Pink Floyd. Αφιέρωμα στο θρυλικό ροκ συγκρότημα

Pink Floyd

Έτος ίδρυσης : 1965

Χώρα προέλευσης : Βρετανία

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, στο Cambridge (Κέμπριτζ) της Αγγλίας, ο Syd Barrett (κιθάρα, φωνητικά), ο  Roger Waters (μπάσο, φωνητικά), ο Nick Mason (ντραμς) και ο Rick Wright (πλήκτρα) σχημάτισαν τους Pink Floyd Sound. Το όνομα του συγκροτήματος προέκυψε από την επιθυμία των μελών του να αποτίσουν έναν μικρό φόρο τιμής στους σπουδαίους blues μουσικούς από την  Τζόρτζια : τον Pink Anderson και τον Floyd Council. Λίγο αργότερα συντόμευσαν την ονομασία τους σε Pink Floyd και εντάχθηκα δυναμικά στο βρετανικό ψυχεδελικό κίνημα, πραγματοποιώντας εντυπωσιακές εμφανίσεις στο φημισμένο κλαμπ UFO, στις οποίες έδιναν έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και ιδιαίτερο βάρος στα οπτικά εφέ και τους ειδικούς φωτισμούς. Κανένας τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από λίγα χρόνια οι Pink Floyd θα γίνονταν έναν από τα κορυφαία συγκροτήματα στην ιστορία της ροκ μουσικής παγκοσμίως.

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους ήταν το “The Piper At The Gates Of Down” κυκλοφόρησε το 1967. Ο Syd Barrett ήταν αυτός που συνεισέφερε το μεγαλύτερο μέρος του υλικού, για να φτιαχτεί ο συγκεκριμένος δίσκος. Το γεγονός ότι ο Barrett έκανε κατάχρηση διαφόρων παραισθησιογόνων ουσιών (LSD) τον έκανε πολλές φορές να χάνεται στον εαυτό του, παρουσιάζοντας σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας. Τα υπόλοιπα μέλη, φοβούμενα ότι η επιδείνωση της υγείας του θα οδηγούσε στη συνολική κατάρρευση του συγκροτήματος, προσέλαβαν ένα πέμπτο μέλος : τον David Gilmour (κιθάρα, φωνητικά), το Δεκέμβριο του 1967. Τον Απρίλιο του 1968 το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι ο Syd Barrett δεν ήταν πια μέλος του. (Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Syd Barrett στη συνέχεια έκανε μια πολύ σύντομη σόλο καριέρα. Απ’ το 1970 μέχρι το 2006 απείχε από τη μουσική και απομονώθηκε στον εαυτό του. Η ψυχολογία του ήταν πολύ πεσμένη εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, μεταξύ των οποίων και ο διαβήτης. Στις 7 Ιουλίου 2006 πέθανε λόγω καρκίνου σο πάγκρεας, στο σπίτι του στο Cambridge.)

Το καλοκαίρι του 1968 κυκλοφόρησαν το δίσκο «A Saucerful Of Secrets», ο οποίος ήταν μίγμα ψυχεδελικού ροκ και progressive ροκ. Είναι ο μοναδικός δίσκος για τον οποίο δούλεψαν και τα 5 μέλη του συγκροτήματος. Το κύριο βάρος της σύνθεσης των κομματιών έπεσε πιο πολύ στις πλάτες των Waters και Wright.

Την περίοδο 1970 – 1971 κάνουν μια μεγάλη περιοδεία με τίτλο «Atom Heart Mother World Tour». Στο πλαίσιο αυτής της περιοδείας, οι 4 εναπομείναντες Pink Floyd πραγματοποίησαν συναυλίες σε πολλές χώρες όπως Γαλλία, ΗΠΑ, Καναδάς, Ολλανδία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία κ.α.  Το έκτο studio album τους έχει τίτλο «Meddle» και κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του 1971. Από αυτό το άλμπουμ ξεχώρισε το κομμάτι Echoes.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία θα έρθει το Μάρτιο του 1973 με την κυκλοφορία του αξέχαστου «The Dark Side of the Moon», το οποίο ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios με τη βοήθεια του σπουδαίου Alan Parsons. Απ’ όλους τους δίσκους του συγκροτήματος, το «The Dark Side of the Moon» ήταν αυτό με τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Μέχρι στιγμής έχει πουλήσει 50 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το γεγονός ότι παρέμεινε στα charts  για 741 εβδομάδες (από το 1973 μέχρι το 1988) λέει πολλά. Το όνομα Pink Floyd γίνεται πλέον ξακουστό στα πέρατα της οικουμένης. Η πορεία τους προς την κορυφή και την παγκόσμια καταξίωση έχει ήδη αρχίσει. Το μουσικόφιλο κοινό μαγεύεται και αρχίσει να τους λατρεύει όλο και περισσότερο.

Το Σεπτέμβριο του 1975 κυκλοφορούν το Wish You Were Here, στου οποίου το εξώφυλλο φαίνονται δύο άνδρες που κάνουν χειραψία και ο ένας πιάνει φωτιά. Το κύριο βάρος της σύνθεσης των κομματιών πέφτει πάνω στον Waters. Στις ΗΠΑ ο δίσκος γίνεται 6 φορές πλατινένιος, στη Βρετανία χρυσός, στην Αυστραλία 7 φορές πλατινένιος και στον Καναδά 3 φορές πλατινένιος.

Το εξώφυλλο του Animals (1977) εισήγαγε για πρώτη φορά την εικόνα του φουσκωτού γουρουνιού, το οποίο έκτοτε συνδέθηκε με το συγκρότημα και με τις ζωντανές εμφανίσεις του. Στο Animals αναφέρονται τρία είδη ζώων (σκύλοι, γουρούνια και πρόβατα) τα οποία συμβολίζουν τρεις κοινωνικές τάξεις – ομάδες ανθρώπων. Τα γουρούνια συμβολίζουν τους ανθρώπους που έχουν συγκεντρώσει στα χέρια τους τεράστια οικονομική και πολιτική δύναμη και γίνονται όλο και πιο αδίστακτοι. Τα πρόβατα συμβολίζουν τους ανθρώπους που είναι ευκολόπιστοι, απαθείς απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω τους, έχουν ελάχιστα ή μηδενικά ενδιαφέροντα, συμβιβάζονται με τη διαμορφωμένη κατάσταση και συχνά γίνονται θύματα της οικονομικοπολιτικής εξουσίας και των διάφορων εκμεταλλευτών. Τα σκυλιά συμβολίζουν τους μαχητές. Ο δίσκος έφθασε στην 2^η θέση των τσαρτς της Βρετανίας και στην 3^η θέση στις ΗΠΑ.

Το εξώφυλλο του δίσκου “Animals”, ανατέθηκε στην Hipgnosis, η οποία είχε σχεδιάσει τα προηγούμενα εξώφυλλα των album του συγκροτήματος. Το τελικό εγχείρημα σχεδιάστηκε από τον Roger Waters. Εκείνη την περίοδο ζούσε κοντά στο Clapham Common και οδηγούσε τακτικά, στο Battersea Power Station (σταθμός παραγωγής ηλεκτρισμού), το οποίο από τότε φαινόταν πως πλησίαζε στο τέλος της ωφέλιμης ζωής του. Η θέαση του επιβλητικού κτιρίου επιλέχθηκε για να καλύψει τη κεντρική εικόνα, και οι Pink Floyd ανέθεσαν στη γερμανική εταιρεία Ballon Fabrik (που είχε κατασκευάσει προηγουμένως τα αερόπλοια των Led Zeppelin) και στον Αυστραλό καλλιτέχνη Jeffrey Shaw να κατασκευάσουνε ένα μεγάλο μπαλόνι – γουρούνι, 30 ποδιών (9,10 μέτρα), το οποίο αργότερα το ονόμασαν Algie. Το μπαλόνι ήταν φουσκωμένο με ήλιο και με ικανότητες να ελίσσεται, έτσι, για τις ανάγκες της μαγνητοσκόπησης, στις 2 Δεκεμβρίου 1976, προσέλαβαν έναν εκπαιδευμένο σκοπευτή έτοιμο να πυροβολήσει το μπαλόνι σε περίπτωση που διέφευγε. Δυστυχώς όμως, οι κακές καιρικές συνθήκες καθυστέρησαν τις εργασίες, και ο διευθυντής του συγκροτήματος Steve O'Rourke παρέλειψε να ξανακαλέσει το σκοπευτή, για δεύτερη ημέρα και το μπαλόνι τελικά εξαφανίστηκε από μπροστά τους. Προσγειώθηκε στη περιοχή Kent και βρέθηκε από έναν τοπικό αγρότη, ο οποίος ήταν αρκετά οργισμένος, διότι  είχε τρομάξει τις αγελάδες του. Το μπαλόνι ανακτήθηκε και η μαγνητοσκόπηση συνεχίστηκε για τρίτη ημέρα, αλλά οι πρώτες φωτογραφίες του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θεωρήθηκαν ως καλύτερες, οπότε, παρέμειναν έτσι και η εικόνα του γουρουνιού, προστέθηκε αργότερα σε μία από αυτές. Το θέμα του άλμπουμ, συνεχίζεται και πάνω στο βινύλιο και στις ένθετες εικόνες της συσκευασίας. Στη πρώτη πλευρά του δίσκου, επάνω στην ετικέτα, εμφανίζεται ένα απόσπασμα τραβηγμένο από κατοπτρικό φακό, με ένα σκύλο να βρίσκεται στην Αγγλική εξοχή. Η δεύτερη πλευρά του δίσκου, περιλαμβάνει ένα γουρούνι και ένα πρόβατο, ρυθμισμένα ακριβώς στην ίδια θέση. Ο χειρόγραφος χαρακτήρας του ντράμερ Nick Mason, χρησιμοποιήθηκε ως τον τύπο γραφής της κυκλοφορίας, σε ολόκληρη τη συσκευασία. Το κεντρικό πλαίσιο του στο άνοιγμα, χαρακτηρίζεται από μονόχρωμες φωτογραφίες που δηλώνουν την εμφανή εγκατάλειψη, γύρω από το σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Το “Animals”, είδε τα φώτα τις δημοσιότητας, μέσω των Harvest Records (Αγγλία) και Columbia Records (Αμερική), όταν αναρτήθηκε στα ράφια των δισκοπωλείων στις 23 Ιανουαρίου 1977 στην Αγγλία και στις 12 Φεβρουαρίου στην Αμερική.

Το 1979 κυκλοφόρησε το «The Wall», το οποίο γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ο δίσκος αυτός, μέχρι στιγμής έχει πουλήσει 30 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Στις ΗΠΑ έγινε 23 φορές πλατινένιος, στην Αυστραλία 11 φορές πλατινένιος, στη Γερμανία 4 φορές πλατινένιος και στον Καναδά 2 φορές διαμαντένιος. Τα τραγούδια «Another Brick In The Wall» (με την εξέγερση των μαθητών), “Comfortably Numb” (με το ανεπανάληπτο κιθαριστικό σόλο του Ντέηβιντ Γκίλμουρ) και «Hey You» θα μείνουν για πάντα στην ιστορία της ροκ. Στο “The Wall” βασίστηκε το ομώνυμο φιλμ του 1982, με πρωτοποριακά κινούμενα σχέδια από τον Gerald Scarfe, ο οποίος είχε σχεδιάσει το εξώφυλλο του δίσκου.

Κάποιες διαφωνίες μεταξύ των μελών του συγκροτήματος οδήγησαν στην αποχώρηση του Wright και στην κυκλοφορία του μέτριου «The Final Cut» (1983). Αξιοσημείωτη είναι και η αποχώρηση του Waters το Δεκέμβριο του 1985. Έτσι λοιπόν, οι δύο εναπομείναντες μουσικοί (Gilmour, Mason) θα βγάλουν το A Momentary Lapse of Reason, το Σεπτέμβριο του 1987, με αρκετά καλές θέσεις στα τσαρτς.

Το Μάιο του 1989 οι Pink Floyd έκαναν μια μεγαλειώδη συναυλία στην Ελλάδα, στο γήπεδο ΟΑΚΑ, αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις. Αρκεί μονάχα να πούμε ότι στο γήπεδο βρέθηκαν 110.000 άνθρωποι, αριθμός ρεκόρ για την Ελλάδα.

Το 1994 κυκλοφορούν το The Division Bell (με τη βοήθεια του Wright που επέστρεψε) που σαρώνει στα τσαρτς και γίνεται 3 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ, 2 φορές πλατινένιο στη Βρετανία, 4 φορές στον Καναδά και 2 φορές στη Γαλλία.

Τον Ιούνιο του 1995 κυκλοφορούν το Pulse που είναι διπλό live album και γίνεται 2 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ, 3 φορές πλατινένιο στον Καναδά, 1 φορά πλατινένιο σε Γαλλία – Γερμανία και χρυσό στη Βρετανία. Το Pulse χαρίζει στους Pink Floyd τη φήμη του μεγαλύτερου περιοδεύοντος ροκ θεάματος στον κόσμο, ενώ ο Gilmour έχει γίνει πλέον ο αδιαμφισβήτητος ήρωας της κιθάρας. Αμέσως μετά, πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Οι μουσικόφιλοι δεν θα μπορέσουν να ξαναδούν τους θρυλικούς Pink Floyd, παρά μόνο μια φορά : το 2005 στο Λονδίνο όπου εμφανίστηκαν στη συναυλία «Live 8» και έκτοτε ξαναχάθηκαν.

Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 2006 ο Syd Barrett πεθαίνει στο σπίτι του στο Cambridge. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, ένα ακόμα μέλος των Pink Floyd, ο Richard Wright, θα φύγει από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών. Τον Ιούλιο του 2010 ο Waters και ο Gilmour έκαναν μια συναυλία στο Oxfordshire, για φιλανθρωπικούς λόγους. Τα έσοδα της συναυλίας δόθηκαν στα παιδιά της πολύπαθης Παλαιστίνης.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε τον Gilmour στη 14^η θέση στη λίστα με τους 100 καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών ("100 Greatest Guitarists of All Time"). Το 2001 κυκλοφόρησε μια εξαιρετική συλλογή κομματιών του συγκροτήματος με τίτλο «Echoes. The Best Of Pink Floyd», που έγινε 4 φορές πλατινένια στις ΗΠΑ, 6 φορές πλατινένια στον Καναδά, 2 φορές στη Βρετανία και 1 φορά σε Γαλλία – Αυστραλία.  

Uriah Heep. Αφιέρωμα στο θρυλικό ροκ συγκρότημα

Uriah Heep

Έτος ίδρυσης : 1969

Χώρα προέλευσης : Βρετανία

Η περίοδος 1969 – 1976

Οι Uriah Heep είναι ένα από τα πιο ιστορικά και ένδοξα συγκροτήματα της βρετανικής ροκ μουσικής. Ιδρύθηκαν στο Λονδίνο το 1969. Με ηγέτη τους τον (γεννημένο στο Ανατολικό Λονδίνο στις 9-6-1947) κιθαρίστα Mick Box κατάφεραν να αφήσουν τη σφραγίδα τους στο χώρο του hard rock της δεκαετίας του ’70.

Οι Uriah Heep ουσιαστικά προήλθαν από τα σπλάχνα του συγκροτήματος Spice. Οι Spice ήταν συγκρότημα της περιόδου 1967 – 1969 και απαρτιζόταν από τους David Byron (φωνητικά), Mick Box (κιθάρα), Paul Newton (μπασίστας) και Alex Napier (ντραμς). Στα τέλη του 1969 οι Spice άλλαξαν το όνομά τους και έγιναν Uriah Heep, επηρεασμένοι από το βιβλίο «David Copperfield» του συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς.

Το 1970 εντάχθηκε στο συγκρότημα και ο Ken Hensley, ενώ το Νοέμβριο του 1971 ήρθε και ο ντράμερ Lee Kerslake (ο οποίος αργότερα έπαιξε και στο συγκρότημα του Ozzy Osbourne).

Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1970 και είχε τίτλο «...Very 'Eavy ...Very 'Umble», Ανήκε στα είδη της hard rock και της progressive rock και στην ηχογράφησή του πήραν μέρος τα 7 μέλη του συγκροτήματος  (Mick Box, David Byron, Ken Hensley, Paul Newton, Alex Napier, Nigel Olsson, Keith Baker).

Το 1971 έγιναν αντικαταστάσεις διαφόρων μελών του συγκροτήματος και το Μάιο του 1972 κυκλοφόρησαν το δίσκο «Demons and Wizards». Ο δίσκος αυτός (του οποίου το εξώφυλλο σχεδίασε ο καλλιτέχνης Roger Dean) έγινε χρυσός στις ΗΠΑ και πούλησε 3 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Λίγους μήνες μετά, κυκλοφόρησε το «The Magician’s Birthday» που έγινε χρυσό στις ΗΠΑ. Οι επιτυχίες διαδέχονταν η μια την άλλη.

Το «Sweet Freedom»  το 1973 έγινε χρυσό στις ΗΠΑ και ασημένιο στη Βρετανία. Στα τσαρτς της Βρετανίας κατέλαβε την 18^η θέση. Την επόμενη χρονιά, το  «Wonderworld»  έγινε ασημένιο στη Βρετανία, όπως και το Return To Fantasy (1975).

Το πέρασμα του μπασίστα Gary Thain από τους Uriah Heep μπορεί να υπήρξε σύντομο (1972 - 1975), αλλά ήταν αξιοσημείωτο. Δυστυχώς, ο Νεοζηλανδός μπασίστας έφυγε γρήγορα από τη ζωή. Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 1975, από υπερβολική δόση ηρωίνης, σε ηλικία 27 ετών.

Η περίοδος John Lawton (1976 - 1979)

Το 1976 ήρθε στο συγκρότημα ο μπασίστας Trevor Bolder, καθώς και ο (γεννημένος το 1946 στο Halifax) τραγουδιστής John Lawton. Ο John Lawton κλήθηκε να καλύψει το κενό που άφησε ο μεγάλος David Byron. Με τον Lawton στα φωνητικά, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τους δίσκους «Firefly» (1977), «Innocent Victim» (1977),  «Fallen Angel» (1978) και «Live in Europe '79».

Το Νοέμβριο του 1977 κυκλοφόρησε το «Innocent Victim», το οποίο είχε σημαντική εμπορική επιτυχία στη Γερμανία, στη Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία.  Στο εξώφυλλο του δίσκου ήταν ζωγραφισμένο ένα φίδι με γαλάζια μάτια και ανοιχτό το στόμα του. Οι Uriah Heep είχαν πλέον γίνει δημοφιλείς σε πάρα πολλές χώρες και είχαν αποκτήσει τη δικιά τους θέση στο πάνθεων των αστέρων της ροκ.

Η περίοδος John Sloman (1979 - 1981)

Ο (γεννημένος το 1957 στο Cardiff της Ουαλίας) John Sloman ήταν ο τραγουδιστής του συγκροτήματος την περίοδο 1979 – 1981. Εκείνη την εποχή κυκλοφόρησε το άλμπουμ Conquest, που είχε στο εξώφυλλο μερικούς φαντάρους να υψώνουν τη σημαία των Uriah Heep. Ένα από τα τραγούδια που ξεχώρισαν ήταν το Feelings. Το Conquest βρέθηκε στην 37^η θέση στους πίνακες των βρετανικών τσαρτ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι την περίοδο 1979 – 1981 στα ντραμς του συγκροτήματος ήταν ο αξιόλογος Ουαλός Chris Slade που αργότερα εντάχθηκε στο δημοφιλές συγκρότημα AC/DC.

Η περίοδος Peter Goalby (1981 - 1986) και ο θάνατος του David Byron

Την περίοδο 1981 – 1986 το συγκρότημα είχε για τραγουδιστή τον Peter Goalby, με τον οποίο κυκλοφόρησε τους δίσκους «Abominog» (1982), «Head First» (1983) και «Equator» (1985).

Το Μάρτιο του 1982 κυκλοφόρησε το Abominog, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Τα τραγούδια «That's the Way That It Is» και «Think It Over» ήταν αυτά που γρήγορα ξεχώρισαν. Ήταν το πρώτο τους άλμπουμ χωρίς τη συμμετοχή του  Ken Hensley (ο οποίος είχε αποχωρήσει το 1980 νιώθοντας δυσαρεστημένος από την μουσική κατεύθυνση που ακολουθούσε το συγκρότημα). Για ένα μικρό διάστημα (1981 - 1983) θήτευσε στους Uriah Heep ο Αυστραλός μπασίστας και στιχουργός Bob Daisley.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1985, ο σπουδαίος τραγουδιστής των Uriah Heep (την περίοδο 1969 - 1976) David Byron θα φύγει από τη ζωή, σε ηλικία 38 ετών. Η υγεία του είχε αποδυναμωθεί αρκετά λόγω του χρόνιου αλκοολισμού. Η απώλειά του ήταν μεγάλη και το κενό που άφησε δυσαναπλήρωτο.

Η περίοδος 1986 – 2007

Από το 1986 μέχρι το 2007 τα μέλη του συγκροτήματος παρέμειναν τα ίδια χωρίς καμία αλλαγή (Lee Kerslake, Mick Box, Bernie Shaw, Trevor Bolder, Phil Lanzon), πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για τη ροκ μουσική.

Το Δεκέμβριο του 1987 κατάφεραν να γίνουν το πρώτο δυτικό ροκ συγκρότημα που έκανε συναυλία στη Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Στη Μόσχα έπαιξαν μπροστά σε πολλές χιλιάδες μουσικόφιλους, που δεν σταμάτησαν να τους αποθεώνουν. Τα μέλη του συγκροτήματος εντυπωσιάστηκαν από τον ενθουσιασμό του κόσμου και αποφάσισαν να ηχογραφήσουν τις ζωντανές εμφανίσεις τους στη Ρωσία και να τις κυκλοφορήσουν με τον τίτλο «Live In Moscow».

Το 1987, πέρα από την ΕΣΣΔ, επισκέφτηκαν και πολλές άλλες χώρες όπως Ελλάδα(στο Ηράκλειο Κρήτης) , Γερμανία, Τσεχοσλοβακία, Αυστρία, Σουηδία κ.α. Το 1989 έκαναν συναυλίες σε Γερμανία, Βραζιλία, Ουγγαρία, Φιλανδία και Βρετανία.

Το 1989 κυκλοφόρησαν το «Raging Silence», το οποίο ήταν το πρώτο studio album  στο οποίο πήρε μέρος ο Καναδός τραγουδιστής Bernie Shaw (γεννημένος στη Victoria to 1956). Ο Καναδός είχε προσληφθεί στο συγκρότημα το 1986 και είχε δηλώσει ότι θεωρούσε «ιδιαίτερα τιμητική την πρόσκληση να ενταχθεί σε ένα τόσο θρυλικό συγκρότημα».

Το 1995 κυκλοφόρησαν το «Sea Of Light», το οποίο ήταν το 19^ο άλμπουμ τους.

Η περίοδος από το 2007 μέχρι σήμερα

Το 2007 υπήρξε μια μικρή αλλαγή. Ο Lee Kerslake αποχώρησε και ο Russell Gilbrook ήρθε για να αναλάβει τα ντραμς. Το 2012 κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ  με τίτλο «Live in Athens, Greece, 2011», του οποίου το εξώφυλλο κοσμεί η φωτογραφία της Ακρόπολης. 

Οι Uriah Heep μπορεί σήμερα να ακολουθούν τη μοίρα των περισσότερων συγκροτημάτων της γενιάς τους, που συνεχίζουν σε πείσμα των καιρών να παίζουν, αλλά η ιστορία που κουβαλάνε στις πλάτες τους είναι τεράστια. Δεν είναι τυχαίο ότι ανήκουν στους τέσσερις μεγάλους του σκληρού ροκ (The Big 4 of Hard Rock) μαζί με τους Black Sabbath, Deep Purple και Led Zeppelin.  Το όνομά τους είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ροκ. Οι μελωδίες τους θα έχουν πάντα μια θέση στη μνήμη και στην καρδιά μας.

Παρατσούκλια ομάδων ποδοσφαίρου (λίστα για 128 συλλόγους και 46 εθνικές ομάδες)

Ψάξαμε και βρήκαμε παρατσούκλια (nicknames) – προσωνύμια πολυάριθμων ποδοσφαιρικών ομάδων από διάφορες χώρες του πλανήτη. Σας παραθέτουμε λοιπόν την ακόλουθη λίστα που περιλαμβάνει τα παρατσούκλια 128 ποδοσφαιρικών συλλόγων και 46 εθνικών ομάδων.

ΙΣΠΑΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Αθλέτικ Μπιλμπάο - λιοντάρια

Αλμπαθέτε - το κουρδιστό τυρί

Ατλέτικο Μαδρίτης  - Los Colchoneros (οι στρωματάδες), ροχιμπλάνκος

Βαλένθια - νυχτερίδες

Βιγιαρεάλ - κίτρινο υποβρύχιο

Εσπανιόλ - Παπαγαλάκια

Μάλαγα - Αντσούγιες

Μπαρτσελόνα - μπλαουγκράνα

Ρεάλ Μαδρίτης – η βασίλισσα , μερένχες = μαρένγκες

Πόρτο – οι δράκοι

Μπενφίκα – οι αετοί της Λισαβώνας

Σπόρτινγκ (Πορτογαλίας) – τα λιοντάρια

ΙΤΑΛΙΚΕΣ  ΟΜΑΔΕΣ

Αταλάντα – η θεά

Avellino – οι λύκοι, οι πρασινόλευκοι

Cesena – οι ιππόκαμποι

Γιουβέντους – η μεγάλη κυρία (La Vecchia Signora)

Μίλαν – οι κοκκινόμαυροι  (rossoneri)

Ίντερ – οι μαυροπλέ  (Nerazzurri)

Ρόμα – οι κιτρινοκόκκινοι (Giallorossi), οι λύκοι (wolves)

Παλέρμο – οι αετοί

Τορίνο – ο ταύρος (il toro)

Νάπολι (Napoli) – τα γαϊδούρια

Κιέβο Βερόνα - Ιπτάμενοι γάιδαροι

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ  ΟΜΑΔΕΣ

Duisburg – οι ζέβρες

Χέρτα Βερολίνου – η μεγάλη κυρία

Eintracht Frankfurt (Άιντραχτ Φρανκφούρτης) – η σκυθρωπή ντίβα, οι αετοί

Μπάγερ Λεβερκούζεν – ασπιρίνες

Hamburger  SV (Αμβούργο) – ο δεινόσαυρος

Kaiserslautern – οι κόκκινοι διάβολοι

Wolfsburg (Βόλφσμπουργκ) – οι λύκοι

Koln (Κολωνία Γερμανίας) – οι τράγοι (Η μασκότ της ομάδας είναι ένας τράγος)

Σάνκτ  Πάουλι (St.  Pauli) – οι πειρατές

ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Άρσεναλ – κανονιέρηδες

Aston Villa - χωριάτες

Birmingham City – οι μπλε

Bournemouth (Αγγλίας) – κεράσια

Cardiff City – μπλε πουλιά

Celtic (Σέλτικ) – οι καθολικοί

Τσέλσι – μπλε, pensioners (συνταξιούχοι)

Crystal Palace – αετοί

Derby County – κριάρια

Doncaster Rovers – Βίκινγκς

Everton (Έβερτον) – ζαχαρωτά (Toffees)

Exeter City (Έξετερ Σίτι) – οι Ελληνιστές (Grecians)

Fulham – cottagers

Hartlepool United - αυτοί που κρεμάνε μαϊμούδες

Hereford United (Αγγλίας) - ταύροι

Hull City – τίγρεις

Leicester City – αλεπούδες

Liverpool (Λίβερπουλ) – κόκκινοι

Livingston (Σκωτίας) – λιοντάρια

Luton Town – οι καπελάδες (hatters)

Manchester City – πολίτες (citizens)

Manchester United – κόκκινοι διάβολοι, μπέμπηδες

Mansfield Town – ελάφια

Middlesbrough – Boro , Smoggies (το παραστούκλι smoggies προέρχεται από τη λέξη "Smogmonster" (τέρατα της τοξικής ομίχλης)

Newcastle United (Νιούκαστλ) – καρακάξες (magpies). Το παρατσούκλι «ανθρακωρύχοι» δεν ισχύει.

Norwich - Καναρίνια

Nottingham Forest – κόκκινοι

Notts County (Νοτς Κάουντι) – καρακάξες

Πλύμουθ – pilgrims (προσκυνητές)

Reading - Royals

Stoke City - Αγγειοπλάστες

Swansea (Σουόνσι Ουαλίας) - Κύκνοι

Tottenham – τα σπιρούνια (The Spurs)

West Bromwich Albions – τσίχλες, τσέπες

Scunthorpe United – Iron (σίδερο)

Millwall – λιοντάρια

Walsall – saddlers (αυτοί που φτιάχνουν σέλες και σαμάρια)

Σάντερλαντ – μαύρες γάτες

Southampton – οι Άγιοι  (Saints)

Wolverhampton Wanderers (γνωστή και ως Wolves) – λύκοι

Motherwell (Σκωτίας) – steelmen (ατσάλινοι)

Rangers (Ρέιντζερς) – οι προτεστάντες, τα αρκουδάκια

West Ham United (Γουέστ Χαμ) – τα σφυριά (hammers), τα σίδερα (irons)

Wrexham (Ρέξαμ Ουαλίας) – κόκκινοι δράκοι

ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ  ΟΜΑΔΕΣ

ΑΕΛ (Αθλητική Ένωση Λεμεσού) – λιοντάρια

Ανόρθωση (Κύπρου) – η μεγάλη κυρία, οι κυανόλευκοι, οι μαχητές

ΑΠΟΕΛ – θρύλος

Ομόνοια Λευκωσίας – βασίλισσα, λαός, κηφήνες

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Αθηναϊκός – οι λόρδοι

ΑΕΚ – η Ένωση, οι κιτρινόμαυροι, ο δικέφαλος, τα χανούμια

Απόλλων Αθηνών – ελαφρά ταξιαρχία (το συγκεκριμένο παρατσούκλι το έχει από το 1936), Ιεχωβάδες

Απόλλων Καλαμαριάς – οι Πόντιοι

Άρης – οι κιτρινόμαυροι, τα σκουλίκια

Βέροια – βασίλισσα του βορρά

Δόξα Δράμας – οι μαυραετοί της Δράμας

Ηρακλής – ο γηραιός, οι γριές

Καβάλα – αργοναύτες

Καλαμάτα – η μαύρη θύελλα

Καστοριά – οι γουναράδες

Κέρκυρα – Φαίακες

Λάρισα – οι βυσσινί, η βασίλισσα του κάμπου

Ξάνθη – οι Ακρίτες

Ολυμπιακός (ΟΣΦΠ) – ο θρύλος, οι ερυθρόλευκοι, οι γαύροι

Παναθηναϊκός (ΠΑΟ) – το τριφύλλι, οι πράσινοι, οι βάζελοι

Παναιγιάλειος – οι πασάδες του Αιγίου, η μαύρη θύελλα

Παναχαϊκή – οι κοκκινόμαυροι

ΠΑΟΚ – ο δικέφαλλος του βορρά

Πανιώνιος – οι κυανέρυθροι, οι Νεοσμυρνιώτες

ΠΑΣ Γιάννινα – ο Άγιαξ της Ηπείρου

Φωστήρας – ο φονέας των γιγάντων

ΟΜΑΔΕΣ  ΔΙΑΦΟΡΩΝ  ΧΩΡΩΝ

Άγιαξ - οι Εβραίοι (Jews), τα παιδιά του θεού (sons of the God)

Ραπίντ Βιέννης – οι κανονιέρηδες, η πράσινη θρησκεία

Φερεντσβάρος (Ουγγαρίας) – οι πράσινοι αετοί

Στεάουα Βουκουρεστίου - Armata Ultra (ο ούλτρα στρατός)

Ντιναμό Βουκουρεστίου – οι κόκκινοι σκύλοι, οι Σπαρτιάτες

Μπρέντα (Ολλανδίας) – το μαργαριτάρι του Νότου

Bordeaux (Μπορντό) – οι Γιρονδίνοι

Λυών – τα παιδιά (the kids)

Nantes (Γαλλίας) – τα καναρίνια

Hapoel  Tel  Aviv – κόκκινοι διάβολοι

Galatasaray – τα λιοντάρια

Besiktas – οι μαύροι αετοί

Fenerbahce – τα κίτρινα καναρίνια

Antalyaspor – οι σκορπιοί

Bursaspor – οι πράσινοι κροκόδειλοι

Sivasspor – οι Σπαρτιάτες

Σπαρτάκ Μόσχας – τα γουρούνια, οι ερυθρόλευκοι

Ντιναμό Μόσχας – η δυναμική, οι μπάτσοι

Ζενίτ – αλήτες, σακούλες

Παρτιζάν - νεκροθάφτες

Colo Colo (Χιλής) – οι Ινδιάνοι Αρχηγοί

Τσακαρίτα Τζούνιορς (Αργεντινής) – νεκροθάφτες

Αργεντίνος Τζούνιορς – το φυτώριο

Ρίβερ Πλέιτ – εκατομμυριούχοι, κοτόπουλα

Μπόκα Τζούνιορς – οι κοπρίτες (Los Bosteros)

Εστουντιάντες (Estudiantes) Αργεντινής - ποντικοφονιάδες

ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ

Αγγλία - Λιοντάρια

Αίγυπτος – οι φαραώ

Αλγερία - αλεπούδες της ερήμου

Αργεντινή – Αλμπισελέστε (Albicelestes)

Αυστραλία - Σοκερούς
Αυστρία – η ομάδα θαύμα (Wunderteam). Έτσι αποκαλούσαν οι φίλαθλοι την Αυστρία τα παλαιότερα χρόνια.

Βέλγιο – οι κόκκινοι διάβολοι

Βιετνάμ – οι κόκκινοι μαχητές, το χρυσό αστέρι

Βόρεια Κορέα (DPRK) – το άλογο των χιλίων μιλίων

Βραζιλία – Σελεσάο (οι εκλεκτοί), μικρά καναρίνια, πρασινοκίτρινοι

Δανία – Βίκινγκς, Δυναμίτης, Η Συμμορία του Όλσεν

Ζάμπια - χάλκινες σφαίρες

Ολλανδία - οράνιε, τουλίπες

Ισπανία - Φούριας Ρόχας (η κόκκινη οργή)
Ιταλία - Σκουάντρα Ατζούρα, οι ατζούρι (azzurri)
Γερμανία – Νασιονάλμασαφτ, πάντσερ

Γκάνα – τα μαύρα αστέρια

Ιαπωνία - Οι μπλε σαμουράι
Κονγκό (γνωστό και ως Congo-Brazzaville) – οι κόκκινοι διάβολοι

Κονγκό (γνωστό και ως Congo-Kinshasa ή Ζαΐρ) – οι λεοπαρδάλεις

Λεσότο – οι κροκόδειλοι

Μάλι – οι αετοί

Νότια Κορέα - Ασιατική τίγρης
Ονδούρα - Los Catrachos
Μεξικό - Ελ Τρι (οι τρεις)
ΗΠΑ (USA) - Σταρς εντ Στράιπς (ελεθ. μεταφρ. «Αστερόεσσα»)
Νέα Ζηλανδία - Ολ Γουάιτς (Ολόλευκοι)
Καμερούν - Αδάμαστοι λέοντες
Νιγηρία – Υπεραετοί (οι σούπερ αετοί)
Χιλή - Λα Ρόχα (η κόκκινη)
Παραγουάη - Αλμπιρόχας
Ουρουγουάη - Σελέστε
Γαλλία - Τρικολόρ
Ελλάδα - Γαλανόλευκη
Πορτογαλία - Σελεσάο ντας Κουϊνας (ελευθ. μεταφρ.«Η Χρυσή ομάδα»)
Σερβία - Μπέλι Ορλόβι (Λευκοί αετοί)
Σλοβακία – Ρέπρε

Σλοβενία - δράκοι
Ελβετία - Σβάιτσερ Νάτι

Ουαλία – οι δράκοι

Πουέρτο Ρίκο – ο μπλε τυφώνας

Ιορδανία – οι γενναίοι

Μογγολία – οι μπλε λύκοι

Παλαιστίνη – οι ιππότες

Μάλτα – οι ιππότες

Μαυροβούνιο – τα γενναία γεράκια