρου και αργότερα παραδόθηκε. Ο θάνατος της ανήλικης κοπέλας ήταν ακαριαίος, καθώς προήλθε από σφαίρα στο κεφάλι. Την υπεράσπιση του 34χρονου δράστη της δολοφονίας της 13χρονης Γιαννούλας Καραχάλιου στην Άμφισσα, ανέλαβε ο δικηγόρος Πέτρος Μαντούβαλος.

11) Νοέμβριος 2018 : Ο Πετρίτ Ζίφλε (Petrit Zifle), 63χρονος εργάτης γης, με καταγωγή από την Αλβανία, δολοφονήθηκε με καραμπίνα. Το πτώμα του βρέθηκε πεταμένο σε ένα χαντάκι. Εντοπίστηκε το πρωί της Δευτέρας 26 Νοεμβρίου 2018, στην περιοχή ανάμεσα στα Δραγωτινά και τα Σπαρτερά Λευκίμμης από ένα διερχόμενο κάτοικο. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση, το θύμα δολοφονήθηκε με δύο πυροβολισμούς που προήλθαν από καραμπίνα. Ο δράστης Δ.Κ. κρίθηκε προφυλακιστέος βάσει του αντιρατσιστικού νόμου. Κρατείται στις φυλακές Κέρκυρας με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Σε δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών με τίτλο «Χρυσαυγίτης και με τη... σβάστικα» διαβάσαμε ότι : «Όπως ανέφερε στο ραδιόφωνο Real Fm ο Κερκυραίος δημοσιογράφος Σπύρος Ζηνιάτης, στην εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου, είναι γνωστό ότι ο δολοφόνος έχει τατουάζ με τη ναζιστική σβάστικα στο στήθος του, ενώ δήλωνε παντού ότι είναι οπαδός της Χρυσής Αυγής. Την ίδια πληροφορία έχουν μεταφέρει στην «Εφ.Συν.» κάτοικοι της περιοχής. Πλέον όλο και περισσότερες μαρτυρίες συγκλίνουν ότι κίνητρο της δολοφονίας ήταν το ρατσιστικό και εθνικιστικό μίσος, καθώς ο δράστης προσέβαλε δημόσια τους Αλβανούς, με αφορμή τη δολοφονία Κατσίφα.» .

Σύμφωνα με όσα γράφτηκαν σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Αυγή», η Αφροδίτη Σταμπουλή, πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας επισήμανε ότι : «ο δολοφόνος του Ζίφλε ήταν ο εκλογικός αντιπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, αλλά αυτό δεν βρήκε θέση στις ειδήσεις των καναλιών επί μία εβδομάδα. Ο Πετρίτ δεν οπλοφορούσε, δεν πυροβόλησε κανέναν, δεν ασχολήθηκε με καμία ξένη σημαία, ούτε υποστήριξε την απόσπαση εδάφους της χώρας στην οποία ζούσε υπέρ οποιασδήποτε άλλης. Εργάστηκε τίμια επί είκοσι χρόνια και βρέθηκε σε ένα χαντάκι δολοφονημένος από το ρατσιστικό μίσος».

Σύμφωνα με όσα διέρρευσαν σε διάφορες ιστοσελίδες στο Internet, δράστης της στυγερής δολοφονίας ήταν ο «44χρονος Δημήτριος Κουρής». Τα τηλεοπτικά κανάλια και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δεν αποκάλυψαν το όνομα του δράστη.

Η Αστυνομική Διεύθυνση Κέρκυρας στις 30 Νοεμβρίου 2018 συνέλαβε το 44χρονο άνδρα από τα Δραγωτινά, ο οποίος ομολόγησε το έγκλημα και κρίθηκε προφυλακιστέος με τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή.

Χρειάστηκε να περάσει μία εβδομάδα και να βγει η καταγγελία από την «Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης για τη Λευκίμμη», για να ενημερωθεί το πανελλήνιο ότι επρόκειτο ξεκάθαρα για ρατσιστική δολοφονία. Όπως κατήγγειλαν, ο δράστης «είναι γνωστός στους κύκλους της Χρυσής Αυγής, μιας και υπήρξε εκλογικός αντιπρόσωπός της στις τελευταίες εκλογές στη Λευκίμμη και πολλές φορές μέλος της “συνοδείας” και του “κλιμακίου” της Χρυσής Αυγής στη Λευκίμμη».

Μερικά άλλα εγκλήματα την περίοδο 1990-2018 (Σύντομη Λίστα)

10-12-1992 : Ακροδεξιοί εισβάλλουν στην ΑΣΟΕΕ, που ήταν κατειλημμένη από τους φοιτητές ενάντια στο «νόμο Σουφλιά». Μια διμοιρία των ΜΑΤ τους παρακολουθεί διακριτικά από απόσταση, χωρίς να επέμβει. Λίγο αργότερα, η ίδια συμμορία κάνει ρημαδιό την κατάληψη στέγης της Λέλας Καραγιάννη, τραυματίζοντας μια ηλικιωμένη γυναίκα, και εν συνεχεία τραυματίζει σοβαρά με καδρόνια δυο περαστικούς φοιτητές, μέλη της αριστερής οργάνωσης ΟΣΕ.

Μάιος 1993 : Ο μαθητής Δ. Παραράς καταγγέλλει ότι τον ξυλοκόπησαν χρυσαυγίτες.

15-11-1995 : Οι χρυσαυγίτες ξυλοκόπησαν τον πρύτανη του Παντείου Αιμ. Μεταξόπουλο.

23-1-1996 : Νεοναζί, οπλισμένοι με ξυράφια, έστειλαν στο Τζάνειο δύο φοιτητές.

31-1-1997 : Δύο μέλη της οργάνωσης ΟΑΚΚΕ δέχθηκαν επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής. Την επίθεση κατάγγειλε με ανακοίνωση Τύπου η ΟΑΚΚΕ. Τα μέλη της που τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ήταν οι Γ. Ιωαννίδης, και Π. Γουρνάς, οι οποίοι κολλούσαν αφίσες.

24-1-1998 : Ο νεαρός μουσικός και μέλος του συγκροτήματος Last Drive Αλέξης Καλοφωλιάς δέχθηκε επίθεση από τρεις ναζιστές που τον χτύπησαν με σιδερόβεργα στο πρόσωπο. Όταν αυτός έπεσε στο πεζοδρόμιο άρχισαν να χτυπούν με μανία το κεφάλι του στο μάρμαρο μπροστά στα μάτια δεκάδων θεατών. Ακόμα και όταν το θύμα κατάφερε και σύρθηκε στην είσοδο ενός καταστήματος για να γλυτώσει από τη δολοφονική επίθεση, αυτοί μπήκαν μέσα και συνέχισαν να τον χτυπούν μπροστά σε μια υπάλληλο. Ύστερα οι τρεις μπήκαν στην πολυκατοικία της 3ης Σεπτεμβρίου όπου στεγάζονταν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής.

24-2-1998 : Ξυλοδαρμός 24χρονου Αλβανού στην Ομόνοια από ομάδα ακροδεξιών.

16-11-2002 : Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, ομάδα νεοναζί της Χρυσής Αυγής επιτέθηκε σε παρέα Ελλήνων και Μπαγκλαντέζων. Από την επίθεση μαχαιρώθηκε ο φοιτητής Πάρης Χρυσός και ξυλοκοπήθηκε η σύντροφός του και εκπαιδευτικός Χρυσάνθη Τσιμπίδου.

19-10-2005 : Ο νεοναζί Παναγιώτης Ρουμελιώτης (γνωστός ως Πόρκυ) μαχαιρώνει δύο αδέρφια στο Μοναστηράκι.

Οκτώβριος 2005 : Ακροδεξιοί πυρπόλησαν τα γραφεία του ΣΕΚ στο Ηράκλειο Κρήτης.

17-6-2006 : 48 μέλη της Χρυσής Αυγής και της Πατριωτικής Συμμαχίας εισέβαλαν στο κτίριο της ΕΤ-3 στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να μεταδώσουν διάγγελμά τους. Τα μέλη των ακροδεξιών αυτών οργανώσεων, κρατώντας ξύλα, πέτρες και διάφορα άλλα αντικείμενα, έκαναν κατάληψη του δεύτερου ορόφου, χτύπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους και προσπάθησαν με τη βία να διακόψουν τη ροή του προγράμματος. Λίγο αργότερα συνελήφθησαν.

24-2-2009 : Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του Στεκιού Μεταναστών και των γραφείων του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Η χειροβομβίδα ρίχτηκε στο παράθυρο του στεκιού στις 10 μ.μ., κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά δεν πέρασε το διπλό τζάμι κι εξερράγη στο δρόμο, προκαλώντας ζημιές σε διπλανά κτίρια. Καταδίωξη του δράστη από περιοίκους, αλλά διαφυγή του με ΙΧ που τον περίμενε σε γειτονικό δρόμο.

24-2-2010 : Νεοναζί χάραξαν με ξυράφι αγκυλωτούς σταυρούς στο χέρι φιλολόγου στα Χανιά.

8-5-2010 : Φασίστες επιτέθηκαν στον Παλαιστίνιο πρόσφυγα Σαμί 20 ετών, στην Πλατεία Βικτωρίας, τον μαχαίρωσαν στο πόδι και του παραμόρφωσαν το πρόσωπο.

11-9-2010 : Επίθεση φασιστών στον Άγιο Παντελεήμονα με σιδηρολοστούς κατά του μεταφραστή των Γιατρών του Κόσμου Καντίρ Χουσαϊνί, τον οποίο άφησαν αναίσθητο.

8-10-2010 : Ομάδα φασιστών με ρόπαλα και κράνη επιτέθηκαν σε μέλη του ΣΕΚ και χτύπησαν έναν μαθητή και την Κατερίνα Πατρικίου, δημοτική Σύμβουλο με την «Ανυπόταχτη Πετρούπολη».

17-7-2011 : Ομάδα 40 φασιστών με λοστούς και καδρόνια επιτέθηκε σε 4 μετανάστες έξω από το αραβικό καφενείο, στον Ν. Κόσμο.

10-9-2011 : Ρατσιστικό πογκρόμ με περίστροφα και ρόπαλα στον Ασπρόπυργο κατά Πακιστανών μεταναστών με πάνω από 25 τραυματίες, με εισβολές σε σπίτια και λεωφορεία.

31-5-2012 : Άγρια επίθεση ναζιστών σε Αλβανό μετανάστη, στο Ν. Κόσμο με σπαθί με το οποίο τον διαπέρασαν από τα πλευρά και στη συνέχεια στο λαιμό. Στη συνέχεια η ίδια συμμορία ναζιστών μαχαίρωσε δύο Πολωνούς μετανάστες στη γωνία Καλλιρρόης και Βουλιαγμένης.

12-6-2012 : Αιματηρή επίθεση μελών της Χρυσής Αυγής στο δημοτικό σύμβουλο Αγίας Παρασκευής και στέλεχος του ΚΚΕ Δ. Τσιμπουκάκη που είχε σαν αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του. Ο Χρυσαυγίτης δράστης Β. Στεφανάκης θα συλληφθεί αργότερα για τη δολοφονία της νεαρής φίλης του Φαίης Μπλάχα.

12-6-2012 : Χρυσαυγίτες επιτέθηκαν με ρόπαλα και ξύλα σε Αιγύπτιους ψαράδες στο Πέραμα.

9-8-2012 : Επίθεση φασιστών με μαχαίρια σε τέσσερις Ινδούς που περίμεναν σε στάση λεωφορείου στο Ρέθυμνο.

6-10-2012 : Ομάδα νεοναζί στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας σταμάτησε με το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι όπου διέμενε ο Μομπασέρ Μοχάμεντ, και ένας από αυτούς τον πυροβόλησε με κυνηγετική καραμπίνα την ώρα που βρίσκονταν στη βεράντα.

16-11-2012 : Ο Αιγύπτιος μετανάστης Ουαλίντ Τάλεπ βρέθηκε αλυσοδεμένος και βαριά τραυματισμένος, ύστερα από το βασανισμό του από τους εργοδότες του που ήταν ιδιοκτήτες φούρνου.

7-12-2012 : Ο Σάχεντ Μαντίμ, δέχτηκε επίθεση από ομάδα έξι νεοναζί στη στάση του λεωφορείου στη διαδρομή Σεπόλια-Ομόνοια. Τον καταδίωξαν ουρλιάζοντας και άρχισαν να τον χτυπάνε μέχρι που μπήκε σε ένα σουβλατζίδικο όπου τον έδιωξε ο ιδιοκτήτης. Έξω τον ξαναχτύπησαν και του έσπασαν το χέρι.

Απρίλιος 2013 : Ένοπλοι Έλληνες επιστάτες χωραφιών πυροβόλησαν εν ψυχρώ κατά δεκάδων αλλοδαπών εργατών γης (κυρίως από το Μπαγκλαντές) που διεκδίκησαν τα δεδουλευμένα τους σε φυτείες φράουλας στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν 28 από τους εργάτες.

Το σύστημα εκμετάλλευσης ξένων εργατικών χεριών στην ευρύτερη περιοχή της Μανωλάδας ήταν γνωστό πολλά χρόνια πριν πέσουν οι πυροβολισμοί. Οι αυξημένες απαιτήσεις για καλλιέργεια και συγκομιδή της φράουλας καλύφθηκαν από μετανάστες που αρχικά προέρχονταν από τα Βαλκάνια, αργότερα από την Αίγυπτο και στο τέλος από το Μπαγκλαντές, χωρίς άδειες διαμονής. Όλοι αυτοί οι αλλοδαποί εργάτες αντιμετώπισαν άθλιες συνθήκες διαβίωσης και εργασιακής εκμετάλλευσης.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι 42 μετανάστες από το Μπαγκλαντές που προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαιώθηκαν το Μάρτιο του 2017.

1-7-2013 : Οι μετανάστες Νταούντ Αχμέτ, Ιβόν Βαλίντ και Βασί Χαιντέρ κατήγγειλαν βασανιστήρια στα κρατητήρια του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος ακόμη και ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα του ενός.

Σεπτέμβριος 2013 : Τάγμα Εφόδου της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή επιτέθηκε σε μέλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, προκαλώντας τους βαρύτατους τραυματισμούς.

28 Σεπτεμβρίου 2013 : Συνελήφθη ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο Γιάννης Λαγός, ο Γιώργος Πατέλης και άλλα στελέχη της Χρυσής Αυγής. Ο Μιχαλολιάκος προφυλακίστηκε με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης σύμφωνα με το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα. Συνελήφθη (για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής) η ανθυπαστυνόμος του Τμήματος Ασφάλειας Πειραιά Βενετία Πόπορη, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες πολλών περί καλών σχέσεων μεταξύ Χρυσαυγιτών και μιας μερίδας αστυνομικών.

Οκτώβριος 2013 : Προφυλάκιση δύο χρυσαυγιτών : του Γιάννη Καζαντζόγλου και του Α. Τζόρβα, οι οποίοι κατηγορούνταν ότι ήταν συνεργοί στη δολοφονία που διέπραξε ο Ρουπακιάς. Επίσης προφυλακίστηκε ο πυρηνάρχης της Χρυσής Αυγής στο Πέραμα Αναστάσιος Πανταζής.

Μάρτιος 2014 : Η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης καταδίκασε γιατρό από τη Νέα Μηχανιώνα και του επέβαλε 16 μήνες φυλάκισης με τριετή αναστολή και 2.500 ευρώ πρόστιμο. Ο συγκεκριμένος γιατρός που διατηρούσε ιατρείο στο πρώην δημαρχείο Μηχανιώνας, είχε αναρτήσει στο τζάμι επιγραφή με αντισημιτικό περιεχόμενο. Τελικά κρίθηκε ένοχος για παράβαση του Νόμου περί φυλετικών διακρίσεων και του νόμου περί όπλων, ενώ απαλλάχτηκε από την κατηγορία της κατοχής ναρκωτικών ουσιών.

Απρίλιος 2014 : Ένας ακόμη κατηγορούμενος στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, κρίθηκε προφυλακιστέος μετά την απολογία του στις εφέτες ανακρίτριες για το αδίκημα της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση. Πρόκειται για τον γραμματέα της Τοπικής Οργάνωσης της Χρυσής Αυγής Πειραιά Θωμά Μπαρέκα ο οποίος κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις αφού φέρεται να εμπλέκεται σε επιθέσεις σε βάρος αλλοδαπών. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, μεταξύ άλλων ο κατηγορούμενος εμφανίζεται να  συμμετείχε σε επίθεση στο κοινωνικό στέκι «Συνεργείο» αλλά και σε βάρος δικηγόρου και δημοτικού συμβούλου στις εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Μερικές καταδικαστικές αποφάσεις:

Απόφαση 1932/2003 Γ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών : Καταδίκη Δημήτρη Ζαφειρόπουλου και Χαράλαμπου Κουσουμβρή, στελεχών της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε βάρος μελών της κομμουνιστικής οργάνωσης ΟΣΕ στην Κυψέλη (06/04/1996). Τα στελέχη της Χρυσής Αυγής Δημήτριος Ζαφειρόπουλος και Χαράλαμπος Κουσουμβρής, καταδικάστηκαν για πρόκληση σωματικών βλαβών, με ποινή έξι (6) μηνών φυλάκισης στον πρώτο κατηγορούμενο και οκτώ (8) μηνών στον δεύτερο κατηγορούμενο.

Απόφαση 116, 162, 163/2009 Β’ Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών : Καταδίκη Ανδρουτσόπουλου (“Περίανδρου”) για απόπειρα ανθρωποκτονίας του φοιτητή, μέλους του ΚΣ της ΕΦΕΕ, Δημήτρη Κουσουρή έξω από την Ευελπίδων (06/06/1998). Την 06/06/1998 και περί ώρα 17:15 στην Αθήνα και συγκεκριμένα σε υπαίθριο χώρο του αναψυκτηρίου “STEFANI” που βρίσκεται επί της οδού Ευελπίδων αρ. 89, επί της Πλατείας Δεληγιάννη, απέναντι από την κεντρική είσοδο του Πρωτοδικείου Αθηνών, ο Αντώνιος Ανδρουτσόπουλος (γνωστός και ως «Περίανδρος»), υψηλόβαθμο στέλεχος της Χρυσής Αυγής, επικεφαλής ομάδας άλλων εννέα (9) ατόμων της Χρυσής Αυγής, επιτέθηκαν στον αριστερό φοιτητή Δημήτριο Κουσουρή, με πρόθεση να τον σκοτώσουν, με ξύλινα ρόπαλα προκαλώντας του βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, περαιτέρω δε επιτέθηκαν στον καθηγητή Ιωάννη Καραμπατσόλη και στον φοιτητή Ηλία Φωτιάδη με ξύλινα ρόπαλα στο κεφάλι και στο σώμα προκαλώντας τους βαριές σωματικές βλάβες. Το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο για απόπειρα ανθρωποκτονίας και του επέβαλε ποινή κάθειρξης δώδεκα (12) ετών. Η απόφαση κατέστη αμετάκλητη.

Απόφαση 3110/2008 Ε’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών : Καταδίκη Ιωάννη Αδράσκελα, μέλους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση στο “Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο” (17/06/2000).

Απόφαση 72207/2006 Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών : Καταδίκη Ιωάννη Αδράσκελα, μέλους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε μέλη της ΟΣΕ στην πλατεία Κυψέλης (30/06/2000). Το δικαστήριο καταδίκασε τον Ιωάννη Αδράσκελα για επίκίνδυνη σωματική βλάβη και εξύβριση σε φυλάκιση ενός έτους.

Απόφαση 4020/2006 Δ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών : Καταδίκη Δημήτρη Παπαγεωργίου, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε μέλος του ΣΕΚ στα δικαστήρια της Ευελπίδων (10/01/2001).

Απόφαση 4775/2009 Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών: Καταδίκη Κουσουμβρή και Μαγκώτσου, στελεχών της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε φοιτητές την παραμονή του εορτασμού του Πολυτεχνείου (16/11/2002). Τα στελέχη της Χρυσής Αυγής Θεόδωρος Μαγκώτσος και Χαράλαμπος Κουσουμβρής καταδικάστηκαν για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών, με ποινές τεσσάρων (4) μηνών ο πρώτος και πέντε (5) μηνών φυλάκισης ο δεύτερος εξ αυτών.

Απόφαση 738, κλπ/2014 Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών: Καταδίκη Σιατούνη και Στράτου, στελεχών της Χρυσής Αυγής, για επίθεση στο Στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα (30/06/2008). Οι Βασίλειος Σιατούνης και Αθανάσιος Στράτος, με απόφασή του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας κρίθηκαν ένοχοι για απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, με ποινές κάθειρξης 11 ετών και 6 μηνών για τον Β. Σιατούνη και 13 ετών και 6 μηνών για τον Αθ. Στράτο. Ο Σιατούνης ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής την εποχή της επίθεσης και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας το 2010.

Απόφαση 1580/2011 Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πολυγύρου : Καταδίκη Νίκου Ρήγα, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε Αλβανούς υπηκόους στη Χαλκιδική (02/06/2011). Ο Νικόλαος Ρήγας, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής, καταδικάστηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη, εξύβριση και απειλή σε βάρος Αλβανών υπηκόων με ποινή φυλάκισης πέντε μηνών και είκοσι ημερών.

Απόφαση 62284/2011 Β’ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών : Καταδίκη Ηλία Κολιόπουλου, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για φθορά καταστήματος στην πλατεία Βικτωρίας μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη (10/05/2011). Από την υπό ΑΒΜ ΑΦ2011/11134 δικογραφία που σχηματίστηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών προκύπτει ότι την 10/05/2011 περί ώρα 20:30 ομάδα δέκα (10) περίπου ατόμων συμμετείχε σε βιαιοπραγίες στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα και συγκεκριμένα σε καταστήματα αλλοδαπών που βρίσκονται στην Πλατεία Βικτωρίας. Οι αστυνομικοί που επελήφθησαν του περιστατικού συνέλαβαν έναν εκ των βιαιοπραγούντων, και δη τον Ηλία Κολιόπουλο, υποψήφιο βουλευτή Άρτας της Χρυσής Αυγης, να θραύει υαλοπίνακα ενός καταστήματος ιδιοκτησίας ατόμου Αφγανικής υπηκοότητας στην συμβολή των οδών Φυλής και Χέυδεν. Με την υπ’ αριθμ. 62284/2011 απόφασή του το Β’ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον Κολιόπουλο σε συνολική ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών για τα αδικήματα της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας και της διατάραξης κοινής ειρήνης.

Απόφαση 8723/2011 Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά : Καταδίκη του Ιωάννη Λαγού, νυν βουλευτή της Χρυσής Αυγής για παράνομη οπλοφορία στον Πειραιά (26/07/2011). Ο μετέπειτα βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ιωάννης Λαγός καταδικάστηκε με την υπ’ αριθ. 8723/2011 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, σε εννέα μήνες φυλάκισης για παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή.

Απόφαση 65738/2014 Η΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Πλωμαρίτη, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για προτροπή σε πράξεις ρατσιστικής βίας στον Άγιο Παντελεήμονα (01-30/05/2012).

Απόφαση 1465/2012 Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου: Καταδίκη Φλωροσκούφη, μέλους της Χρυσής Αυγής, για αντιποίηση αρχής σε λαϊκή αγορά στο Μεσολόγγι (11/09/2012).

Απόφαση 114, κλπ/2014 Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών: Καταδίκη Κοντομού, υποστηρικτή της Χρυσής Αυγής, για εμπρησμό κομμωτηρίου στη Μεταμόρφωση και δολοφονικές επιθέσεις κατά Πακιστανών μεταναστών στη Μεταμόρφωση (10/09/2012 και 22/09/2012).

Απόφαση ΒΤ 1727/2015 Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά: Καταδίκη Νικολάου Αποστόλου και Νεκτάριου Σαλούφα, στελεχών της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε εξόρμηση Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά (15/09/2012).

Απόφαση 44444/2013 Γ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης: Καταδίκη του Παναγιώτη Σεκερτζή, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση σε Αλβανίδα υπήκοο στη Νέα Ραιδεστό, Θεσσαλονίκη (15/11/2012).

Απόφαση 1835/2012 Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης: Καταδίκη Καρπούζα, μέλους της Χρυσής Αυγής, για επίθεση με μαχαίρι στην Κοζάνη (15/12/2012). Το δικαστήριο καταδίκασε τον Αθανάσιο Καρπούζα για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, επιβάλλοντάς του ποινή φυλάκισης δεκατεσσάρων (14) μηνών.

Απόφαση 1079/2014 Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λασιθίου: Καταδίκη Πετράκη, Δασκαλάκη κλπ, στελεχών της Χρυσής Αυγή, για επίθεση σε Πακιστανούς στην Ιεράπετρα (13/02/2013).

Απόφαση 14532/2013 Β’ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Δράκου και Χαϊδά, μελών της Χρυσής Αυγής για οπλοφορία στο Χαϊδάρι Αττικής (05/02/2013). Οι Παναγιώτης Δράκος και Γρηγόριος-Λουκάς Χαϊδάς, αμφότεροι μέλη της Χρυσής Αυγής στην Κόρινθο και εμφανιζόμενοι επανειλημμένα σε φωτογραφίες δράσεων της Χρυσής Αυγης με επικεφαλής τον βουλευτή Ευστάθιο Μπούκουρα, καταδικάστηκαν για παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή σε ποινές φυλάκισης οκτώ και τεσσάρων μηνών αντίστοιχα.

Απόφαση 60084/2013 Β’ Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Παπαβασιλείου και Περρή, μελών της Χρυσης Αυγής, για εμπρησμό καταστήματος υπηκόου Καμερούν στην Πλατεία Αμερικής στην Αθήνα (13/05/2013). Οι Περρής και Παπαβασιλείου δικάστηκαν σε πρώτο βαθμό ενώπιον του Β’ Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και βρέθηκαν ένοχοι για εμπρησμό, παράνομη βία και διακεκριμένη περίπτωση φθοράς, με συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και πέντε (5) μηνών έκαστος. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 79 παρ. 3 του Ποινικού Κώδικα για τέλεση της πράξης «από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής, του χρώματος, κλπ». Ο Παπαβασιλείου είναι μέλος του πυρήνα Νίκαιας της Χρυσής Αυγής και υπάρχουν φωτογραφίες του με το δολοφόνο του Φύσσα Ρουπακιά.

Απόφαση 7752/2013 Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά: Καταδίκη Σωτήρη Δεβελέκου, στελέχους της Χρυσής Αυγής, για παράνομη οπλοκατοχή (18/09/2013). Το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής και οδηγός-σωματοφύλακας του Νίκου Μιχαλολιάκου Σωτήριος Δεβελέκος καταδικάστηκε για το αδίκημα της παράνομης οπλοκατοχής από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά με ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και έξι (6) μηνων.

Ακροδεξιές οργανώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη (1990-2016)

Στο κείμενο που ακολουθεί θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια σύντομη αναφορά στις σημαντικότερες ακροδεξιές οργανώσεις και πολιτικά κόμματα διαφόρων χωρών της Ευρώπης, καθώς και στην εγκληματική τους δράση από το 1990 μέχρι σήμερα. Πολλές από αυτές τις ακροδεξιές οργανώσεις – κόμματα υποστηρίζουν το ναζισμό και το φασισμό, αλλά φροντίζουν να μην το δηλώνουν δημόσια, έτσι ώστε να καταφέρουν να παραπλανήσουν όσο γίνεται περισσότερους ανυποψίαστους ψηφοφόρους.

Αυστρία

Aπό το 1986 και μετά, το μεγαλύτερο κόμμα της αυστριακής ακροδεξιάς είναι το "Φιλελεύθερο Kόμμα της Aυστρίας" (Freiheitliche Partei Österreichs, FPÖ), του οποίου Αρχηγός για πολλά χρόνια ήταν ο Γεργκ Xάιντερ (Jörg Haider) (1950-2008), γνωστός διεθνώς για τις φιλοναζιστικές του απόψεις. O Xάιντερ είχε επανειλημμένα εκφράσει δημόσια το θαυμασμό του για τη Ναζιστική Γερμανία του Xίτλερ. Στις βουλευτικές εκλογές της Αυστρίας τον Oκτώβριο του 1999, το FPO του Χάιντερ αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα με ποσοστό 26,9%. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 2005 έγινε μια διάσπαση στο FPO, από την οποία προήλθε το ακροδεξιό BZÖ, στο οποίο πήγε ο Χάιντερ και έγινε αρχηγός του. Ο πατέρας του Χάιντερ ήταν μέλος των Ταγμάτων Εφόδου (SA) του Χίτλερ και η μητέρα του ήταν μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας. Μετά από το αυτοκινητιστικό δυστύχημα που έκοψε το νήμα της ζωής του Χάιντερ (11-10-2008) και τις αποκαλύψεις των ΜΜΕ για την ομοφυλοφιλία του και την εξάρτησή του από το αλκοόλ, το κενό που δημιουργήθηκε έσπευσαν να το καλύψουν άλλοι ακροδεξιοί με πολιτικές φιλοδοξίες. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2008, το FPO βγήκε τρίτο κόμμα με 17,54 % και το BZÖ βγήκε τέταρτο κόμμα με 10,70 %. Στις Προεδρικές Εκλογές του Απριλίου του 2016, αντιμέτωποι στο Β’ Γύρο βρέθηκαν ο οικολόγος Alexander Van der Bellen και ο ακροδεξιός Norbert Gerwald Hofer του FPO. Η μάχη ήταν οριακή και ο Alexander Van der Bellen νίκησε συγκεντρώνοντας 50,35 %.

Βέλγιο

Στη Φλάνδρα (γερμανόφωνο τμήμα του Βελγίου), το ακροδεξιό "Φλαμανδικό Mπλοκ" (Vlaams Blok, VB) έπαιξε σημαντικό ρόλο για μεγάλο διάστημα (1979-2004), καθώς είχε πάρει θέση υπέρ της ανεξαρτητοποίησης της Φλάνδρας, με σκοπό την προσάρτησή της στην Oλλανδία. Aν και κοινοβουλευτικό κόμμα, διατηρούσε στενούς δεσμούς με την παρακρατική οργάνωση "Πρωτοπορία" (Voorpost), γνωστή για τις βίαιες επιθέσεις της εναντίον των μεταναστών. Πολλά από τα μέλη του "Φλαμανδικού Mπλοκ" προέρχονταν από το χώρο της φασιστικής οργάνωσης "Φλαμανδική Pιζοσπαστική Tάξη" (Vlaamse Militanten Orde), που ιδρύθηκε μεταπολεμικά από πρώην συνεργάτες των Nαζί, για να τεθεί τελικά εκτός νόμου από το βελγικό κράτος, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με την κατηγορία της παράνομης δράσης. Στις Ευρωεκλογές του 2004 το Vlaams Blok είχε συγκεντρώσει το 14,3 % των ψήφων. Την ίδια χρονιά διαλύθηκε και στη θέση του ιδρύθηκε (Νοέμβριος 2004) το ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα «Φλαμανδικό Συμφέρον» (Vlaams Belang), το οποίο στις Βουλευτικές Εκλογές του 2007 πήρε 12 %, αλλά σε αυτές του 2014 κατρακύλησε στο 3,67 %. Το Vlaams Belang επιδιώκει την απόσχιση της Φλάνδρας από το Βέλγιο και ζητάει να χορηγηθεί αμνηστία σε όσους Βέλγους έχουν συνεργαστεί με τους Ναζί.

Βρετανία

Το UKIP (Κόμμα της Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου) ιδρύθηκε το 1993 και τάσσεται υπέρ της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Τα τελευταία χρόνια έχει ανοδική πορεία. Αρχηγός του είναι ο Νάιτζελ Φάρατζ, γνωστός για τα εχθρικά του αισθήματα απέναντι στους μετανάστες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και για το θαυμασμό του προς τον Πούτιν. Στις Ευρωεκλογές του 1994 πήρε μόλις 1 % των ψήφων. Είκοσι χρόνια αργότερα, στις Ευρωεκλογές του 2014, το UKIP κατέλαβε την πρώτη θέση με 26,6 % και 24 έδρες. Ένα άλλο κόμμα, καθαρά φασιστικό, είναι το British National Party (BNP) που ιδρύθηκε το 1982 και δεν κατάφερε ποτέ να πάρει μεγάλο ποσοστό ψήφων.

Γαλλία

Στη γαλλική ακροδεξιά κυριαρχεί η παρουσία του "Eθνικού Mετώπου" (Front National, FN) υπό την ηγεσία του Jean-Marie Le Pen (1972-2011) και αργότερα της Marine Le Pen (2011-2016). Tο κόμμα του Le Pen ξάφνιασε τη Γαλλία για πρώτη φορά στις ευρωεκλογές του 1984, όταν συγκέντρωσε το 10,95 % των ψήφων κερδίζοντας 10 έδρες στο Eυρωκοινοβούλιο. Στις Προεδρικές Εκλογές του 2002 ο Λε Πεν κατάφερε να περάσει στο Β’ Γύρο, αλλά εκεί ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά από τον Jacques Chirac. Την έκπληξη προσπάθησε να κάνει και η Marine Le Pen στις Προεδρικές Εκλογές του 2012, αλλά συγκέντρωσε 17,9 % στον Α’ Γύρο και έτσι έμεινε εκτός Β’ Γύρου. Στις Ευρωεκλογές του 2014 υπήρξε μεγάλη άνοδος, αφού το FN πήρε το 24,86 % των ψήφων, σε αντίθεση με αυτές του 2009 που είχε πάρει 6,3 %. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Jean-Marie Le Pen είναι κουμπάρος του Μάκη Βορίδη (ΕΠΕΝ, Ελληνικό Μέτωπο, ΛΑ.Ο.Σ., Νέα Δημοκρατία).

Γερμανία

Το νεοναζιστικό NPD (που είναι πολιτικός απόγονος του παλιού NSDAP του Χίτλερ) είναι καθηλωμένο σε χαμηλά εκλογικά ποσοστά και παράλληλα δεν χάνει ευκαιρία να εκδηλώνει το θαυμασμό του για το Γ’ Ράιχ, τα SS και τη ναζιστική ιδεολογία. Η ίδρυσή του έγινε το 1964 στη Δυτική Γερμανία. Πολλά από τα μέλη και τους οπαδούς του κυκλοφορούν στους δρόμους κρατώντας σημαίες με τη σβάστικα και άλλα ναζιστικά σύμβολα. Ο χιτλερικός ευρωβουλευτής του NPD Udo Voigt έχει εκφράσει δημοσίως την αλληλεγγύη του απέναντι στο Νίκο Μιχαλολιάκο και τα άλλα μέλη της Χρυσής Αυγής. Στις Ευρωεκλογές του 2014 το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό 1 % και 1 έδρα.

Τη δεκαετία του ’90, που τα ποσοστά του NPD στις βουλευτικές εκλογές κυμαίνονταν από 0,1 % μέχρι 0,4 %, οι διάφοροι Γερμανοί νεοναζί πραγματοποίησαν πληθώρα εγκληματικών επιθέσεων εναντίον όσων θεωρούσαν αντιπάλους τους. Το 1992 οι νεοναζί σκότωσαν τον 27χρονο αντιφασίστα Silvio Meier με πολλαπλές μαχαιριές. Μόνο το 1993 οι γερμανικές αρχές κατέγραψαν 23.000 περιστατικά ακροδεξιάς βίας. Την περίοδο 1990-1994 τουλάχιστον 80 δολοφονίες αποδόθηκαν σε νεοναζιστικές ομάδες. Οι δολοφονίες συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. Την περίοδο 2000-2007 η νεοναζιστική οργάνωση NSU δολοφόνησε 10 ανθρώπους (οκτώ Τούρκους, μια Γερμανίδα και έναν Έλληνα). Ενάντια στη ναζιστική βαρβαρότητα δημιουργήθηκε, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ένα πραγματικά σπουδαίο, μαζικό και μαχητικό αντιφασιστικό – αντιναζιστικό κίνημα (Antifa) που σταδιακά εξαπλώθηκε σε πανγερμανικό επίπεδο.

Δανία

Το 1995 ιδρύθηκε το Δανέζικο Λαϊκό Κόμμα (Dansk Folkeparti ή Danish People's Party) από την Pia Kjærsgaard, η οποία ηγήθηκε του κόμματος μέχρι το 2012, που την διαδέχτηκε στην αρχηγία ο Kristian Thulesen Dahl. Από τις εκλογές του 2001, το κόμμα υποστήριξε την κυβέρνηση που αποτελούνταν από το Φιλελεύθερο Κόμμα και το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα, τα οποία βρίσκονταν στην εξουσία μέχρι τις εκλογές του 2011, όπου και επικράτησαν κεντροαριστεροί σχηματισμοί. Παρόλο που δεν έλαβε μέρος στην κυβέρνηση, το κόμμα την υποστήριξε στα περισσότερα ζητήματα. Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές που συμμετείχε, το 1998, το Δανέζικο Λαϊκό Κόμμα συγκέντρωσε το 7,4 % των ψήφων, ενώ σε αυτές που έγιναν το 2015 ανέβηκε στο 21,1 %, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Οι πολιτικές θέσεις του κόμματος είναι έντονα φιλοεκκλησιαστικές και φιλοβασιλικές.

Ελβετία

Το «Ελβετικό Κόμμα του Λαού» (Schweizerische Volkspartei) κατάφερε να συγκεντρώσει 29,4 % στις εθνικές εκλογές του 2015, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Από το 1971 που πήρε για πρώτη φορά μέρος σε εκλογές μέχρι σήμερα, το κόμμα αυτό έπαιρνε πάντα διψήφια ποσοστά, εκτός από μια φορά.

Ελλάδα

Θα αρκεστούμε στο να αναφερθούμε εν συντομία στη ναζιστική Χρυσή Αυγή και όχι σε άλλες ακροδεξιές οργανώσεις (όπως π.χ. οι Ανένταχτοι Μαίανδροι Εθνικιστές) που έχουν αρκετά μικρή απήχηση.

Αν και ιδρύθηκε τη δεκαετία του ’80 από μια μικρή ομάδα χιτλερικών με ηγέτη το Νίκο Μιχαλολιάκο, η Χρυσή Αυγή άρχισε να παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα τη δεκαετία του ’90 και να γίνεται γνωστή σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων. Η μικροσκοπική και προσωποπαγής οργάνωση συνήθιζε κάθε χρόνο, με ειδική εκδήλωση στα γραφεία της, να τιμά την ημέρα γενεθλίων του Χίτλερ και την επέτειο ανάληψης της εξουσίας στη Γερμανία από το ναζιστικό κόμμα (NSDAP). Τη δεκαετία του ’90, στο πλευρό του Μιχαλολιάκου βρίσκονταν ορισμένα πρόσωπα άγνωστα στο ευρύ κοινό (ο «Περίανδρος», ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, ο Χάρης Κουσουμβρής και άλλοι). Το 1993 αρχίζει να κυκλοφορεί η εβδομαδιαία εφημερίδα «Χρυσή Αυγή» και το 1994 στις Ευρωεκλογές, η οργάνωση παίρνει ποσοστό 0,11 %, το οποίο διαψεύδει τις προσδοκίες των στελεχών της. Η Χρυσή Αυγή δημιουργεί τις πρώτες «ομάδες κρούσεις», οι οποίες βγαίνουν στους δρόμους και πραγματοποιούν πολλές εγκληματικές ενέργειες εναντίον διαφόρων αντιφρονούντων, απολαμβάνοντας παράλληλα ένα καθεστώς ατιμωρησίας. Τα κείμενα της οργάνωσης μιλάνε για την ανωτερότητα της Αρίας Φυλής, τη μαχητικότητα των SS, το «Μεγάλο Αρχηγό» Αδόλφο Χίτλερ, τον κομμουνιστικό εχθρό, το «πρότυπο» της Ναζιστικής Γερμανίας κ.α.  Το 1995 ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης σε μια τηλεοπτική εκπομπή του με τίτλο «Τέλος εποχής» στον ΑΝΤ1 προσκαλεί όχι μόνο το φιλοναζιστή Κωνσταντίνο Πλεύρη, αλλά και σημαντικό αριθμό στελεχών της Χρυσής Αυγής (Νίκος Μιχαλολιάκος, Χρήστος Παπάς και «Περίανδρος»), η οποία τότε δεν εκπροσωπούσε ούτε το 1% του ελληνικού λαού. Στη δεκαετία του ’90 ο «Περίανδρος» (Αντώνης Ανδρουτσόπουλος) είναι το άτυπο νούμερο δύο στην ιεραρχία της Χρυσής Αυγής και απολαμβάνει το θαυμασμό πολλών μελών της, αλλά θα έρθει σε ρήξη με το Μιχαλολιάκο (υποστηρίζοντας ότι ο «Φύρερ» επιδίωκε με ύπουλες μεθόδους να τον βγάλει από τη μέση) και το 2001 θα καθαιρεθεί από μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Χρυσής Αυγής. Είχε προηγηθεί, τον Ιούνιο του 1998, στα δικαστήρια της Ευελπίδων, η αιματηρή επίθεση διαφόρων χρυσαυγιτών (με επικεφαλής τον «Περίανδρο») εναντίον του αριστερού φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή (μέλος του ΝΑΡ) και άλλων δύο ατόμων. Ο Δημήτρης Κουσουρής μεταφέρθηκε στην εντατική με βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, ενώ ο «Περίανδρος» απέφυγε τη σύλληψη παραμένοντας φυγόδικος για πολλά χρόνια. Το 1998 η Χρυσή Αυγή θα αρχίσει να εκδίδει το περιοδικό «Αντεπίθεση», σε μια προσπάθεια να απευθυνθεί στο κομμάτι της νεολαίας. Στις Ευρωεκλογές του 1999 η Χρυσή Αυγή συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο «Πρώτη Γραμμή», μαζί με τον ακροδεξιό φιλοναζιστή Κωνσταντίνο Πλεύρη (ο οποίος αργότερα πολιτεύτηκε με το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη). Συγκεντρώνει το 0,75 % των ψήφων, ποσοστό που επίσης δεν ικανοποιεί τα στελέχη της.

Τη δεκαετία του 2000, η Χρυσή Αυγή επεκτείνει τη δράση της σε περισσότερες περιοχές και πολλαπλασιάζει τις βίαιες ενέργειές της εναντίον όσων θεωρεί αντιπάλους της. Το 2000 η Χρυσή Αυγή ιδρύει το σύνδεσμο οπαδών «Γαλάζια Στρατιά», με σκοπό να αλιεύσει άτομα από το χώρο των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Πέπλο μυστηρίου καλύπτει το συμβάν με τους πυροβολισμούς στην οδό Σολωμού. Το Νοέμβριο του 2005 ορισμένοι αντιεξουσιαστές είχαν περικυκλώσει τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη συγκεκριμένη οδό και υπήρξε ένταση. Ένας από τους χρυσαυγίτες που ήταν στα γραφεία, πυροβόλησε με κοντόκανη καραμπίνα, αλλά όταν η αστυνομία έφθασε στο σημείο (κατόπιν εορτής), το όπλο δεν βρέθηκε ποτέ. Βρέθηκαν μόνο 6 βόμβες μολότοφ, αλλά η καραμπίνα είχε εξαφανιστεί. 

Από το 2009 και μετά, αυξάνονται σημαντικά οι επιθέσεις των Ταγμάτων Εφόδου της Χρυσής Αυγής εναντίον μεταναστών και αριστερών πολιτών σε διάφορες περιοχές της Αθήνας.

Ο φυγόδικος «Περίανδρος» θα παρουσιαστεί στις αρχές στις 13 Σεπτεμβρίου 2005, δηλαδή 7 ολόκληρα χρόνια μετά την αιματηρή επίθεση (εξαιτίας της οποίας παραλίγο να χάσει τη ζωή του ο Δημήτρης Κουσουρής) και το Σεπτέμβριο του 2006 θα καταδικαστεί ομόφωνα σε 21 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή. Το Μάρτιο του 2009 δικάστηκε σε δεύτερο βαθμό και η ποινή του μειώθηκε στα 12 χρόνια. Τελικά, το 2010 αποφυλακίστηκε. Την ίδια χρονιά, στις Δημοτικές Εκλογές που έγιναν, η Χρυσή Αυγή καταφέρνει για πρώτη φορά να κερδίσει μια έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων.

Και τώρα λίγα λόγια για τον ηγέτη («φύρερ») της οργάνωσης. Ο Νίκος Μιχαλολιάκος ιδρυτής και Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και είναι γιος του Γεωργίου Μιχαλολιάκου, ο οποίος ήταν Ταγματασφαλίτης (δηλαδή συνεργάτης των Γερμανών κατακτητών) στη Λακωνία. Ο δημιουργός της Χρυσής Αυγής δηλώνει μαθηματικός, χωρίς να έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του. Με λίγα λόγια είναι ανεπάγγελτος και ταυτόχρονα είναι κάτοχος (μαζί με τη γυναίκα του) μιας πολύ μεγάλης περιουσίας, την οποία θα ζήλευαν πολλοί πολιτικοί του αντίπαλοι. Κάτι άλλο αξιοπρόσεκτο είναι το πώς καταφέρνει και κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες η εφημερίδα της Χρυσής Αυγής, η οποία είναι ζημιογόνα όπως όλες σχεδόν οι εφημερίδες. Ένα άλλο ενδιαφέρον θέμα είναι το ποινικό μητρώο του Νίκου Μιχαλολιάκου, το οποίο είναι βεβαρημένο. Η πρώτη σύλληψή του είναι το 1976, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που έγιναν στην κηδεία του βασανιστή Μάλλιου. Τον Ιούλιο του 1978 συλλαμβάνεται ως μέλος ακροδεξιάς τρομοκρατικής οργάνωσης που έβαζε βόμβες. Τον Ιανουάριο του 1979 καταδικάζεται για κατοχή όπλων και εκρηκτικών σε φυλάκιση 13 μηνών, αλλά αποφυλακίζεται τον Αύγουστο του 1979, έχοντας εκτίσει μόνο ένα μέρος της ποινής του. Κατά τη διάρκεια της σύντομης παραμονής του στις φυλακές, είχε τη δυνατότητα να γνωρίσει από κοντά τους χουντικούς πραξικοπηματίες. Λίγο αργότερα, το 1982 ανοίγει στα Εξάρχεια το πρώτο γραφείο της Χρυσής Αυγής και το Σεπτέμβριο του 1984, με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου, γίνεται αρχηγός της Νεολαίας της ΕΠΕΝ.

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 η Χρυσή Αυγή μπήκε για πρώτη φορά στη βουλή με ποσοστό 6,97 % και 21 έδρες. Στην εκλογική άνοδο της Χρυσής Αυγής έπαιξε ρόλο όχι μόνο η βαθιά οικονομική ύφεση, αλλά και η υπερπροβολή της, το 2012, από πολλά ΜΜΕ, κυρίως τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία με μεγάλη προθυμία αποφάσισαν να της προσφέρουν βήμα (με αποκορύφωμα τις πολυάριθμες τηλεοπτικές εμφανίσεις των Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη, Παππά, Παναγιώταρου εκείνη τη χρονιά).

Στη φάση της βαθιάς κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, η Χρυσή Αυγή βρήκε το κατάλληλο έδαφος για να πατήσει γερά στα πόδια της και να αυξήσει τα εκλογικά ποσοστά της. Παράλληλα, εκμεταλλεύτηκε τη δυσπιστία των περισσότερων πολιτών προς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, αλλά και την άγνοια διαφόρων ανθρώπων σχετικά με τους πραγματικούς σκοπούς της και την πραγματική της ιδεολογία. Οι μάσκες έπεσαν όταν η Χρυσή Αυγή πραγματοποίησε τις πρώτες δολοφονίες αντιφρονούντων. Η δολοφονία του 27χρονου Λουκμάν με 7 μαχαιριές (Ιανουάριος 2013), η δολοφονία του Φύσσα με 3 μαχαιριές (Σεπτέμβριος 2013) και τα δημοσιεύματα για πολλές άλλες εγκληματικές ενέργειες διαφόρων μελών της Χρυσής Αυγής ανέκοψαν την ανοδική της πορεία και αποκάλυψαν το πραγματικό και αποκρουστικό πρόσωπο του νεοναζισμού.

Ιταλία

Η ακροδεξιά Lega Nord (Λίγκα του Βορρά) επιδιώκει την απόσχιση της Βόρειας Ιταλίας (την οποία αποκαλεί Παδανία) από την υπόλοιπη Ιταλία. Στις γενικές εκλογές του 1996 με αρχηγό τον Umberto Bossi πήρε το καλύτερό της ποσοστό : 10,1 %.  Στις εκλογές που έγιναν το 2013 έπεσε στο 4,1 %. Σχετικά με η φασιστική βία αξίζει να αναφέρουμε ότι το Μάιο του 2008 ο 29χρονος Nicola Tommasoli έπεσε θύμα επίθεσης από μια ομάδα νεοφασιστών και έχασε τη ζωή του. Το Δεκέμβριο του 2011 ο ακροδεξιός Gianluca Casseri πυροβόλησε και σκότωσε δύο αλλοδαπούς.

Λετονία

Η National Alliance ιδρύθηκε το 2010. Η πορεία της στις βουλευτικές εκλογές είναι ανοδική. Από το 7,8 % που πήρε το 2010, ανέβηκε στο 16,6 % το 2014.

Λιθουανία

Το εθνικό-λαϊκιστικό κόμμα «Τάξη και Δικαιοσύνη» (Tvarka ir teisingumas, TT) που ιδρύθηκε το 2002, με επικεφαλής τον Rolandas Paksas κέρδισε την προεδρία το 2003 και πήρε ποσοστό 12,7% στις βουλευτικές εκλογές του 2008, αλλά στις αντίστοιχες του 2012 έπεσε στο 7,31 %.

Νορβηγία

Το Progress Party ιδρύθηκε το 1973. Το 2014 έφθασε να έχει 16.342 μέλη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 σημείωσε την καλύτερή του επίδοση (ποσοστό 22,9 %), αλλά σε αυτές του 2013 έπεσε στο 16,3 %. Μέλος του Progress Party υπήρξε ο στυγερός ναζιστής εγκληματίας Αντερς Μπρέιβικ (Anders Behring Breivik) που το 2011 δολοφόνησε 77 νέους σε κατασκήνωση του Εργατικού Κόμματος.

Ουκρανία

Το νεοναζιστικό κόμμα Svoboda ιδρύθηκε το 1991. Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 εκτινάχθηκε στο 10,45 %, αλλά σύντομα έχασε έδαφος και σε αυτές που έγιναν το 2014 έπεσε στο 4,71 %. Τα τελευταία χρόνια, διάφοροι Ουκρανοί νεοναζί έχουν διαπράξει πολλά και φρικιαστικά εγκλήματα, για τα οποία δεν αναφέρουν τίποτα τα διεθνή ΜΜΕ.

Ολλανδία

Το 2005 ιδρύθηκε το ακροδεξιό Partij voor de Vrijheid (PVV) (Party for Freedom), από τον Geert Wilders που έχει εκδηλώσει δημοσίως το μίσος του προς όσους ανήκουν σε εθνικές μειονότητες. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006, το PVV ξεκίνησε την πορεία του με ποσοστό 5,9 %, ανεβαίνοντας στο 15,5 % το 2010 και πέφτοντας στο 10,1 % το 2012.

Ουγγαρία

Το ακροδεξιό ρατσιστικό φιλοναζιστικό Jobbik ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2003, αλλά κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να γιγαντωθεί. Για ένα διάστημα διέθετε μια παραστρατιωτική οργάνωση με το όνομα «Magyar Gárda» (Hungarian Guard Movement). Από το 2,2 % που πήρε στις Βουλευτικές Εκλογές του 2006, το Jobbik εκτινάχθηκε στο 16,67% (και 47 έδρες) το 2010 και στο 20,22 % (και 23 έδρες) το 2014. Κατάφερε να εκμεταλλευτεί την αγανάκτηση που ένιωσε η πλειοψηφία των πολιτών από τις οδυνηρές συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, έδειξε έντονη επιθετικότητα απέναντι σε άτομα που ανήκουν σε διάφορες εθνικές μειονότητες και εκμεταλλεύτηκε την ολοένα και αυξανόμενη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στα παλιά πολιτικά κόμματα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Αν κάποιος ψάξει προσεκτικά την ιστορία του Jobbik και το βιογραφικό των στελεχών του, θα διαπιστώσει ότι η σχέση του συγκεκριμένου ακροδεξιού κόμματος με το ναζισμό είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 2009 το Jobbik  είχε συμμετάσχει στη δημιουργία της Συμμαχίας Ευρωπαϊκών Εθνικών Κινημάτων (AENM), με ιδρυτικά μέλη  το ακροδεξιό «Εθνικό Μέτωπο» της Γαλλίας (Λε Πεν), το νεοφασιστικό  Βρετανικό Εθνικό Κόμμα ,το νεοφασιστικό Movimento Sociale Fiamma Tricolore, (MS-FT), της Ιταλίας, το Εθνικό Μέτωπο του  Βελγίου και το νεοναζιστικό Svoboda της Ουκρανίας. Γνώστες επίσης είναι και οι σχέσεις του Jobbik με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σχέσεις αλληλοεκτίμησης. Το 2013 ένα μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος έκανε τα αποκαλυπτήρια μιας προτομής του Miklós Horthy. Ο Horthy ήταν θαυμαστής του Χίτλερ, αντισημίτης, σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας και επικεφαλής ενός φασιστικού καθεστώτος. Το Jobbik βέβαια δεν θαυμάζει μόνο τον Horthy, αλλά και την ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση «Γκρίζοι Λύκοι» της Τουρκίας καθώς και την παλιά ουγγρική ναζιστική οργάνωση «Σταυρωτά Βέλη», η οποία συμμετείχε ενεργά στο Ολοκαύτωμα.

Σλοβακία

Το εθνικιστικό Slovak National Party ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1989 και στις βουλευτικές εκλογές του επόμενου έτους πέτυχε την καλύτερή του επίδοση (τρίτη θέση με ποσοστό 13,94 %). Για να ξαναπάρει διψήφιο ποσοστό χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια (11,7 % τον Ιούνιο του 2006). Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 συγκέντρωσε 8,64 %. O Ján Slota, ηγέτης του κόμματος την περίοδο 1994-1999 και θαυμαστής του ναζιστή δωσίλογου Jozef Tiso, είναι γνωστός για την εξάρτησή του από το αλκοόλ και για τις φωτογραφίες από τα μεθύσια του.

Σουηδία

Στη Σουηδία το ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα Sverigedemokraterna κατάφερε μετά από πάρα πολλά χρόνια να αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά του και να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Από το 1988 που ιδρύθηκε μέχρι το 2006, το Sverigedemokraterna έπαιρνε συνεχώς ποσοστά μικρότερά του 2 %, με αποτέλεσμα να μένει εκτός Βουλής. Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2006 ανέβηκε στο 2,9 %, ενώ σε αυτές του 2010 έκανε τη μεγάλη έκπληξη συγκεντρώνοντας 5,7 % και 2 έδρες. Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και στις Βουλευτικές Εκλογές του 2014 εκτινάχθηκε στο 12,9 %, κερδίζοντας 49 έδρες. Στις Ευρωεκλογές του 2014 συγκέντρωσε το 9,67 % των ψήφων και κέρδισε 2 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Αρχηγός του κόμματος είναι από το 2005 ο Jimmie Akesson, ο οποίος χρησιμοποιεί συχνά μια ξενοφοβική ρητορική. Στις αρχές του 2011 το κόμμα είχε συνολικά 5.846 μέλη, ενώ το Φεβρουάριο του 2016 έφθασε τα 24.291 μέλη.

Τσεχία

To Workers' Party of Social Justice ήταν το μεγαλύτερο ναζιστικό κόμμα της Τσεχίας για μεγάλο διάστημα, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να πάρει σημαντικό ποσοστό ψήφων. Ιδρύθηκε το 2003 και διαλύθηκε το 2010. Στις Ευρωεκλογές του 2009 πήρε 1,07 %. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τον Ιανουάριο του 2008 οι νεοναζί δολοφόνησαν τον νεαρό αντιφασίστα Jan Kucera μαχαιρώνοντάς τον. Το 2012 οι νεοναζί δολοφόνησαν τον Τσέχο δικαστή Miloslav Studnicka. Ο Studnicka που ήταν γνωστός ως ο «δικαστής των νεοναζί», αφού σε δίκη που έγινε το 2010 στην Οστράβα καταδίκασε τέσσερις νεοναζί σε 20 χρόνια φυλάκιση, με την κατηγορία «απόπειρα φόνου με  ρατσιστικά κίνητρα», βρέθηκε νεκρός με κομμένο τον λαιμό του και με πολλά χτυπήματα σε διάφορα σημεία του σώματός του.

Φινλανδία

Στις βουλευτικές εκλογές του 2015 το κόμμα Finns Party (που ιδρύθηκε το 1995) πήρε τη δεύτερη θέση με ποσοστό 17,7 %.

Γιος Ταγματασφαλίτη και θαυμαστής του Χίτλερ ο Μιχαλολιάκος. Η άγνωστη διαδρομή του

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια σύντομη αναφορά στη ζωή και τη δράση του Νίκου Μιχαλολιάκου, ηγέτη της Χρυσής Αυγής. Σκοπός μας είναι να φωτίσουμε όσο γίνεται περισσότερο διάφορες πτυχές του Μιχαλολιάκου, οι οποίες είναι άγνωστες στο ευρύ κοινό, όπως άγνωστη είναι στους περισσότερους ψηφοφόρους και η πολυετής ιστορική διαδρομή της Χρυσής Αυγής. Άλλωστε, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών άκουσε για πρώτη φορά το όνομα «Χρυσή Αυγή» στις εκλογές του 2012, στις οποίες η συγκεκριμένη οργάνωση απέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της θέση στο κοινοβούλιο. Ξεκινάμε λοιπόν.

Ο άγνωστος Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Ταγματασφαλίτης πατέρας του και τα νεανικά του χρόνια

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 1957, αλλά κατάγεται από τη Λακωνία. Για την ακρίβεια, από τα Κορογονιάνικα της Μάνης. Στα μαθητικά του χρόνια και συγκεκριμένα το 1973 εντάχθηκε στην ακροδεξιά – φιλοχουντική οργάνωση «4^η Αυγούστου» του ναζιστή Κωνσταντίνου Πλεύρη. Η πορεία του στην ακροδεξιά παράταξη φαίνεται να ακολουθεί μια οικογενειακή παράδοση.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε μια πληροφορία που είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό, αλλά σημαντική. Ο πατέρας του, δηλαδή ο Γιώργος Μιχαλολιάκος, ήταν μέλος των Ταγμάτων Ασφαλείας Λακωνίας, δηλαδή με λίγα λόγια δωσίλογος. Τα Τάγματα Ασφαλείας ιδρύθηκαν από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη, εξοπλίστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές και ασχολήθηκαν με την καταπολέμηση των αντιστασιακών οργανώσεων. Κατά συνέπεια ήταν δωσίλογος, δηλαδή συνεργάτης των Γερμανών κατακτητών. Αυτή η πληροφορία φωτίζει τις απόψεις του Νίκου Μιχαλολιάκου πάνω σε αυτό το θέμα. Θυμίζουμε ότι όχι μόνο δεν παραδέχτηκε ότι οι Ταγματασφαλίτες είναι δωσίλογοι – προδότες, αλλά τους αποκάλεσε και «εθνικούς αγωνιστές» σε μια τηλεοπτική του εμφάνιση και τους εξύμνησε. Είναι γνωστό βέβαια και το βαθύ μίσος του για τις αντιστασιακές οργανώσεις (ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ κτλ).

Ο Ν. Μιχαλολιάκος φοίτησε στη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά συνέπεια, δηλώνει μαθηματικός, αλλά στην ουσία είναι ανεπάγγελτος. Η «4^η Αυγούστου» θα κατηγορηθεί για διάφορες εξτρεμιστικές ενέργειες. Το 1976, ο νεαρός Μιχαλολιάκος θα συλληφθεί για τα επεισόδια εις βάρος δημοσιογράφων που έγιναν στην κηδεία του χουντικού βασανιστή Ευάγγελου Μάλλιου. Τίποτα όμως δεν φαίνεται ότι μπορεί να τον πτοήσει. Σε πολλές περιπτώσεις δείχνει το μεγάλο θαυμασμό του όχι μόνο για τη χούντα των συνταγματαρχών, αλλά και για τη Ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ.

Η ακροδεξιά τρομοκρατία, η σύλληψη του Μιχαλολιάκου και η γρήγορη αποφυλάκισή του

Στη συνέχεια θα συλληφθεί για τρομοκρατικές ενέργειες. Εκείνα τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οι ακροδεξιές τρομοκρατικές οργανώσεις φρόντιζαν να κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους στην Αθήνα, προκαλώντας αιματηρές εκρήξεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στις 11 Μαρτίου 1978 μια ωρολογιακή βόμβα εξερράγη στην αίθουσα του κινηματογράφου Έλλη, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 19 άνθρωποι. Ένα από τα θύματα του τυφλού τρομοκρατικού χτυπήματος έχασε τα δυο του πόδια.

Μια άλλη ακροδεξιά τρομοκρατική επίθεση θα γίνει στις 20 Ιουνίου 1978, στην αίθουσα του κινηματογράφου Ρεξ. Αυτή τη φορά, από την έκρηξη της βόμβας τραυματίστηκαν 15 άνθρωποι. Στο πλαίσιο των συλλήψεων για την υπόθεση της τρομοκρατίας, θα συλληφθεί μεταξύ άλλων και ο Μιχαλολιάκος τον Ιούλιο του 1978, διάστημα κατά το οποίο υπηρετούσε τη θητεία του. Ενώ οι αρχικές κατηγορίες με τις οποίες παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι στον ανακριτή εντάσσονται στον νόμο 774/78 «περί καταστολής της τρομοκρατίας» και είναι σε βαθμός κακουργήματος, ο Μιχαλολιάκος και άλλα δύο άτομα καταλήγουν να παραπεμφθούν στο πενταμελές εφετείο και να τιμωρηθούν για παράβαση του νόμου 495/76 «περί όπλων και εκρηκτικών υλών», δηλαδή για μια κατηγορία που είναι πλημμέλημα.

Τον Ιανουάριο του 1979 καταδικάστηκε για κατοχή όπλων και εκρηκτικών σε φυλάκιση 13 μηνών. Όμως η στιγμή της αποφυλάκισης ήρθε αρκετά γρήγορα. Τον Αύγουστο του 1979 ήταν πλέον ελεύθερος. Ορισμένοι συναγωνιστές του θα τον κατηγορήσουν για «ρουφιανιά». Υποστήριξαν δηλαδή ότι ο Μιχαλολιάκος ενήργησε ύπουλα και τους κατέδωσε στην αστυνομία και στην ΚΥΠ, προκειμένου «να σώσει το τομάρι του» και να πέσει «τα μαλακά». Ο ακροδεξιός Αριστοτέλης Καλέντζης που συνελήφθη το 1976, αναγκάστηκε να μείνει στη φυλακή 12 ολόκληρα χρόνια και όχι λίγους μήνες όπως ο Μιχαλολιάκος.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης παραμονής του στις φυλακές του Κορυδαλλού, ο Μιχαλολιάκος θα έχει την ευκαιρία να συναντήσει τους έγκλειστους χουντικούς και να γνωρίσει από κοντά το δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Η ίδρυση της Χρυσής Αυγής, τα πρώτα βήματα και ο θαυμασμός για τη Ναζιστική Γερμανία

Μετά την αποφυλάκισή του, νιώθει ότι έχει έρθει η ώρα να κολυμπήσει μόνος του στα νερά της πολιτικής και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Στο πλευρό του βρίσκεται μια μικρή ομάδα ομοϊδεατών του. Μεταξύ αυτών, ο Αντώνης Καρράς, ο Γιώργος Ηλιόπουλος και ο Φώτης Παπαθανασίου (ξάδερφος του μουσικοσυνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου). Έτσι λοιπόν, το Δεκέμβριο του 1980 θα εκδώσει το πρώτο τεύχος του ναζιστικού περιοδικού «Χρυσή Αυγή». Στο συγκεκριμένο περιοδικό υπάρχει ένας έντονος θαυμασμός για το Χίτλερ, το Τρίτο Ράιχ και τις αρχαίες πολυθεϊστικές θρησκείες, ενώ στο εξώφυλλό του υπάρχει μια σβάστικα, κυκλικής μορφής.

Σταδιακά, το περιοδικό θα μετεξελιχθεί σε πολιτική οργάνωση. Για πρώτη φορά ο Μιχαλολιάκος είναι αρχηγός μιας καθαρά δικής του ομάδας. Στην πορεία θα αρχίσει να γίνεται γνωστός και ως «φύρερ». Το 1982 ανοίγει στα Εξάρχεια το πρώτο γραφείο της οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», με άγνωστο χρηματοδότη. Κοντά της θα έρθουν διάφοροι αμετανόητοι νεοναζί, αλλά στα τέλη του 1983 θα σταματήσει τη λειτουργία της και την έκδοση του περιοδικού της. Ο αρχηγός (ή πιο σωστά Γενικός Γραμματέας) της Χρυσής Αυγής θα φύγει από την Ελλάδα για ένα ολιγοήμερο ταξίδι στη Νότια Αφρική, χώρα γνωστή για το ρατσιστικό καθεστώς του Απαρτχάιντ. Το ποιους συνάντησε εκεί παραμένει άγνωστο.

Το Σεπτέμβριο του 1984 θα επιστρέψει στα παλιά του λημέρια και με εντολή του δικτάτορα Παπαδόπουλου θα γίνει αρχηγός της Νεολαίας του χουντικού κόμματος ΕΠΕΝ. Όμως, το πέρασμά του από αυτήν θα είναι πολύ σύντομο. Θα κάτσει ενάμιση χρόνο περίπου, θα συγκρουστεί με ορισμένα άτομα και θα αποχωρήσει.

Η Χρυσή Αυγή (Χ.Α.) θα επαναλειτουργήσει το 1986 και το ομότιτλο περιοδικό της θα επανακυκλοφορήσει. Ο Μιχαλολιάκος θα επιμείνει στο ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης και στη χρησιμοποίηση διαφόρων συμβόλων του Τρίτου Ράιχ. Στο πλευρό του θα βρεθεί ο (καταδικασθείς σε κάθειρξη 21 ετών) Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός και ως «Περίανδρος», αλλά οι δρόμοι τους αργότερα θα χωρίσουν με επεισοδιακό τρόπο. Η Χρυσή Αυγή έχοντας ελάχιστη απήχηση στους πολίτες και ψηφοφόρους, θα μείνει για μεγάλο διάστημα στο περιθώριο. Το 1989 θα κολλήσει αφίσες στην Αθήνα για να τιμήσει τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Αδόλφου Χίτλερ. Η οργάνωση φαίνεται να είναι προσωποπαγής και να έχει μια παραστρατιωτική δομή.

Αρχίζουν να δημιουργούνται οι πρώτες «ομάδες κρούσης» της οργάνωσης και να ακούγεται το όνομά της σε διάφορα βίαια επεισόδια (εναντίον πολυάριθμων ιδεολογικών της αντιπάλων) που συνέβαιναν στους δρόμους της Αθήνας. Το Νοέμβριο του 1990 θα γίνει η πρώτη διάσπαση της Χρυσής Αυγής, καθώς αποχώρησε μια ομάδα με επικεφαλής τον Ιωάννη Περδικάρη, ο οποίος είχε γράψει την ιδεολογική διακήρυξη της οργάνωσης.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Μιχαλολιάκος θεώρησε ότι υπήρχε γόνιμο έδαφος για τη σταδιακή άνοδο της Χρυσής Αυγής (Χ.Α.) και την εδραίωσή της στο χώρο της ακροδεξιάς. Οι βίαιες εξορμήσεις των μελών της οργάνωσης αρχίζουν και αυξάνονται όλο και περισσότερο και τα ρατσιστικά και φασιστικά συνθήματα γεμίζουν τους τοίχους διαφόρων πόλεων. Οι συγκρούσεις στο πεζοδρόμιο, τα ναζιστικά σύμβολα και το νταηλίκι αρχίζουν να γίνονται η σφραγίδα της Χ.Α.

Σταδιακά αρχίζει να «ψαρεύει» άτομα ακόμα και από το χώρο των οργανωμένων οπαδών των ομάδων. Ο Μιχαλολιάκος παραμένει πάντα ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός και παράλληλα φροντίζει να διατηρεί μια επαφή με ακροδεξιά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως π.χ. ο Μάνος Μανωλάκος.

Χρυσή Αυγή, Ναζισμός και συμμετοχή σε εκλογές

Τα κείμενα του εντύπου της Χρυσής Αυγής μιλάνε για την ανωτερότητα της Αρίας Φυλής και εξυμνούν τη δράση των SS (Ες Ες). Η οργάνωση του Μιχαλολιάκου εξέδωσε επίσης και διάφορα βιβλία ναζιστικού περιεχομένου, όπως για παράδειγμα τα εξής : «Ο Αδόλφος Χίτλερ ομιλεί εις Σπορτπαλαστ Βερολίνου» (εκδόσεις Χρυσή Αυγή, 1982),  «George Lincoln Rockwell - Εν τούτω νίκα» (εκδόσεις Χρυσή Αυγή, 1991) και άλλα. Στο έντυπο «Εθνολογικές Φυλετικές Ανταποκρίσεις» (τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου – Σεπτεμβρίου 1987) που αποτέλεσε περιοδική έκδοση της Χρυσής Αυγής, οι μαύροι αναφέρονται ως «υπάνθρωποι με έντονα τα χαρακτηριστικά της κατώτερης φυλής». Το τεύχος 16 του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» (που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1987) έχει στο εξώφυλλό του τη φωτογραφία του Ρούντολφ Ες (που υπήρξε ηγετικό στέλεχος του Ναζιστικού Κόμματος Γερμανίας) και από κάτω αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα η λέξη «ΑΘΑΝΑΤΟΣ». Στο τεύχος 39 του περιοδικού που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1988, υπάρχει μια φωτογραφία του διορισμένου από τους Γερμανούς κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου στο εξώφυλλο. Στο εξώφυλλο του τεύχους Μαΐου – Ιουνίου 2007 ο Χίτλερ χαιρετά ναζιστικά.

Σχετικά με τα θρησκευτικά ζητήματα, η οργάνωση φροντίζει να υμνήσει τον Παγανισμό, ξεκαθαρίζοντας ότι «Ο Παγανισμός είναι η έκφραση θρησκευτικότητας του Άριου Ανθρώπου» (τεύχος 39, Οκτώβριος 1988). Στο εξώφυλλο του 44^ου τεύχους (Απρίλιος 1989) υπάρχει η εικόνα του Χίτλερ, ενώ στο εξώφυλλο του 46^ου τεύχους (Ιούνιος 1989) δεσπόζει η εικόνα του αμετανόητου Βέλγου ναζιστή Leon Degrelle.  Στο εξώφυλλο του 64^ου τεύχους (Ιούλιος 1991) βλέπουμε έναν νεαρό σαλπιγκτή της Χιτλερικής Νεολαίας. Ας μην ξεχνάμε όμως και το άρθρο που έγραψε ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος το 1987 για τον Αδόλφο Χίτλερ και αναφέρει ότι η σκέψη και η ψυχή του είναι «δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού».

Το δεύτερο συνέδριο της Χρυσής Αυγής θα πραγματοποιηθεί το 1992 στο ξενοδοχείο «Κάραβελ». Ο αρχηγός αποφασίζει ότι έχει φθάσει η ώρα της συμμετοχής σε μια εκλογική αναμέτρηση. Στις αρχές του 1993 εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα «Χρυσή Αυγή». Στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 1994 η Χρυσή Αυγή παίρνει ποσοστό 0,11 % και 7.264 ψήφους. Λίγα χρόνια αργότερα, στις Βουλευτικές Εκλογές του 1996 θα κινηθεί και πάλι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Συγκεκριμένα πήρε ποσοστό 0,07 % και 4.487 ψήφους. Δύο άτομα θα ανέβουν θέσεις στην ιεραρχία της Χρυσής Αυγής και θα βρεθούν ακριβώς ένα «σκαλοπάτι» κάτω από τον Αρχηγό. Είναι ο Γιάννης Γιαννόπουλος (που επέστρεψε από τη Νότια Αφρική) και ο «Περίανδρος».

Τον Ιούνιο του 1998, ο χρυσαυγίτης «Περίανδρος», υπαρχηγός της οργάνωσης, επιτίθεται εναντίον του νεαρού Δημήτρη Κουσουρή και τον στέλνει στην εντατική με βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.  Οι έρευνες για τους δράστες της αιματηρής επίθεσης θα οδηγήσουν τις Αρχές στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, αλλά τα ίχνη του «Περίανδρου» έχουν εξαφανιστεί.

Στις Ευρωεκλογές του 1999 η Χρυσή Αυγή συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο με την ονομασία «Πρώτη Γραμμή» του ακροδεξιού Κωνσταντίνου Πλεύρη που συγκέντρωσε το 0,75 % των ψήφων.  Στη συνέχεια η Χρυσή Αυγή θα πάρει μέρος στις Ευρωεκλογές του 2004 (με το όνομα «Πατριωτική Συμμαχία») συγκεντρώνοντας το 0,17 % των ψήφων.

Η καταδίκη του «Περίανδρου» και οι αποκαλύψεις του χρυσαυγίτη Κουσουμβρή

Το Νοέμβριο του 2005 η Χρυσή Αυγή θα απασχολήσει για λίγο τη δημοσιότητα λόγω του περιστατικού με τους πυροβολισμούς από καραμπίνα εναντίον αντιφασιστών. Λίγο αργότερα, το Δεκέμβριο του 2005 ο Μιχαλολιάκος ανακοινώνει την παύση των δραστηριοτήτων της οργάνωσης. Οι καιροί είναι δύσκολοι και ο «Περίανδρος» είναι φυγόδικος για πολλά χρόνια. Τελικά θα αποφασίσει να παραδοθεί μόνος του στην Αστυνομία. Το Σεπτέμβριο του 2006 ο «Περίανδρος» καταδικάστηκε σε κάθειρξη 21 ετών. Τα επόμενα χρόνια ο Μιχαλολιάκος θα έρθει σε ρήξη όχι μόνο με τον «Περίανδρο», αλλά και με άλλον ένα πρώην στενό συνεργάτη του : το Δημήτρη Ζαφειρόπουλο που έγινε υπαρχηγός στη μετά Περίανδρο εποχή και που σήμερα είναι εκδότης της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος».

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να πούμε λίγα λόγια και για τον Κουσουμβρή. Ο Χάρης Κουσουμβρής που διετέλεσε Ταμίας της Χρυσής Αυγής, έγραψε το 2004 ένα βιβλίο με τίτλο «Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής», το οποίο περιέχει αποκαλύψεις που «καίνε» την οργάνωση. Είναι το πρώτο ντοκουμέντο που γράφτηκε από ένα στέλεχος της οργάνωσης. Ο Κουσουμβρής διατυπώνει σοβαρές επικρίσεις εναντίον του Μιχαλολιάκου, κατηγορώντας τον ακόμα και για περίεργες μεθοδεύσεις στην υπόθεση του «Περίανδρου».

Το βιβλίο του Κουσουμβρή δημιουργεί πολλά ερωτήματα σχετικά με το ποιοι ήταν αυτοί που χρηματοδοτούσαν τη Χρυσή Αυγή όλα αυτά τα χρόνια. Ο υψηλόβαθμος χρυσαυγίτης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Στέλιο Βραδέλη ανέφερε ότι : «Ως ταμίας της Χρυσής Αυγής, είχα τη δυνατότητα να γνωρίζω ότι στο ταμείο δεν είχαμε ποτέ περισσότερα από 300-400 ευρώ. Με τα χρήματα αυτά δεν συντηρείται μια οργάνωση.»  και προσθέτει ότι «το προεκλογικό μας υλικό για τις ευρωεκλογές είχε έρθει με δελτίο αποστολής από τα γραφεία μεγάλου κόμματος. Στη «Χρυσή Αυγή» μας εκμεταλλεύτηκαν. Υπάρχουμε για να εξυπηρετούμε σκοπιμότητες.» .

Ενδιαφέροντα είναι επίσης και αυτά που γράφει ο Κουσουμβρής σχετικά με τον Κ. Πλεύρη και την ΟΝΝΕΔ (Νεολαία της Νέας Δημοκρατίας). Σε κάποιο σημείο του βιβλίου του αναφέρει τα εξής : «Ποιος χρηματοδοτούσε άραγε αυτήν την προσπάθεια ; Απ’ ότι εμμέσως μας έδωσε να καταλάβουμε ο ίδιος ο διαβόητος ‘‘αρχηγός’’ της Χρυσής Αυγής, ‘‘αρπαχτές’’ γινόντουσαν απ’ όλους τους κομματικούς χώρους καταπώς συνέφερε τα δύο μεγάλα κόμματα, δηλαδή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Σύμφωνα με τα όσα μας έλεγε ο ίδιος [δηλαδή ο Μιχαλολιάκος], μια τέτοια χρηματοδότηση θα εξυπηρετούσε την ‘’ιερότητα’’ του αγώνα μας. Τελικά αναλωνόμασταν σε μια μεγάλη στημένη βρωμιά. Ήμουν μάρτυρας – όχι μόνο εγώ αλλά και πολύ άλλοι, όταν ο ίδιος ο ‘’αρχηγός’’ μας είχε στείλει να συνοδεύσουμε σε εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ Βύρωνος τον Κ. Πλεύρη, όπου τον είχε καλεσμένο ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Τομπούλογλου.» . Διευκρινίζουμε ότι ο αναφερόμενος νεοδημοκράτης είναι ο Χάρης Τομπούλογλου που διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της ΟΝΝΕΔ και αργότερα Πρόεδρος του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», απασχολώντας τα ΜΜΕ το Δεκέμβριο του 2013 με τη σύλληψή του για υπόθεση δωροληψίας.

Η συνέχεια της ιστορίας

Η συνέχεια της ιστορίας είναι σχετικά γνωστή σε όσους παρακολουθούν την πολιτική επικαιρότητα. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η Χρυσή Αυγή θα προσπαθήσει να βγει από το περιθώριο και να κάνει την εμφάνισή της σε περισσότερες γειτονιές. Εγκαινιάζονται τοπικές οργανώσεις στην Κυψέλη, στο Παγκράτι και στο Περιστέρι. Παράλληλα, οι χρυσαυγίτες θα προσπαθήσουν να ψαρέψουν άτομα και από το χώρο του ποδοσφαίρου, δημιουργώντας ένα σύνδεσμο φιλάθλων με το όνομα «Γαλάζια Στρατιά». Παρόλα αυτά, θα αργήσει πολύ η επίτευξη ενός καλού εκλογικού αποτελέσματος.  

Ορισμένα άλλα αξιοσημείωτα γεγονότα είναι η δημιουργία από το Μιχαλολιάκο ενός βιβλιοπωλείου με το όνομα «Λόγχη», η ίδρυση στην Κύπρο του ακροδεξιού κόμματος ΕΛΑΜ και οι αδελφικές σχέσεις της Χρυσής Αυγής με το γερμανικό ναζιστικό κόμμα NPD.

Το Νοέμβριο του 2002, μια ομάδα χρυσαυγιτών μαχαιρώνει το φοιτητή Πάρη Χρυσό και ξυλοκοπεί την εκπαιδευτικό Χρυσάνθη Τσιμπίδου. Στα αιματηρά επεισόδια του 2008, οι κάμερες θα καταγράψουν διάφορους ροπαλοφόρους και κρανοφόρους χρυσαυγίτες να συμπορεύονται με τους άνδρες των ΜΑΤ και να τραυματίζουν δύο αντιφασίστες διαδηλωτές. Την επόμενη χρονιά η Χρυσή Αυγή θα συνδέσει το όνομά της με τα βίαια επεισόδια στο χώρο του παλιού Εφετείου.

Στις Δημοτικές Εκλογές του 2010, ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής είναι υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων. Παίρνει ποσοστό 5,29 % και εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος, πράγμα που αυξάνει τις πολιτικές φιλοδοξίες του.

Τον Ιανουάριο του 2011, ο Μιχαλολιάκος μπαίνει στο χώρο του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας συνοδευόμενος από οκτώ σωματοφύλακες – μπράβους και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες κάνει ναζιστικό χαιρετισμό και αμέσως μετά αποχωρεί από την αίθουσα.

Θα ακολουθήσει η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή στις εκλογές του 2012, η συνέχιση των βίαιων επιθέσεων εναντίον των αντιπάλων της, η εμφάνιση των Ταγμάτων Εφόδου σε διάφορους δρόμους και η αποθράσυνση των μελών της οργάνωσης.

  

Όμως, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το χρυσαυγίτη Ρουπακιά (Σεπτέμβριος 2013) σε συνδυασμό με τις μεγάλες αντιφασιστικές διαδηλώσεις σε διάφορες περιοχές της χώρας θα οδηγήσει για πρώτη φορά τη Χρυσή Αυγή σε δύσκολη θέση. Θα ακολουθήσουν συλλήψεις και προφυλακίσεις ηγετικών στελεχών της οργάνωσης και θα έρθουν στο φως της δημοσιότητας ορισμένα από τα εγκλήματά της. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 ο Μιχαλολιάκος συλλαμβάνεται με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε και τις αξιοσημείωτες κινητοποιήσεις που πραγματοποίησε το αντιφασιστικό – αντιρατσιστικό κίνημα τα τελευταία χρόνια. Στο μυαλό μας έρχονται εικόνες από : α) το εντυπωσιακό σε μαζικότητα Αντιφασιστικό Συλλαλητήριο της 19^ης Ιανουαρίου 2013 στην Αθήνα που αποτέλεσε την πιο άμεση απάντηση στη ρατσιστική δολοφονία του 27χρονου μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν (Shehzad Luqman) στις 17-1-2013, β) οι ογκώδεις αντιφασιστικές διαδηλώσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2013 (αποτυπώνοντας τη λαϊκή οργή για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από ένα χρυσαυγίτη) και γ) η αντιφασιστική διαδήλωση στο Κερατσίνι (δηλαδή στη γειτονιά του δολοφονηθέντα Π. Φύσσα) στις 31-1-2014.